Χειμώνιασε για τα καλά. Μέσα Δεκεμβρίου πια και μόλις τώρα, άρχισε να μπαίνει ο χειμώνας. Πολλές δουλειές για το σπίτι – τώρα που θα πρέπει να δοθεί μια εορταστική όψη. Όμως αυτό που δελεάζει αυτές τις κρύες μέρες, δεν είναι ούτε τα καταστήματα – οικονομική κρίση γαρ κι ας μη μεμφόμαστε – κάπου γράφτηκε πως στη Νέα Υόρκη έχουν γίνει όλοι Σκρουτζ λόγω κρίσης, αλλά οι βόλτες μέσα στην Αθήνα – άλλο αν ένας απλός και μόνο καφές στο Στάρμπακς κοστίζει 4,5 και βάλε ευρω, ένα απλό δείπνο τουλάχιστον 17, αλλά και κάποια εκδρομή – σίγουρα υπάρχουν πολλά ωραία μέρη – άλλο αν δεν το αποφασίζει κανείς και τόσο εύκολα – για δικούς του λόγους με προεράρχοντα τη βαρεμάρα: “Που να τρέχω τώρα, έχει πιάσει και κρύο, θα χαλάσει ο καιρός το Σαββατοκύριακο, βροχές, τρικυμίες”.
Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές για μια -σχετικά κοντινή απομάκρυνση από την Αθήνα: Ναύπλιο, Άστρος, Ξυλόκαστρο, Αράχωβα απ’ όπου και η φωτο.
Για μακρύτερες αποστάσεις ψηφίζω για τη μακρινή, αρχοντκή Ξάνθη που έχει μπόλικα ωραία πέτρινα σκαλάκια – που η γοητεία τους συνίσταται στο ότι προτρέπουν για εξερευνήσεις σε άγνωστα σημεία και εξασφαλίζουν μια πολύ καλή άσκηση μέσα σε πράσινο έως λουλουδιαστό περιβάλλον.
Ένας συννεφιασμένος ουρανός παραπέμπει σε τζάκια που καπνίζουν, ωραία ψητά στη φωτιά, νόστιμες τηγανιτές πατάτες…
Πεζοπορία και άσκηση μέσα στη φύση, καθαρός ζωογόνος αέρας, ομιχλώδες τοπίο στολισμένο με τα γυμνά κλαδιά των δένδρων - πολλές φορές το γάργαρο νερό της κοντινής πηγής στο κοντινό ξέφωτο.
Οι κάτοικοι των ορεινών ή παραθαλάσσιων περιοχών δεν έχουν αυτά που έχει ο κάτοικος μιας μεγαλούπολης – βιτρίνες, θεάματα, πολυτέλειες, έχουν όμως την ηρεμία και την αληθινή ξεκούραση, έναν πιο υγιή τρόπο ζωής, την απρόσκοπτη επικοινωνία με τη φύση και τις ομορφιές της που προσφέρονται απλόχερα στο ήρεμο τοπίο μιας μακρινής μας πλαγιάς, ακτής, πεδιάδας.
Εδώ τείνουμε να απομακρυνθούμε από τη Φύση. Λίγο ανοίγουμε το παράθυρο να μπει ο αέρας – η ματιά στιγμιαία ακουμπά στον έξω αιώνιο κόσμο – κοντινός και απρόσιτος, αγκιστρωμένη πάντα σε κτίρια, λεωφόρους, περαστικούς, δουλειές που πρέπει να γίνουν.
Λίγο ν’ ανασάνει κανείς στον καθαρό αέρα, έξω απ’ τις μεγάλες πόλεις , γυρίζει με φρέσκες ιδέες που προβάλλουν μέσα από ένα πιο ήσυχο, αναπαμένο, λίγο έστω – (το πολύ είναι άλλη ιστορία) ”ξεσκουριασμένο” νου.
Μετά από τα τόσα φαγητά αυτών των ημερών – εγώ προσωπικά έφαγα: Συκωτάκια με άνιθο, χοιρινό με δαμάσκηνα, παστουρμά με τυρί φέτα και ντομάτα, λακέρδα από ψάρι Ρίκι, χοιρινό ψητό στο φούρνο, λάχανο σουκρούτ, πατζαροσαλάτα… – κι από γλυκά: μους σοκολάτα, αμυγδαλόπιτα, μελομακάρονα, σεκέρ παρέ… πάρα πολύ φαγητό, αλλά εδώ πρέπει να τονισθεί πως όλα ήταν ιδιαιτέρως εύγευστα! Τώρα,
Free Gourmet Recipes
Kallimages
Villa Anemona
