[Ξένη Δημοσίευση]
Για την υπερχρέωση η Ελλάδα παίρνει το χρυσό μετάλιο.
Εδώ και 40 χρόνια οι Κυβερνήσεις στην Ελλάδα δεν παρουσίασαν κανέναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και παρ’ ολίγον η χώρα απέφυγε τη χρεοκοπία τον Μάϊο του ‘10, με την προσφυγή της στο πακέτο στήριξης.
Ενώ πολλές είναι οι αιτίες για τη κρίση χρέους η προσοχή ιδιαιτέρως πρέπει να εστιασθεί στους Ολυμπιακούς αγώνες του καλοκαιριού του 2004. Όσο κι αν είναι πολλοί οι παράγοντες για την οικονομική δυσπραγία ορισμένοι αναφέρουν τους αγώνες σαν σημείο αναφοράς για το τι δεν πήγε καλά στην Ελλάδα.
Το επιχείρημα τους στηρίζεται στο ότι πάνω από μια 12άδα Ολυμπιακά ακίνητα μένουν άδεια, περιφραγμένα επιβλεπόμενα από ιδιωτικούς φρουρούς λέει η Στέλλα Αλιφέρη που υπήρξε μια από τις αντίθετες φωνές για τους αγώνες τονίζοντας πως από εκεί ξεκινά η αλόγιστη, ανεύθυνη πολιτική δαπανών.
“Αισθάνομαι δικαιωμένη αλλά είναι τραγικό για τη χώρα. Γέμισαν τους Έλληνες περηφάνεια και ο κόσμος επωφελήθηκε από αυτό” λέει η Αλιφέρη πρώην μέλος της Βουλής ενός μικρού αριστερού κόμματος. “Τα χρήματα όμως επενδύθηκαν αλόγιστα”.
Οι αγώνες 2004 κόστισαν περίπου 11 δις δολλάρια με τα σημερινά δεδομένα – ο σημερινός προϋπολογισμός εις διπλούν. Και σ’ αυτό το νούμερο δεν περιλαμβάνονται επιβαρύνσεις για όσα έργα ανάθεσης έγιναν με διαγωνισμούς όπου παρουσιάστηκαν με επιβαρημένα κόστη, η δαπάνη για όλους τους μήνες πριν απ’ τους αγώνες όταν οι κατασκευαστικοί όμιλοι δούλευαν ακόμη και με γενήτριες το βράδυ για να προλάβουν τις προθεσμίες και επιπροσθέτως το ποσό για την ασφάλεια των αγώνων που από μόνο του ανήλθε στα 1.2 δις δολ.
Έξι χρόνια μετά, πάνω από τις μισές Ολυμπιακές τοποθεσίες μένουν αχρησιμοποίητες. Ο μακρύς κατάλογος των εγκαταστάσεων συμπεριλαμβανομένων ενός γηπέδου μπέιζμπολ, τοποθεσιών για κανόε και καγιάκ καθώς επίσης και εγκαταστάσεις για λιγότερο δημοφιλή αθλήματα όπως πιγκ πογκ, χόκευ, τζούντο.
Ο Don Porter πρόεδρος της ISF (International Softball Federation), αναφέρει πως η οργάνωση του έκανε πρόταση πριν κάποια χρόνια να κάνει χρήση του γηπέδου σόφτμπολ για προσεχείς αγώνες μα ποτέ δεν πήρε απάντηση. “Η τοποθεσία σόφτμπολ βεβαίως παραμένει παρά τις φθορές, ασυντήρητη και αχρησιμοποίητη.
Δεν είναι βέβαια οι Ολυμπιακοί που δημιούργησαν το πρόβλημα αλλά συνέτειναν κι αυτοί.”
Συμφωνίες για να μεταλλαχθούν αρκετές εγκαταστάσεις σε χώρους αναψυχής όπως να μετατραπεί η τοποθεσία κανόε σε υδάτινο πάρκο, προσέκρουσαν σε ενστάσεις από κατοίκους της περιοχής και διάφορους νομικιστικούς Βυζαντινισμούς.
Η κριτική για τα κόστος των Ολυμπιακών αγώνων εντάθηκε τις πρόσφατες βδομάδες, μετά από τη σύσταση προανακριτικής ς της Βουλής επιτροπής για τις συμφωνίες του Γερμανικού βιομηχανικού γίγαντα της Siemens, για όποιες δωροδοκίες έγιναν από μέρους της πριν από τους αγώνες του 2004.
Ένας πρώην υπουργός Συγκοινωνιών κατηγορήθηκε για ξέπλυμα χρήματος μετά την κυνική του ομολογία πως εισέπραξε πάνω από 123.000 δολ. από τη Ζήμενς το 1968 ως χρηματοδότηση για την προεκλογική εκστρατεία του.
Ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ (Jacques Rogge) τονίζει πως συναρτώντας τη κρίση χρέους της Ελλάδας με τους αγώνες είναι “άδικο” με το επιχείρημα πως η Αθήνα επωφελείται από τα έργα υποδομής που έγιναν ως προς την αναβάθμιση των συγκοινωνιών και με τα γενικά έργα υποδομής. “Υπάρχουν πράγματα που άφησαν μια καλή κληρονομιά στην πόλη. Βέβαια υπήρξαν έξοδα. Δεν κτίζεις ένα αεροδρόμιο δωρεάν” δήλωσε στο Ασσοσιέτεντ ο Ρογκ στη Λωζάννη Ελβετίας, “Αν η Αθήνα παρουσίαζε δομική υστέρηση πιθανώς η κατάσταση στην οικονομία της θα ήταν ακόμη χειρότερη σήμερα”.
Οι Έλληνες επίσημοι της Ολυμπιακής επιτροπής επιμένουν πως τα οικονομικά της χώρας και το εξ αυτών προκύπτον εθνικό χρέος των 382 δις δολλαρίων είναι απλά πολύ μεγάλο για να αποδοθεί στους αγώνες του 2004. [συνέχεια προσεχώς]
[article source]APE Associated Press June 2010
Απ’ όλες τις χώρες του Ευρώ, σε μας έτυχε ο κλήρος να παρέμβει η γνωστή Τρόϊκα με τις ρυθμίσεις επί των ρυθμίσεων ολοένα αυστηρότερων – που δεν θα έχουν τελειωμό, για τα νέα δάνεια – αλλιώς πως χορηγήσεις “στήριξης”, με χρόνο κηδεμονίας της, αγνώστου επί του παρόντος διαστήματος και το χειρότερο – αγνώστου αποτελέσματος δυστυχώς;
Το έργο αυτό αναδεικνύει τον Τζωρτζ Κλούνεϋ σαν ηθοποιό Α΄μεγέθους. Έπαιξε το ρόλο του σκληρού “απολυτή” προσωπικού με μια πειστική και δυναμική ένταση - αποστασιοποιημένου από προσωπικές αναμείξεις, εμπάθεια, σκληρότητα - ήταν ένας “παρηγορητής” ψυχών – στέλεχος επιτυχημένο στην αποστολή που είχε να “χρυσώνει το χάπι” για κάθε νέο απολυόμενο.
Free Gourmet Recipes
Kallimages
Villa Anemona
