Magiko Kouti Blog

Νησιά βραχώδη, ξερό τοπίο
Σε ξέφρενο ρυθμό τραγουδιστής
αρχάγγελος του πάθους
τραγουδιστής που χάνει τον εαυτό του
μονάχα αυτός απόμεινε κυρίαρχος.

Φωνάζει η εγκατάλειψη
στους δρόμους
στα ατελείωτα μποτιλιαρίσματα
Στη βιάση της ζωής τρέχουμε
Έλεος δεν ζητάμε
Νομίζουμε

Ο ρυθμός εκεί να σφυροκοπάει
μια γκρίζα πόλη
μια νύχτα απατηλή
με σφηνάκια και βλέμμα στο κενό
Ένας τέλειος διάκοσμος
αστραφτερό περιτύλιγμα – κι από κάτω
μια γεύση νόθα, απροσδιόριστη

Όμως κάτι νέο γεννιέται απ’ το παλιό ή
το παλιό αναπαράγει τον εαυτό του;
Της παρακμής εκπρόσωπος τραγουδιστής
Θεός αυτής της σύγχισης. [Εμπνευσμένο από "Thriller" του Michael Jackson]