Ζωγραφοι

Ζωγραφικά Έργα
  • Sultan of Morocco - Ο Σουλτάνος του Μαρόκου
    Sultan of Morocco – Eugene Dalacroix

    Σουλτάνος του Μαρόκο (Sultan of Morocco) 1845
    —έργο του Eugène Delacroix (1798 – 1863) To 1832, o Delacroix ταξιδεύει στην Ισπανία και στη Β. Αφρική μέλος διπλωματικής αποστολής – την εποχή που η Γαλλία προσαρτούσε την Αλγερία. Ο πίνακας αυτός είναι ένας φόρος Τιμής για τη διπλωματική αποστολή της οποίας ηγείτο ο Κόμης ντε Μορνέ (Comte de Mornay) για τις συνεννοήσεις της με τον Σουλτάνο. Όλα τα έργα της εποχής του Μαρόκου δείχνουν την πιστή απεικόνιση της χώρας την οποία μελέτησε ενδελεχώς στο ταξίδι του κρατώντας σημειώσεις και σχεδιάσματα. Επίσης απογειώνουν την Τεχνοτροπία του προσδίδοντας της το εξωτικό στοιχείο. Το έργο (384Χ343 εκ.) βρίσκεται στο Μουσείο των Αυγουστίνων / Musée des Augustins στη Τουλούζη.
    Πηγή ανωτέρω επεξηγήσεων.

    Το έργο εστιάζει στην πολυπληθή συνοδεία του Σουλτάνου, τα χρώματα αποδίδουν όλη τη λάμψη του ήλιου στον ουρανό της Αλγερίας.
    Ωστόσο, ενδόμυχος σκοπός του όμως δεν ήταν η μελέτη της Τέχνης αλλά η απόδραση απ’ τα συμβατικά κοινωνικά δεσμά του Παρισιού. Αποτέλεσμα της διαμονής του υπήρξαν 100 έργα και σχεδιάσματα όλα με θέματα της Αφρικής. Πίστευε πως οι λαοί αυτοί συνέτειναν σε ένα αντίβαρο προς τους πολιτισμούς της Αρχαιότητας και δη του Αρχαιοελληνικού και Ρωμαϊκού.
    Ευγένιος Ντελακρουά (Charenton – St. Maurice, 1798 – Paris, 1843 ). Ο Ντελακρουά σε ηλικία 18 ετών μπαίνει στο εργαστήρι του Γκερέν(Guérin) – δάσκαλου του Ζερικό (Géricault) η βασική του εκπαίδευση όμως συντελείται στο Λούβρο όπου μελετάει τα έργα των Κλασσικών ζωγράφων και εντυπωσιάζεται από τον Ρούμπενς και τη Σχολή της Βενετίας συνέχεια (αγγλικά)
    – Τίγρης —του ιδίου —Eugène Delacroix

  • Claude Monet –  Καθεδρικός Ναός της Ρουέν (La Cathédrale de Rouen) 1894
    —έργο του Claude Monet 1840 – 1926
    Τον καθεδρικό ναό της Ρουέν ο ζωγράφος τον αποθανάτισε και σε 2ο πίνακα υπό το φως του ήλιου που δύει. (Μουσείο Μαρμοτάν, Παρίσι).

    Rouen Cathedral
    La Cathédrale de Rouen – Claude Monet

    Η πύλη και Αψίδα του Αγίου Ρωμανού υπό το φως του μεσημβρινού ήλιου. Εδώ διακρίνεται καθαρά όλη  η μαεστρία του Ιμπρεσιονιστή ζωγράφου. Το κτίριο με τις αδρές ευθείες γραμμές, τον βαρύ όγκο, τις άπειρες δαντελωτές λεπτομέρειες καθώς υψώνεται στο γαλάζιο τ’ ουρανού αποκτά με το χρωστήρα διαθλάσεις, αντικατροπτισμούς με το τρεμόπαιγμα του φωτός του ήλιου, καθώς διαπερνά τον συμπαγή όγκο των μπαρόκ γραμμών του αρχιτεκτονικού σχεδίου και γίνεται μια αστραποβολούσα χρυσοποίκιλτη πινελιά στο κάτω άκρο του οικοδομήματος και του εδάφους στο οποίο στηρίζεται.
    Ο Κλοντ Μονέ, ύψιστος εκπρόσωπος του Ιμπρεσιονισμού τολμάει να απεικονίσει με το χρωστήρα του μια βαριά αρχιτεκτονική δημιουργία του Μπαρόκ με τις χιλιάδες ανάγλυφες απεικονίσεις σε ένα αστραπιαίο βλέμμα της ανθρώπινης κολοσσιαίας περίπλοκης δημιουργίας μέσα στην απέριττη φύση που υποδεικνύει την πίστη και το δέος στο δημιουργό της. Η περίτεχνη δημιουργική διάνοια, δοξάζει την απλή πάνσοφη διάνοια.
    1894 Λάδι σε καμβά, Μουσείο ντ’Ορσαί, Παρίσι

  • Vincent Van Gaugh Διάσημος μεταξύ άλλων και για τα «Ηλιοτρόπια» ο V. Van Gaugh, εντάσσεται κι αυτός στο κίνημα του Ιμπρεσιονισμού με τις νεωτεριστικές του αδρές πινελιές – πρωτοστατώντας στην εδραίωση της παγκόσμιας φήμης του κινήματος.
  • Paul Gaughin
    Paul Gaughin – Ταϊτινές

    Paul Gaughin Πρωτοποριακός για την εποχή του ιμπρεσιονιστής ζωγράφος, εγκατέλειψε από νέα ηλικία το Παρίσι για να εγκατασταθεί στη Γαλλική Πολυνησία στο Σύμπλεγμα των νησιών της Καραϊβικής…
    Τα έντονα χρώματα, η ακινησία του τοπίου, η σιωπηλή ηρεμία κατά τη θέαση των έργων του τον κατατάσσουν στους ναΐφ (naifs) ιμπρεσιονιστές.
    Δίνοντας μια νέα ώθηση στον κλασσικό ιμπρεσιονισμό με τον οποίο μπολιάστηκε στο Παρίσι με την παραμονή του στην Ταϊτή και τη μελέτη των ντόπιων ιθαγενών, έκανε το σύνολο του έργου του να ξεχωρίσει ανάμεσα στους ομότεχνους της εποχής του.

  • Edouard Cortes
    Edouard Cortès – Paris, Place de la République

    Edouard Cortes Πλατεία Δημοκρατίας (Place de la République)Παρίσι —έργο του Edouard Leon Cortès (1882 – 1969)

    Γιος του Antonio Cortès ζωγράφου της Ισπανικής Αυλής. Γεννήθηκε στη Σεβίλλη το 1827 και άρχισε ζωγραφίζοντας σκηνές του δρόμου.

    Το 1855 πήγε στο Παρίσι για να συμμετάσχει στην Διεθνή Έκθεση Ζωγραφικής. Εγκαταστάθηκε όμως για τα καλά εκεί στο Lagny sur Marne.

    Ο Εδουάρδος Κορτές κληρονομώντας το πάθος του για τη ζωγραφική δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει σκηνές από τους δρόμους της πόλης του Φωτός, συχνά κατ’ απαίτηση των συλλεκτών αλλά και των τουριστών. (Αναλυτικά για τον ζωγράφο)

  • cortes
    Cortes – Mexican Village

    Cortes —Μεξικανός ζωγράφος, τεχνοτροπίας naive, με συνάφειες από τα έργα της Frieda Kahlo. Ζωγράφισε σκηνές από την αγροτική ζωή των χωρικών του Μεξικού.

  • Edmond Degas – «Tο μπάνιο» Σ’ αυτό το έργο απεικονίζεται μια ιδιαίτερη στιγμή. Έμφαση δίνεται στη κίνησα του σώματος της γυναίκας καθώς σκύβει να πλυθεί.
    Degas_thCapture
    Edmond Degas – Toilette

    Η εποχή αναπαριστάται με την προβολή σε πρώτο πλάνο της σκάφης. Τα χρώματα με τονισμό του μπλε υποδηλώνουν την ανάλαφρη διάθεση του υποκειμένου. Ο Edmond Degas γεννήθηκε στο Παρίσι το 1834 από ευκατάστατη οικογένεια. Μαθήτευσε στη Σχολή Τεχνών αφήνοντας τη Σχολή Νομικής, αρχική του επιλογή, για τη ζωγραφική και εντάσσεται ως ζωγράφος στο γενικότερο ρεύμα του Ιμπρεσιονισμού – περισσότερα

Μουσεία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αντί σε γαλέρα σκλάβος είμαι σε μελάνι και πένα – H. de Balzac

Βλέποντας τις σελίδες αυτού του site, συναινείτε στη χρήση των cookies. Σχετικές πληροφορίες

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close