Στιγμές – Ευτυχισμένος χρόνος


Περασμένες στιγμές μοιάζουν παρούσες στο πέρασμα του χρόνου… Κρατούν τη δύναμη τους από τη δική μας ανταπόκριση. Όσα μας άρεσαν – αυτά ανεξίτηλα στη μνήμη παραμένουν – και είναι τόσο λίγα…
Ας γινόταν οι στιγμές οι ωραίες να ‘ναι περισσότερες… Αυτό και μόνο εύχεσαι στο πέρασμα του νέου χρόνου!

Δώσε μου την ευκαιρία – Give it to me
Τι περιμένεις κανένας δεν πρόκειται να σου δείξει γιατί να περιμένεις λοιπόν; Δεν υπάρχουν ούτε σύνορα ούτε όρια αν υπάρχει ενθουσιασμός βάλε με και μένα μέσα – αν είναι παράνομο συνέλαβε με κι αν μπορείς ακόμη κι αυτό: Γδύσε με!
Τώρα πια κανείς δε με σταματά, μπορώ να πηγαίνω ατέρμονα ακόμη κι όταν σβήσουν τα φώτα και κανείς δεν υπάρχει γύρω μου, μπορώ να πηγαίνω και να πηγαίνω
Λένε πως μια όμορφη νύχτα ποτέ δε διαρκεί αυτό όμως το λένε εκείνοι που δεν ξέρουν!
Δείξε μου το όριο και θα το υπερβώ, δώσε μου ένα δίσκο και θα τον σπάσω δεν υπάρχει αρχή και ούτε τέλος δώσε μου την ευκαιρία και θα την αδράξω εδώ βρίσκομαι μόνο για να κερδίσω.

Στίχοι τραγουδιού: Give it to me

Χρόνια Πολλά!

Kουραμπιέδες Μελομακάρονα Φαίδων - Κιλκίς

Χριστούγεννα σήμερα! Ένας ήλιος αρχίζει σιγά σιγά να βγαίνει η μέρα προμηνύεται ηλιόλουστη. Οι ριπές του αέρα που ανακινούσαν τα φύλλα των φυτών στο μπαλκόνι ξάφνου έγιναν ανεπαίσθητες, το ίδιο και οι λιγοστές σκέψεις – μάλλον εικόνες, απ’ το χθεσινό βράδυ, καταλάγιασαν, παραχώρησαν τη θέση τους στην αίσθηση της νέας μέρας που προβάλλει απ’ το παράθυρο ασυννέφιαστη, ολόλαμπρη, γιορταστική. Καθώς το χθες παραχωρεί τη θέση του στο σήμερα αναρωτιέται κανείς γιατί το σήμερα είναι πάντα το ίδιο: Συννεφιασμένο, βαρύ, μοιάζει χωρίς διέξοδο.

Στη Γεωργία έφθασε η σύνταξη του άνδρα μου τα 50 ευρώ από 500 που ήταν” ανάφερε στη συζήτηση η Μαρία πως της είπε μια γνωστή της από τη Γεωργία. Επί Κομμουνισμού δηλαδή η σύνταξη ήταν μεγαλύτερη απ’ ότι τώρα με τον Καπιταλισμό! Η αναφορά αυτή έγινε πάνω στη συζήτηση για τα δικά μας εννοώντας πως κι εδώ οι αποδοχές θα βαίνουν ολοένα μειούμενες. “Γιατί δε φεύγουμε: Αν όχι να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα απλώς να δείξουμε πως εννοούμε τη μετατροπή – μήπως και ταρακουνηθούν και σταματήσουν την αφαίμαξη“… “Μπα, δεν τους νοιάζει, σκοτίστηκαν. Η άποψη πως θα ‘ναι χειρότερα έχει εδραιωθεί στη συνείδηση του κόσμου” είπε ο Δήμος. Και συνέχισε: “Θα ξυπνήσεις το πρωί και θα δεις άδειο το δρόμο – ούτε μαγαζιά, ούτε τράπεζες, ούτε γραφεία“.
Τυλιγμένα όλα στη σιωπή του μουντού πρωϊνού, κτίρια χωρίς ανθρώπους, πεζοδρόμια χωρίς πεζούς με ψώνια, λιγοστά αυτοκίνητα… “Δε θα ‘χεις να φας, δε θα ‘χεις χρήματα να ψωνίσεις…”
εκτός από τα λιγοστά που βρίσκονταν στο συρτάρι της ντουλάπας… που κι αυτά θα τελειώσουν γρήγορα ξοδεμένα στα λιγοστά μαγαζιά με την ακόμη πιο λιγοστή πραμάτεια.
Του χρόνο στο συσσίτιο!” ανάφερε χαριτολογώντας ο Φίλιππος. “Σήμερα ας είμαστε ευχαριστημένοι που τρώμε αυτά τα ωραία που μας έχετε Δήμο μου!” είπε η Πέρσα…

Πράγματι ήταν όλα τα φαγητά θαυμάσια – τα παιδιά τα είχαν παραγγείλει από το ψητοπωλείο της γειτονιάς: Κοκορέτσι, κοντοσούβλι, κοτόπουλο όλα με μπόλικες πατάτες, πίττες και φυσικά κρασί. Τα τυριά ήταν από το παραδοσιακό μπακάλικο της περιοχής “Μισή ώρα περίμενα στην ουρά στο ταμείο” το ίδιο είπε ο Δήμος και κάτι πολύ ωραίες πίττες.

Αυτά εν ολίγοις από τα χθεσινά που διαμόρφωσαν μια ακόμη παραμονή Χριστουγέννων… Σε λίγο το 2011 θα αποτελεί πια παρελθόν μαζί με τη Κυβέρνηση Παπαδήμου τη διανθισμένη με ένα σωρό αλλοπρόσαλα και παράταιρα στελέχη: Γεωργιάδης και Βορίλας μαζί με Παπουτσή και Οικονόμου; Δένδιας και Μουρμούρας μαζί με Βενιζέλο Κουτρουμάνη…
“Κι εγώ ήμουν στη ΝΔ μικρός” είπε ο Φίλιππος αλλά “δεν είχα γίνει όμως μέλος στη Χρυσή Αυγή! Τι πάει να πει μικρός και μεγάλος; Το γεγονός παραμένει” καθώς επίσης πως ο ελληνικός λαός παραμένει αδρανής, άβουλος, μοιραίος τη συνεχή επιδείνωση με τη κυβένηση να προσπαθεί κυρίως να ρυθμίσει τα του PSI, αναμένοντας τις προσεχείς εκλογές που δεν πιστεύει πως θα μπορού
σαν να δώσουν διέξοδο στα προβλήματα. Προβλήματα που κτίστηκαν σε όλο τη προηγούμενη 40ετία, πως μπορούν να κατεδαφισθούν σε μια μέρα – έστω σε 2 χρόνια. Ένα μεγαλύτερο διάστημα χρόνου επίλυσης μοιάζει οπωσδήποτε σαν το τίτλο του έργου του Ο’ Νηλ, “Μακρύ ταξίδι μες τη νύχτα” και όποιος αντέξει. “Καταγγελία του χρέους σαν μη βιώσιμο” είπε ο Αλέξης.

Όντως η χώρα δεν έχει τα μέσα να ανταπεξέλθει – μια στιβαρή οικονομία, παραγωγή, θα μπορούσαν να καλύψουν τα κενά, τις “μαύρες τρύπες” στον προϋπολογσμό. Αντ’ αυτών ύφεση, δυσπραγία, παρ’ όλα τα νέα δάνεια. “Αυτά πάνε σε αποπληρωμή τόκων…” μύριες φορές ακούσαμε. Πράγματι, αυτό το τελευταίο ίσως και να αποτελεί τη μόνη λύση. Αλλά ποιος μπορεί να το υλοποιήσει; Που φυσικά να τυγχάνει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού;

Φωτό Κουραμπιέδες Μελομακάρονα Φαίδων -  Κιλκίς

Ebony & Ivory


Ήταν η αρχή: Φώτα, μουσικές το φως ήταν παντού διάχυτο: Έλαμπε στα πρόσωπα, στις καρδιές που ήταν γεμάτες ελπίδες, χαρά, μουσικές εξαίσιες θεϊκές. Το φως αστραποβολούσε παντού, ποτήρια υψώνονταν, γέλια πρόσωπα χαμογελαστά – παντού έρρεε άπλετο το φως των αχτίδων της ζωής.

Μια νύχτα μαγική που στερέωσε το νήμα μιας ένωσης που έμελλε να διαρραγεί μόνο με το θάνατο. Και αυτός δεν παράλειψε να έρθει – τήρησε με περισσή ευλάβεια το ραντεβού του με το χρόνο – μπορεί να πεις πως εξεβίασε το χρόνο. Στην αρχή του τέλους αυτού ήρθε το πρώτο χτύπημα: η αρρώστια – που προοιώνιζε ένα τελεσίδικο τέλος - μη αναστρέψιμο.

Κι απόμεινε μονάχα η σβυστή λάμψη του κεριού, τα αλλαγμένα πρόσωπα που είχαν πια μεταβληθεί σε προσωπεία στο σημείο που ζωή και θάνατος ενώνονταν…

Καλό ταξίδι Ebony, πίσω σου αφήνεις τα αποκαϊδια ενός λαμπρού δάσους που κάποτε κελαηδούσαν χαρούμενα όλα τα πουλιά, με γοργό διασκελισμό έτρεχαν να κρυφτούν μόλις έπεφτε το σούρουπο όλα τα ζώα, οι πρωϊνές ακτίνες του ήλιου ανακάλυπταν ένα κόσμο λαμπρό. Σήμερα αυτός ο κόσμος σκοτείνιασε. ΟΙ Ebony και Ivory του παραμυθιού έπαψαν να υπάρχουν…
Dedicated to Daisy and Thanos

Στίχοι τραγουδιού

Κουζίνα στον κήπο

Σκαι νέα εκπομπή

Chef: Βαγγέλης Δρίσκας - Video

Ποτέ δε μ’ άρεσαν οι εκπομπές μαγειρικής. Στριμωγμένες μέσα σ’ ένα άλλο πρόγραμμα - συνταγές συχνότατα λίαν παχυντικές με ένα σωρό γλυκά – η παρασκευή τους έδειχνε γρήγορη, χωρίς μια τάξη, και το κυριώτερο: με πολύ μπλα-μπλα. Έπρεπε να σημειώνεις βιαστικά αν ήθελες να κρατήσεις τη συνταγή, που συχνά ήταν χιλιοειπωμένη και χιλιοφταγμένη, καθώς βρισκόταν ήδη μέσα σε παλιά τεφτέρια και τσελεμεντέδες έτσι, δε σκεφτόσουν να φτιάξεις καμμία απ’ αυτές και έμενες μόνο με την ακατάσχετη πολυλογία!

Η καινούργια όμως εκπομπή του Σκαι δείχνει καλόγουστη, με επιλογές συνταγών πολύ εύστοχες. Το ντεκόρ πρωτοτυπεί με τα αρωματικά φυτά τριγύρω, ωραία σκεύη, άνετος χώρος και κυρίως με τον σεφ να εξηγεί ευκρινώς όλα τα στάδια παρασκευής του κάθε φαγητού. Η ποικιλία πολύ μεγάλη – από τα ορεκτικά και τη γαρνιτούρα, έως το κυρίως φαγητό κάπως πολύπλοκο μεν γιατί είχε και σάλτσα αυγολέμονο, αλλά έτσι όπως δείχτηκε ήταν απολύτως κατανοητό στην παρασκευή του.

Ο σεφ Βαγγέλης Δρίσκας, έμοιαζε πολύ οικείος και επιδέξιος. Η παρουσία του ήταν ευγενική και ευχάριστη. Ο χώρος της κουζίνας πολύ όμορφος σε ξάφνιαζε με την “επινοημένη” φυσικότητα του, τα φαγητά σε όλη τη διαδικασία παρακευής τους, σε παρακινούσαν να τα φτιάξεις κάποια στιγμή που θα είχες όρεξη για μαγειρική.

Ειδικά ο πουρές – φτιαγμένος με μυρωδικά και φρέσκες ωραίες πατάτες στο ειδικό έξάρτημα που αναδεύει τα υλικά έδειξε πολύ νόστιμος καθώς ολοκληρώθηκε. Επίσης το χούμους με ρεβύθια και σε μια άλλη εκδοχή – με καρότα, ήταν τέλειο. Τελευταίο αλλά όχι άνευ σημασίας, όλες οι συνταγές ήταν τύπου Μεσογειακής Κουζίνας. Συνταγές από το Λίβανο (χούμους), Τυνησία (αφράτα κεφτεδάκια), έδεναν θαυμάσια με το στιλ της εκπομπής αλλά και της δικιάς μας χώρας.
Οι εικόνες της παρασκευής τους βρίσκονται ακόμη στο νου μου με τα θαυμάσια μυρωδικά και υλικά τους!

Bλέπε Σχετικό άρθρο

Φασολάκια λαδερά

Garlic

Χτες αγόρασα έτοιμο φαγητό από ένα σουπερ-μάρκετ (γνωστό μου για τα νόστιμα φαγητά του – εννοείται!) – Φασολάκια λαδερά! Είχαν πατάτες, καρότα και μπόλικη σάλτσα ντομάτας. Όταν κάθισα να τα φάω ήταν ακόμη ζεστά! Είχα και σκόρδο το οποίο συνέθλιψα στην ειδική πρέσα του σκόρδου και πασπάλισα μ’ αυτό τα φασολάκια. Ήταν εξαιρετικά – καλομαγειρεμένα, τρυφερά, χωρίς ίχνος ίνας. Απαραίτητο συστατικό για τα φασολάκια είναι ο φρέσκος μαϊνταντός. Προς το τέλος του μαγειρέματος προσθέτεις το μαϊντανό, ψιλοκομμένο φυσικά για να μη φαίνεται αλλά να δίνει τη σπέσιαλ γεύση.

Λοιπόν για δείπνο προτείνω: Φασολάκια λαδερά -προτιμώμενο φαγητό της μαμάς μου και specialité της! —στο νου μου έρχεται η εικόνα της να καθαρίζει φασολάκια δίπλα στο πεζούλι με το μεγάλο πεύκο κι αργότερα στο μικρό τραπέζι της κουζίνας με το σωρό των φλουδών τους στη χάρτινη σακκούλα και τα φασολάκια ένα ένα να σωρεύονται στο σουρωτήρι… με δυο-τρεις σκελίδες πρεσαρισμένο σκόρδο – ωμό φυσικά. Μόνο καλύτερα μετά, να μη καθίσεις κοντά σε κάποιον γιατί θ’ ακούσεις: “Πω-πω! έφαγες σκόρδο;”… Το σκόρδο όμως είναι λίαν εύγεστο και ωφέλιμο. Αντί για  μήλο “ένα  σκόρδο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα!”.

Παρασκευή: 1 κιλό φασολάκια φρέσκα που τα καθαρίζουμε αφαιρώντας προσεχτικά τις πλαϊνές τους γωνίες. Τα πλένουμε και τα τοποθετούμε σε κατσαρόλα όπου έχουμε τσιγαρίσει ελαφρώς το κρεμμύδι. Τα αχνίζουμε σε χαμηλή φωτιά ώσπου να μαλακώσουν. Προσθέτουμε το χυμό ντομάτας, μυρωδικά κατά βούληση, χαμηλώνουμε τη φωτιά, προς το τέλος προσθέτουμε το μαΪντανό, κι αφήνουμε να ψηθούν σκεπασμένα. Συνοδεύουμε με τυρί τριμμένο – πασπαλισμένο αν θέλουμε καθώς και με φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Bon appétit!

Madras για τηγάνι

rice madras

Ινδική Κουζίνα – (Καυτερό με λαχανικά, ρύζι Μπασμάτι και Κάρρυ)

Σωτάρετε σε extra παρθένο ελαιόλαδο το ρύζι με τα λαχανικά για 2-3 λεπτά στο τηγάνι. Προσθέτετε λίγη ακατέργαστη ζάχαρη ανακατεύοντας. Κατόπιν ρίχνετε αρκετό νερό (650ml), αφήνοντας να πάρει βράση. Αφήνετε σκεπασμένο να σιγοβράσει για 15-20 λεπτά. Προς το τέλος προσθέτετε ανακατεύοντας ελαφρά τα μπαχαρικά.

Λαχανικά – Κάρρυ

Καρότο, κόκκινη και πράσινη πιπεριά, πράσο, κουνουπίδι ή άλλα της αρεσκείας σας π.χ. μπρόκολο, καλαμπόκι κλπ.
Κάρρυ (indian spice) σε σκόνη (Κουρκουμάς, κορίανδρος, πιπέρι, σκόρδο, τσίλι, πιπερόριζα,)
Θερμίδες Αμαγείρευτο —100gr=332 cal Bon Appétit!

Οι ουρακοτάγκοι του Βόρνεο

Borneo River

Οι άγριοι ουρακοτάγκοι του Βόρνεο – σκάι τηλεόραση: Φοίνικες είναι τα δένδρα από τα συστατικά των οποίων παράγονται από σαμπουάν μέχρι πατατάκια!
Στην καρδιά της ζούγκλας του Βόρνεο, ανάμεσα σε χιλιάδες φυτείες φοινικιών έχουν απομείνει οι ελάχιστοι πια ουρακοτάγκοι και ορισμένοι από αυτούς περιθάλπονται στο Σέμπιλον. (Ουρακοτάγκος: άνθρωπος του δάσους) καθώς σε ποσοστό 97% μοιάζουν με τους ανθρώπους!

Μέσα στα δάση του Βόρνεο (σήμερα σε ποσοστό 32,6% από 73,7% το 1985, κάλυψης εδάφους εξ αιτίας της αποψίλωσης των δασών λόγω των (προσοδοφόρων) φυτειών Φοινικόδενδρων)  —κοντά στο Σέμπιλον, όσο πιο βαθειά περπατούν στη ζούγκλα οι εθελοντές για τη διάσωση των δασών και των ουρακοτάγκων, τόσο ελαττώνεται το φως. Αποστολή τους το ξεδιάλεγμα και συλλογή φυτών που τρώνε οι ουρακοτάγκοι.

Η νύχτα έρχεται γρήγορα στον Τροπικό και πρέπει να μαζευτούν τα δενδρύλλια. Ψάχνουν το έδαφος του δάσους με 45 βαθμούς ζέστη συλλέγοντας τα φυτά – 200 δενδρύλλια σε μόνο 2 ώρες μικρά μεγάλα δενδρύλλια – δείγματα τα οποία πρέπει να επιστρέψουν στην κατασκήνωση. Ο βαθμός επικινδυνότητας είναι μεγάλος καθώς κροκόδειλοι, καρχαρίες υπάρχουν στα νερά του ποταμού που διασχίζει τη ζούγκλα.
Στο παρθένο δάσος της ζούγκλας υπάρχουν επίσης και άγρια θηρία, έντομα, χιλιάδες . Οι ουρακοτάγκοι; Έχουν απομείνει 55.000 Στο φυτώριο της WWF πίσω, φυτεύονται τα δενδρύλλια πρώτα μπαίνουν σε σακίδια από μπαμπού – τα βάζπουν σε μικρές σακούλες με χώμα και τα πηγαίνουν στη ζούγκλα μέσα στη ζέστη και την υγρασία. 114 έτοιμες σακούλες πρέπει να φυτευθούν.

Λόγω της υπερβολικής υλοτομίας τα δένδρα χρήσιμα για τις φυσικές ανάγκες των ουρακοτάγκων έχουν χαθεί και η δενδροφύτευση είναι η επιστήμη της υπομονής: Γεμίζουν όλες τις τρύπες που έμειναν τοποθετώντας πρώτα πασσάλους σε γραμμές σε απόσταση 3 μέτρων για να μπορεί να περνάει ο ένας ουρακοτάγκος μετά τον άλλο χωρίς να πέφτει στο έδαφος. Τα δένδρα που πρέπει να φυτευθούν είναι 100. Το περιβάλλον έχει καταστραφεί και τα δένδρα πρέπει να φυτευθούν.
Στη ζούγκλα ο ήλιος καίει και η υγρασία έχει φθάσει στο 90%. Η ομάδα είναι εξαντλημένη μέσα σε μια σάουνα με 120 βαθμούς! Τα δενδρύλια όμως πρέπει να φυτευθούν και όσοι κάνουν αυτή τη δουλειά πηγαινοέρχονται ανάμεσα στη ζούγκλα και το φυτώριο όλη μέρα ώσπου να πέσει ο ήλιος. Μια αληθινά κοπιαστική και επικίνδυνη δουλειά!

HereAfter

Ο Clint Eastwood πάντα ασχολήθηκε με “δυνατά” θέματα. Δύσκολη θεματολογία, αναβίωση μιας άλλης ατμόσφαιρας που είτε αναπαριστά μια άλλη εποχή —Letters from Iwo-Jima μ’ ένα σκληρό ανελέητο τρόπο, είτε τη σύγχρονη —”HereAfter” προσπαθώντας να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα ή καταστάσεις που υπάρχουν αναμφίβολα στη ζωή όλων μας. Με το τελευταίο εγχείρημα προσπαθεί να δώσει μια απάντηση στο αναπάντητο ερώτημα “τι γίνεται μετά την αναχώρηση απ’ αυτή τη ζωή”, “Υπάρχει άλλη ζωή; Μπορούμε να επικοινωνήσουμε μ’ αυτούς που έχουν ήδη φύγει;”  η πρώτη ερώτηση αναφέρεται στο μέλλον η άλλη στο παρόν. Για το παρελθόν το μέντιουμ πρωταγωνιστής, Matt Damon, ρωτάται αν μπορεί να έρθει σε επαφή με πρόσωπα που άφησαν φεύγοντας στους αγαπημένους του ανθρώπους δυσβάσταχτες πληγές.

Δεν έχω δει τη ταινία για να πω αν δίνει απαντήσεις —πράγμα αδύνατον γιατί απαντήσεις δεν υπάρχουν γιατί κανένας δε γύρισε πίσω να μας πει. Ωστόσο ένα μέντιουμ σίγουρα μπορεί να επικοινωνήσει με τους εκλιπόντες αν είναι του διαμετρήματος ενός Τανάγρα, μιας Κικίδου και πάλι πολύ δύσκολα με αμφίβολη εντοπισμιότητα ως προς το αν επικοινωνεί με το πρόσωπο που του έχει ζητηθεί ή με κάτι αόριστο και αμφίβολο.

Για μια ακόμη φορά η ταινία του Clint Eastwood προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα που a priori ούτε τολμάει κανείς να θέσει στον εαυτό του ξέροντας για το μάταιο, το αμφίβολο, το οδυνηρό ενός τέτοιου εγχειρήματος. Ωστόσο η απώλεια είναι παρούσα σε κάποιες στιγμές όλων, ο πόνος από αυτήν είναι βαθύς και ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αναβιώσει αυτό το κλίμα.
Το Here After, η Ζωή μετά, καταδύεται στον κόσμο του άγχους, του βιωμένου πόνου από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, στο βαθύτερο επίπεδο της ύπαρξης που ενώ ξέρει το αδυσώπητο ερώτημα “τι θα απογίνω μετά;” δε τολμά ούτε να το σκεφτεί υψώνοντας μια επίπλαστη βεβαιότητα που δεν πονά, δε λυγίζει —πως θα είναι αιώνια, πως δε θα βιώσει ποτέ το αναπόφευκτο.
Clint Eastwood’s “Hereafter” IMDB —Official Site Hereafter —”Υπό το φως των Άστρων” σχετικό Αφήγημα: Άγγελος Τανάγρας

Dolce Vita

Dolce Vita - Christian Dior

Σαν στο κρυστάλλινο μπουκαλάκι με τις ανάγλυφες χρυσαφένιες μπουρμπουλήθρες μέσα κοιτάξεις, ξανοίγεται ένας άλλος κόσμος που σε απομακρύνει ξαφνικά απ’ όλα ως εκείνη τη στιγμή έκανες – όμοιο με τη σφαίρα που κοίταζαν μάγοι αλλοτινοί για να δουν το μέλλον…

Άσπρος κυμάτων αφρός, σ’ ένα γαλάζιο που περιέχει όλες τ’ αρώματα,  ενός μακρινού αλλά όχι ξεχασμένου απ’ τη μνήμη τοπίου που που πάντα κρύβεται στο βάθος του μυαλού σου, που πάντα εκείνο θέλεις να βρεις μέσα στις ρόδινες ανταύγειες μιας μέρας που σβήνει…

Αυτός ο τόπος λέγεται Dolce Vita, και είναι ένα άρωμα! Ανοίγεις το στρογγυλό καπάκι κι αυτό μέσα σε ιριδίζουσες κρυτάλλινες αναλαμπές κι ανοίγεσαι στο μαγικό κόσμο μιας αίσθησης που συνεπαίρνει:

Ανάλαφρα δρομάκια, πλακόστρωτα που αντηχούν τα βήματα σου χαρούμενα καθώς περιδιαβαίνεις ανάμεσα στις φωτοσκιάσεις τους. Δροσερό αεράκι αναδύει το βάθος των σκέψεων σου που δεν είναι άλλες παρά για το ταξίδι αυτό – που ευτυχώς το αποφάσισες.
Ναι, δεν είναι ψέμα όλα βρίσκονται τέλεια τοποθετημένα σ’ αυτό το κάδρο του νου σου – όλα στη σωστή τους θέση.

Το άρωμα μιας πλέριας εναρμόνισης με το ωραίο πρωϊνό, το ήρεμο βράδυ, οι σκέψεις που κινούνται ανάλαφρες όμοια με τη πράσινη κινέζικη βεντάλια που βρίσκεται αφημένη στο τραπέζι επίτηδες – να θυμίζει τα τόσα όμορφα περασμένα καλοκαίρια, άλλες περασμένες στιγμές. Μια μεθυστική αίσθηση σε συνεπαίρνει και θέλεις να καταλάβεις σε τι αυτή συνίσταται αλλά οι σκέψεις σταματούν μες το μυστήριο αυτού του αρώματος που τώρα όλο και πιότερο σε συνεπαίρνει.

Dolce Vita is a glamour and feminine woody floral, a perfume that embodies joie de vivre, glamour and Italian femininity— info Web

Πίστευες πως δεν θα μπορούσες να θυμηθείς κάτι τόσο συγκλονιστικό, κάτι τόσο τέλειο – ωστόσο όλες οι εικόνες του παρελθόντος συντάσσονται η μια μετά την άλλη στο μυαλό σου, να που συνθέτουν αυτή την υπέροχη αρμονία του παρόντος.

Αυτό είναι το άρωμα Dolce Vita – μια μαγική πινελιά που σβήνει τη σκοτεινιά απ’ το κάδρο του ζωγράφου για να περουλούσει στο φως και τη λάμψη της μαγικής στιγμής που ονομάζεται μνημοσύνη και ευτυχία, που ονομάζεται Dolce Vita, La vita e bella, Vive la joie!

Magnolia of Italy

 Ένα άρωμα με κατ’ εξοχήν την ανδρική ξυλώδη βάση του κέδρου ενισχυμένη από το άρωμα των κήπων της Ιταλικής Ριβιέρας με τις  μανόλιες αλλά  και της μυστηριακής Ανατολής με τη κανέλλα.

Έτσι ώστε  να επιτευχθεί από το δημιουργό του αρωματοποιό François DEMACHY, ένα αποτέλεσμα μοντέρνο, αισθησιακό και συνάμα αέρινο από την αύρα της δροσερής μανόλιας.
Το αποτέλεσμα είναι η διαύγεια της δυνατού ήλιου μέσα στη σιωπή του απομεσήμερου των ανθισμένων κήπων της Ιταλίας, καθώς διαπερνά τις ξύλινες περσίδες των παλιών σπιτιών του Brindisi.