“Το δηλητήριο”Το κρασί ενδύει την πιο άθλια τρώγλημε θαυμαστή πολυτέλεια σε μέγαρο λαμπρό μεταμορφώνοντας την μέσα απ΄τις χρυσοπόρφυρες αναλαμπές του Σαν τον ήλιο που δύει σε ομιχλώδη ουρανό Το όπιο μεταμορφώνει αυτό που δεν έχει όρια μεγεθύνει το ατελεύτητο επιμηκύνει τον καιρό, δυναμώνει τη λαγνεία τις μαύρες και σκοτεινές ηδονές Οδηγεί την ψυχή πέρα απ' τα όρια της  Όμως
όλα αυτά ωχριούν μπρος στο δηλητήριο που ρέειαπ' τα μάτια σου, απ' τα πράσινα μάτια σου λίμνες που μέσα τους, η ψυχή μου ριγεί κι αναταράσσεται Οι σκέψεις μου σωρός εξυψούνται πάνω απ' τα πικρά αυτά βάραθρα Όμως όλα αυτά ωχριούν μπρος στο υπέροχο θαύμα του σάλιου σου που κατασπαράσσει που ρίχνει στη λησμονιά την ψυχή μου στον ίλιγγο παρασύροντας την χωρίς τύψεις Άπνοη σέρνοντας την, στις όχθες του θανάτου! Mελαγχολία και Ιδεώδες II |
| Debussy, Claude - Iberia - I. Par les rues et par les chemins .mp3 | ||
 | ||
 | Found at bee mp3 search engine |  |
© magikokouti 2010 | Charles Baudelaire - Oeuvres Selection
| Το δηλητήριο |
8-June-2010