Rock the Casbah

The Clash
Joe Strummer, Mick Jones, Paul Simonon, Topper Headon

Όπως “Enola Gay” ονομαζόταν το αεροπλάνο που έριξε την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, Ναγκασάκι (6, 9  Αυγούστου 1945) κι έγινε τραγούδι έμβλημα με τον ίδιο τίτλο το 1980, περιέργως το “Rock the Casbah” των Clash, έγινε το έμβλημα των πιλότων των Αμερικανικών βομβαρδιστικών στον πόλεμο του Κόλπου, το 1991. Ο Joe Strummer εκ των μελών του συγκροτήματος, όταν το έμαθε έκλαψε πικρά.

The Clash - Rock the Casbah
Rock the Casbah 1982

The Clash – Rock the Casbah

Now the king told the boogie men
You have to let that raga drop
The oil down the desert way
Has been shakin’ to the top

The Sheik he drove his Cadillac
He went a-cruisin’ down the ville
The muezzin was a-standing
On the radiator grille
Shareef don’t like it
Rock the Casbah, rock the Casbah
Shareef don’t like it
Rock the Casbah, Rock the Casbah

By order of the prophet
We ban that boogie sound
Degenerate the faithful
With that craazy Casbah sound
But the Bedouin they brought out
the electric camel drum
The local guitar picker got his guitar-picking thumb
As soon as the Shareef had cleared the square
They began to wail

Shareef don’t like it Rock the Casbah, rock the Casbah
Shareef don’t like it Rock the Casbah, Rock the Casbah

Now, over at the temple
Oh, they really pack ’em in
The in-crowd say it’s cool
To dig this chanting thing
But as the wind changed direction
Then the temple band took five
The crowd caught a wiff Of that crazy Casbah jive

Shareef don’t like it Rock the Casbah, rock the Casbah
Shareef don’t like it Rock the Casbah, Rock the Casbah

The king called up his jet fighters
He said you better earn your pay
Drop your bombs between the minarets
Down the Casbah way

As soon as the Shareef was chauffeured outta there
The jet pilots tuned to the cockpit radio blare
As soon as the Shareef was outta their hair
The jet pilots wailed

Shareef don’t like it Rock the Casbah, rock the Casbah
Shareef don’t like it Rock the Casbah, Rock the Casbah

Shareef don’t like it, he thinks it’s not kosher
Rock the Casbah, rock the Casbah Shareef don’t like it, fundementally can’t take it
Rock the Casbah, Rock the Casbah

Shareef don’t like it, you know he really hates it
Rock the Casbah, rock the Casbah
Shareef don’t like it, really, really hates it

Lyrics by Youtube user

Θεράπων της τελειότητας

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 – 2012)

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται επτά χρόνια που έφυγε από τον κόσμο (20/1/2012) ο μεγάλος σκηνοθέτης μας Θόδωρος Αγγελόπουλος. Γύρισε τις ταινίες που έγιναν καλλιτεχνικά ορόσημα στη Βόρεια Ελλάδα ως επί το πλείστον και δη σε μέρη της Δυτικής Μακεδονίας – Φλώρινα και Πτολεμαΐδα. Η κινηματογραφική Λέσχη Πτολεμαΐδας στις 20 Ιανουαρίου διοργανώνει εκδηλώσεις για τη μνήμη του με επίκεντρο περιήγηση στα μέρη των γυρισμάτων (Φλώρινα, Ξυνό Νερό, Αμύνταιο) αφ’ ενός, αφ’ ετέρου προβολή ντοκιμαντέρ από τον Αλέξανδρο Λαμπρίδη – βοηθό σκηνοθέτη των ταινιών του του οποίου θα ακολουθήσει συζήτηση για το έργο του ενώ το τέλος των εκδηλώσεων θα στεφθεί  με μουσικό αφιέρωμα από το Μουσικό Σχολείο Πτολεμαΐδας.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννηθείς τον Απρίλιο του 1935, εγκατέλειψε αρχικά τις σπουδές του στη Νομική για να μεταβεί στο Παρίσι όπου και φοίτησε στο πανεπιστήμιο των Παρισίων Σορβόννη Λογοτεχνία. Κατόπιν αν και ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του στην εκεί σχολή Κινηματογράφου, επέστρεψε στην Ελλάδα. Αρχικά εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη στήλη της κινηματογραφικής κριτικής στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή ως τη στιγμή που έκλεισε από τη Χούντα. Γυρίζει σε λίγο την πρώτη του ταινία (1970) την “Αναπαράσταση” χρονικό ενός εγκλήματος πάθους σε ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό. Η τριλογία του για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα (1930 – 1970) με τις ταινίες Μέρες του ’36 (1972), Ο Θίασος (1975), Κυνηγοί (1977) έτυχε διεθνούς αναγνώρισης. Μετά το τέλος της δικτατορίας ο Αγγελόπουλος πήγε στην Ιταλία ως συνεργάτης στη RAI όπου κέρδισε και κάποια χρήματα αφήνοντας έκτοτε την αποκλειστική πολιτική θεματολογία στις ταινίες του ασχολούμενος με άλλα θέματα κυρίως υπαρξιακά στο υπόβαθρο των σχέσεων που παραπαίουν εξ αιτίας μιας έξωθεν πραγματικότητας και όπου ζητείται η επανένωση των δεσμών τους.

Θόδωρος Αγγελόπουλος – Τοπίο στην Ομίχλη 1988 Αργυρός Λέων Φεστιβάλ Βενετίας (καλύτερη ευρωπαϊκή ταινία)

Τα τοπία είναι μουντά και κρύα, τα δένδρα τυλιγμένα στην ομίχλη του χειμώνα στον έρημο κάμπο οι άνθρωποι αραιά και που διασχίζουν τα έρημα χωράφια με τις αγροικίες όπου καπνίζει η καπνοδόχος του τζακιού. Η εκ βιομηχανοποίηση της περιοχής δεν άγγιξε τη μοναχική ματιά του μακρινού ταξιδιώτη από τα βάθη μιας ιστορίας που είχε αφήσει πολλές πληγές. Σαν επιστέγασμα από την ερημιά του τοπίου και τη σιωπή των λέξεων βγαίνει η αλήθεια μιας ζωής – έτσι κι αλλιώς, στο τέλος χαμένης.

Για την ταινία του “Η Αιωνιότητα και μια Μέρα” κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Κανών 1998 ενώ για το “Βλέμμα του Οδυσσέα” το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής Κανών 1995 λέγοντας τότε στο λόγο κατά την απονομή των βραβείων του 1995: “Αν αυτό έχετε να μου δώσετε εγώ τι να σας πω;” λέγοντας το 1998 όταν κέρδισε το Α΄βραβείο: “Αν δεν είχε κερδίσει το Α΄βραβείο πάλι τα ίδια θα ‘λέγα”.

Θόδωρος Αγγελόπουλος εικόνες από τις ταινίες του


Τοπιο στην Ομιχλη: Θοδωρος Αγγελοπουλος Ιωαννινα 1988

Ποιος ήταν ο μεγιστάνας μεσίτης;

American Crime Story The assassination of Gianni Versace (Season 2 /TV Σειρά)

Η σειρά αυτή (70ά Βραβεία Emmy, κέρδισε το Βραβείο καλύτερης σειράς), περιγράφει σε μορφή παράλληλων επεισοδίων μια σειρά δολοφονιών που διέπραξε ο κατά συρροήν δολοφόνος Άντριου Κενάναν – μεταξύ των οποίων και του Gianni Versace που υποδύθηκε ο Ντάρεν Κρις που και έμοιαζε – υποδυόμενος μέχρι να μοιάσει απολύτως, με τον ειδεχθή δολοφόνο.

Darren Criss, ως Andrew Cunanan, Mike Farrell ως Lee Miglin

Ο κατά συρροήν δολοφόνος (serial killer) Άντριου Κενάναν (Andrew Cunanan), είχε ως τρίτο στόχο τον μεγιστάνα μεσίτη ακινήτων Λη Μίγκλιν (Lee Miglin) – προτού δολοφονήσει τον διάσημο Ιταλό μόδιστρο Τζιάνι Βερσάτσε – δυο μήνες μετά (Ιούλιος του 1997), στο Μαϊάμι της Φλόριντα.

Lee MIglin
Lee Miglin

Ο Λη Μίγκλιν ως τη στιγμή που δολοφονήθηκε τον Μάιο του 1997, ήταν ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης ακινήτων με 50χρονη δραστηριότητα (Miglin Estate), καθώς και άλλων μεγάλων εταιρειών, ευρέως γνωστός στο Σικάγο για το επιχειρηματικό αλλά και φιλανθρωπικό του έργο.

Στην αρχή η αστυνομία πίστευε πως οι δράστες ήταν περισσότεροι καθώς η δολοφονία είχε γίνει με αποτρόπαιο τρόπο με όπλο κατσαβίδι, πριόνι, το θύμα είχε κτυπήματα στα πλευρά και στο λαιμό και ακόμη το πρόσωπο του ήταν καλυμμένο με πλαστική ταινία αφήνοντας μόνο τη μύτη ακάλυπτη, το σώμα ήταν τυλιγμένο σε καφέ χαρτί περιτυλίγματος μοιάζοντας με μούμια, καθώς κι απ’ το γεγονός ότι οι δολοφόνοι ή ο δολοφόνος, έμεινε πολλή ώρα μέσα στο σπίτι.
Η γυναίκα του Lee Miglin, Marilyn, επιστρέφει στο σπίτι από το Toronto

Πράγματι ο δολοφόνος είχε μείνει στο σπίτι και για να κοιμηθεί: Έφαγε σάντουιτς με ζαμπόν προτού κοιμηθεί στο κρεβάτι του Μίγκλιν, έκανε μπάνιο στην εντοιχισμένη μπανιέρα, αφήνοντας ίχνη ξυρίσματος στο πάτωμα και ένα παιχνίδι – πιστόλι στον μαρμάρινο νιπτήρα, για να κοροϊδέψει την αστυνομία. Το γεγονός ότι έμεινε τόση ώρα στο σπίτι δείχνει πως δεν φοβόταν μήπως τον πιάσουν αφήνοντας μάλιστα δείγματα DNA στο μπάνιο. Φίλη της γυναίκας του Μίγκλιν είπε πως δεν μπορούσες ν’ αγγίξεις τίποτα. Παντού υπήρχαν ίχνη του εγκλήματος. Ο σκύλος που υπήρχε στον κήπο – ένα Λαμπραντόρ όλο αυτό το διάστημα, παρέμεινε ήσυχος και ήρεμος.

Οι γείτονες και συνεργάτες περιγράφουν τον Λη Μίγκλιν σαν έναν ευφυή επιχειρηματία, έναν ήσυχο και γενναιόδωρο άνθρωπο. Τελευταία τον είδαν στις 2 μ.μ του Σαββάτου και συνάγεται από την έρευνα, πως δολοφονήθηκε αργά την ίδια νύχτα στο γκαράζ του σπιτιού του. Το πτώμα στο γκαράζ, ανακαλύφθηκε το πρωί της Κυριακής που γύρισε η γυναίκα του Μέριλιν, από ένα επιχειρηματικό ταξίδι – καθώς διατηρούσε στο Σικάγο κατάστημα αρωμάτων και καλλυντικών.

Andrew Cunanan
Andrew Cunanan – 23 χρόνια πριν: Η επικήρυξη από το FBI

Ο Κενάναν (Andrew Cunanan) ήταν γνωστός στη γκέι κοινότητα του Σικάγου και επίσης απ’ το γεγονός ότι ήδη είχε δολοφονήσει τον πρώην φίλο του, κρίθηκε ως ο δράστης – έτσι αμέσως οι έρευνες στράφηκαν προς τη σύνδεση του με την οικογένεια Μίγκλιν.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της εταιρείας Miglin-Beitler, λέει πως την εποχή εκείνη ήταν μια τρέλα να συνδέσεις τα δύο αυτά ονόματα. Αργότερα διαπιστώθηκε πως ο Κενάναν γνώριζε τον γιο του Μίγκλιν  – 25 ετών την εποχή και ασχολούμενος με την ηθοποιία – καθώς διαπιστώθηκε πως ο δράστης είχε δηλώσει, πως θα ιδρύσει μια εταιρεία προκατασκευασμένων σκηνικών με τον Ντιουκ Μίγκλιν (Duke Miglin). Μάλιστα υπερηφανευόταν σε κύκλους στο Σικάγο πως γνώριζε μια τόσο επιτυχημένη οικογένεια.


A Random Killing (31 Jan 2018) on IMDb

Ως σήμερα ο φόνος αυτός μοιάζει τυχαίος. Κάποιος εργαζόμενος στο νεκροταφείο της Πενσυλβάνια, είπε πως ο Κενάναν σκότωσε για να κλέψει το αυτοκίνητο του Μίγκλιν – μια πολυτελή Lexus που βρέθηκε στο σημείο, σκοτώνοντας τον φύλακα και παίρνοντας του το φορτηγάκι. Ένας ενεχυροδανειστής δεν μπόρεσε να καταδείξει ως κομιστή  του κλεμμένου χρυσού νομίσματος από το σπίτι του Μίγκλιν, τον Άντριου Κενάναν, ούτως ώστε να αποτρέψουν τα επόμενα εγκλήματα του.

Ωστόσο οι δημιουργοί της σειράς της Fox – του Ryan Murphy, διατείνονται πως ακολούθησαν προσεχτικά τα γεγονότα της ιστορίας, βασιζόμενοι και στο βιβλίο της Μορίν Ορθ (Maurine Orth) “Κοινές Χάρες” (Vulgar Favors), προσθέτοντας ίσως κάποιο “αλατοπίπερο”. (Αρχική πηγή άρθρου: harpersbazaar.com  / Ιαν. 24/2018)

Ο Darren Criss στο ρόλο του Andrew Cunanan στο επεισόδιο Gianni Versace assassination