Αρχείο κατηγορίας Πολιτικη

Βελζεβούλ ή τραχανάς;

ouzeriCapture
Ελληνικό παραδοσιακό ουζερί

«Αυτό το παιχνίδι με τους αριθμούς είναι πέρα για πέρα γελοίο…! έλεγα τις προάλλες στο φίλο μου στο ουζερί, όπου είχαμε βγει μια βόλτα. «Τη μια συμφωνούμε, την άλλη διαφωνούμε επί των συμφωνηθέντων γιατί συμφωνήθηκαν κάποιους μήνες πριν…!” …

Όλο αυτό το παιχνίδι με την οικονομία, μοιάζει πια με τον εφιάλτη που σου κτυπάει κάθε τόσο την πόρτα, ο Βελζεβούλ – υπενθυμίζοντας σου πως είσαι για τα καλά όμηρος, πως φυλάει έξω από την πόρτα σου και σου ζητάει όλο να φάει και να πιει – μη χορταίνοντας ποτέ – σαν πονηρό, αδηφάγο ον που είναι…

Σα να ζεις σε παλάτια και σε πύργους…! Σα να ξοδεύεις για το ντύσιμο σου ένα σωρό χρήματα αγοράζοντας trendy marks! «Κοίταξε τι φοράω κι άσε με ήσυχο” του λες, «δε βλέπεις πως τα ρούχα μου είναι παλιά και φθαρμένα;”… Σα να πηγαίνεις να φας σε ακριβά εστιατόρια, εκεί όπου βάζουν το φαγητό σε κάτι τεράστια πιάτα στολισμένα με φίνο καραμελωμένο σιρόπι… «Δεν βλέπεις όλο σε ουζερί πηγαίνω…”

Αυτός εκεί όμως τον χαβά του: «Πάρε γρήγορα κι άλλο δάνειο πρέπει να με πληρώνεις για τις υπηρεσίες μου ως διαμεσολαβητής στον διευθύνοντα της πηγής των χρημάτων, ως φύλακας του σπιτιού σου-  μη στο πάρουν οι πιστωτές, μη πλησιάσουν τίποτε πεινασμένοι μετανάστες…

Όλοι κινδυνεύετε μα όλοι! Μην έρθουν τίποτε Τούρκοι και σας ζητάνε να τους αδειάσετε τη γωνιά σε τίποτε νησιά ή στη Θράκη – όπως τότε που βρήκαν αφορμές,  αλλά πρόσεξε, σήμερα έχουν τελείως αποθρασυνθεί και δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα – έτσι όπως τους κάναν διαφεντευτές στο Αιγαίο”…

Ακόμη κι εκεί στο ουζερί που κάθομαι, αντηχεί η φωνή του: Το ΔΝΤ, η Λαγκάρντ, ο Τουσκ, ο Σόϊμπλε, όλο γι’ αυτούς ακούω: Παίρνει τη θέση τους, πάντα λέγοντας πως είναι προορισμένος από όλους, Θεούς και Δαίμονες να με σώσει. «Τι με κοιτάς πρέπει να πάρεις κι άλλο δάνειο, γιατί σε λίγο θα πρέπει να πληρώσεις κι εκείνο το παλιό ομόλογο που λήγει… Γρήγορα κάνε ό,τι σου λέω για να πετύχουμε την εκταμίευση από την πηγή”.

Όσο κι αν του λέω Άσε με ήσυχο θέλω ελεύθερος να ζήσω… γιατί δεν μ’ αφήνεις ήσυχο, άσε με ήσυχο, θέλω ελεύθερος να ζω – όπως τα λόγια εκείνου του παλιού τραγουδιού που έλαβε μέρος στη Eurovison – δεν ακούει και στιγμή δεν μπορώ να ησυχάσω. Ακόμη και σ’ αυτό το ουζερί που κάθομαι έρχεται να ζητήσει το λογαριασμό. «Λεφτά, λεφτά, λεφτά” φωνάζει – ένα πονηρό, αδηφάγο ον  που είναι, που κατάντησε όχι μόνο εμένα, αλλά τον τόπο μου ολόκληρο, να ‘ναι υποταγμένος στα απατηλά του λόγια: πως έτσι μόνο θα σωθώ, έτσι μόνο η χώρα μου θα σωθεί και δεν θα γίνει Αργεντινή… Από Βελζεβούλ πλασάρεται για σωτήρας!

«Τι προτιμάς;” με ρώτησε τις προάλλες ο φίλος μου που με συνόδευε στο ουζερί: «Όλους αυτούς τους ωραίους μεζέδες και το ραβανί στο τέλος ή τραχανά; Διάλεξε και πάρε”.

«Βελζεβούλ ή τραχανά”; αμέσως σκέφτηκα με αποτροπιασμό… Δεν είμαστε καλά… τον κοιτούσα με απορία, αλλά συμπλήρωσα «τραχανά, με τίποτα!”… τι να λέγαμε πάλι; τα ίδια και τα ίδια: Πάντως με είχε αποστομώσει, καθώς με κοιτούσε θριαμβευτικά…

Κάστρο Εγωκεντρικός αλλά όχι Στάλιν

Φουέντες : «ο Κάστρο; Εγωκεντρικός αλλά όχι Στάλιν”

«Η Κούβα; Ένας παράδεισος! Είχαμε τότε το εμπόριο ζαχαροκάλαμου. Μεταφέραμε προ Κάστρο εννοείται, τον ακατέργαστο μαύρο καρπό με τα φορτηγά μας πλοία από την Αβάνα στο Μαϊάμι. Ο Κάστρο; κατέστρεψε την Κούβα!” (πλοιοκτήτης). «Ο Κάστρο; εγωκεντρικός αλλά όχι Στάλιν!”(Νορμπέρτο Φουέντες γνωστός Κουβανός συγγραφεύς)

castro_fuent
Fidel Castro, Norberto Fuentes

[Συνέντευξη του Γιάννη Τριανταφύλλου – Κ. Ε.]

Όταν ο Κάστρο έμπαινε θριαμβευτής στην Αβάνα του Μπατίστα, την Πρωτοχρονιά του 1959, ο συγγραφέας Νορμπέρτο Φουέντες ήταν 16 χρόνων. Αργότερα, μεγαλώνοντας, έγραψε πολλά βιβλία, κάλυψε δημοσιογραφικά αρκετούς πολέμους και ανακηρύχθηκε από τον Κάστρο «συγγραφέας της Επανάστασης». Η στενή σχέση Φουέντες- Κάστρο κράτησε σχεδόν μια δεκαετία, από το 1980 έως το 1989. Κάπου εκεί, ο Φουέντες υποπίπτει στη δυσμένεια του «υπέρτατου αρχηγού» και αργότερα εγκαταλείπει την πατρίδα του, περνώντας απέναντι, στο Μαϊάμι των ΗΠΑ. Εκεί ζει ήσυχα, μέχρι πριν από έξι χρόνια, όταν και ξεκινά τη συγγραφή ενός έργου ζωής: της «Αυτοβιογραφίας του Φιντέλ Κάστρο» όπως ονομάζει το ογκώδες βιβλίο του, θέλοντας να δείξει από πόσο κοντά έζησε τα σημαντικότερα γεγονότα της σύγχρονης κουβανικής Ιστορίας.

Ο πρώτος τόμος αυτής της ιδιαίτερης «αυτοβιογραφίας του Κάστρο» κυκλοφόρησε πριν από δύο χρόνια στην Ελλάδα από τις εκδόσεις «Πατάκη». Πριν από λίγες ημέρες, κυκλοφόρησε στην ελληνική αγορά και ο δεύτερος τόμος με τίτλο «Η αυτοβιογραφία του Φιντέλ Κάστρο» και υπότιτλο «Η απόλυτη και ανεπαρκής εξουσία». Στα 65 του χρόνια ο Νορμπέρτο Φουέντες μιλά στην «Ε», από τη Φλόριντα των ΗΠΑ όπου κατοικεί, για την Επανάσταση, τους παλιούς του συντρόφους, τα όνειρα και τις ελπίδες που, κάποιες φορές, διαψεύστηκαν και κάποιες άλλες δικαιώθηκαν.

Από πότε γνωρίζετε τον Φιντέλ;

fidelCastro
Fidel Castro

«Από την Επανάσταση. Αλλά συνδέθηκα περισσότερο μαζί του γύρω στο 1980. Αλλωστε στην Κούβα δεν ήταν δύσκολο να έρθεις σε επαφή με τον Φιντέλ. Ηξερες κάποιον κομαντάντε από την Επανάσταση, αυτός σε γνώριζε σε κάποιον άλλο κ.ο.κ., μέχρι που έφτανες στον Φιντέλ. Αλλά και εκείνου του άρεσε να έρχεται σε επαφή με τον κόσμο και να γνωρίζει ανθρώπους, να μιλά μαζί τους».

Δεν έπαιρνε μέτρα ασφαλείας φοβούμενος ότι θα τον δολοφονήσουν;

«Αν υπάρχει μια μυστική αστυνομία στον κόσμο που είναι πραγματικά αποτελεσματική, αυτή είναι η κουβανική. Πίστεψέ με, εάν έφτανες κοντά στον Φιντέλ, ήξεραν όλη την ιστορία σου, τι έκανες από τη μέρα που γεννήθηκες μέχρι τη στιγμή που τον συναντούσες. Είχε ήδη πάρει όσα μέτρα χρειαζόταν».

Πότε χάλασε η σχέση σας μαζί του;

«Με την υπόθεση Ντε Λα Γκάρντια και Οτσόα, των παλιών συντρόφων του που εκτελέστηκαν το 1989».

Σε πολλούς συντρόφους του Φιντέλ που ξεκίνησαν μαζί του την Επανάσταση συνέβη αυτό…

castro_th1
Raul Castro, Norberto Fuentes, Fidel Castro

«Οχι, όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο Φιντέλ δεν ήταν Στάλιν. Η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν εμπόριο ναρκωτικών, το οποίο ξεκινούσε από ψηλότερα. Τώρα, αν ήταν ο Φιντέλ μπλεγμένος σε αυτό, δεν το γνωρίζω. Αλλά επρόκειτο για πολύ δημοφιλείς ήρωες της Επανάστασης. Ο Αντόνιο Ντε Λα Γκάρντια ήταν ο Τζέιμς Μποντ της Κουβανέζικης Επανάστασης, ο υπερ-κατάσκοπος, ο Οτσόα είχε πολεμήσει στην Αιθιοπία, στην Αγκόλα, ένας πραγματικός ήρωας».

Μετά ο Φιντέλ είχε υποψίες για εσάς;

«Οχι, απλώς κατάλαβε ότι η σχέση μας είχε σπάσει. Είχα τις ενστάσεις μου για την ενοχή των αξιωματικών. Και δεν μπορούσα να παραμείνω ως συγγραφέας στην Κούβα».

Σας βοήθησε να φύγετε ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες;

«Ηταν πολλοί συγγραφείς. Ο Μάρκες, ο Γουίλιαμ Κένεντι, ο Νόρμαν Μέιλερ».

Γιατί ο Φιντέλ δεν σας άφηνε να φύγετε από την Κούβα;

«Ε, τα συνηθίζει αυτά ο Φιντέλ. Ηταν θυμωμένος μαζί μου. Ισως ήθελε να με κρατήσει για να γράψω την αυτοβιογραφία του, ποιος ξέρει; Ξεκίνησα την καριέρα μου ως συγγραφέα στην Κούβα. Εγραψα το 1968 ένα βιβλίο και κέρδισα ένα μεγάλο λογοτεχνικό βραβείο της Λατινικής Αμερικής. Η βασική μου έμπνευση ήταν ο Ισαάκ Μπάμπελ και το «Κόκκινο ιππικό”. Ο Φιντέλ θεωρούσε ότι κορόιδευα τους Κουβανούς στρατιώτες. Και με έβγαλε έξω από το παιχνίδι».

Οπότε πώς στη συνέχεια σχετίζεστε μαζί του;

«Από σύμπτωση. Το 1977-78 ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ήρθε στην Κούβα για να γράψει για τον πόλεμο στην Αγκόλα. Κι έγινε φίλος του Φιντέλ. Και όλοι ήξεραν ότι ο συγγραφέας της Επανάστασης ήμουν εγώ και, παρ’ όλα αυτά, ήμουν έξω από το παιχνίδι. Και ο Μάρκες ήθελε να με συναντήσει. Και γίναμε φίλοι με τον Μάρκες. Μετά ο Μάρκες μίλησε στον Φιντέλ για μένα. «Ναι, τον ξέρω, αλλά δεν τον συμπαθώ ιδιαίτερα”, του είπε ο Κάστρο. Εγώ έγραφα τότε ένα βιβλίο για τον Χέμινγουεϊ. Και ο Μάρκες έγραψε τον πρόλογο του βιβλίου. Και το έστειλε στον Φιντέλ και του είπε: «Μήπως να μιλούσατε, να λυθεί το θέμα μέσα «στην οικογένεια”; Κι ο Φιντέλ είπε: «Εντάξει, εντάξει”. Και μετά με φώναξε στο γραφείο του και ήταν πολύ ευγενικός μαζί μου».

Απ’ όσα λέτε, φαίνεται να συμπαθείτε τον Φιντέλ.

«Μμμ, και ναι και όχι, γιατί να μην τον συμπαθώ; Δεν μπορείς να βρεις και πολλούς Φιντέλ στην παγκόσμια Ιστορία…».

Πάντως στο βιβλίο σας παρουσιάζετε και σκοτεινές πλευρές του.

«Προσπάθησα να κάνω το καλύτερο, να παρουσιάσω τον χαρακτήρα του όπως τον έζησα. Αυτό είναι όλο. Επιπροσθέτως, θέλω να είμαι δίκαιος μαζί του. Δεν μου αρέσει που πολλοί που φεύγουν από την Κούβα λένε: «α, όλα εκεί πέρα είναι χάλια, ο Φιντέλ είναι εγκληματίας”. Δεν είναι έτσι. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους επαναστάτες στην Ιστορία. Και είμαι ευγνώμων για το ότι είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω από κοντά και να συζητήσω μαζί του».

Του άρεσε του Κάστρο το βιβλίο σας;

«Δεν ξέρω, πάντως σίγουρα το διάβασε. Είχα ζητήσει από τον εκδότη μου να του στείλει και τους δύο τόμους. Και ο Φιντέλ, πριν καν διαβάσει το βιβλίο, ετοίμασε ως «απάντηση” το βιβλίο του με τον Ραμονέ. Ο Φιντέλ ήταν πάντοτε μεγάλος αγκιτάτορας. Τώρα μάλιστα με το Ιντερνετ μπορεί να ετοιμάσει και κάποιο μπλογκ που όλοι θα θέλουν να διαβάσουν!».

Είναι εύκολο για έναν δημοσιογράφο ή συγγραφέα να κάνει τη δουλειά του στην Κούβα του Κάστρο;

castroFue_th
Norberto Fuentes

«Αν όσα γράφει είναι καλά για την Επανάσταση, για τη δική του Επανάσταση, είναι εύκολο. Αλλιώς, όχι. Αλλά κανένας στην Κούβα δεν αισθάνεται φόβο. Απλώς, αν δεν άρεσαν στον Φιντέλ αυτά που έγραφες, μπορεί να σε έβαζε στο περιθώριο για ένα διάστημα».

Εσείς γιατί μετά την υπόθεση Οτσόα λέτε ότι δεν μπορούσατε να μείνετε ως συγγραφέας στην Κούβα;

«Επειδή «επανάσταση” σημαίνει κάτι άλλο. Αν πρέπει να δώσεις την ψυχή σου για την επανάσταση, αν πιστεύεις σε αυτήν, τότε το γράψιμο, το φίλμινγκ και όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Προηγείται η πραγμάτωση των στόχων της επανάστασης. Αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση στον κομμουνιστικό κόσμο για την ελευθερία των συγγραφέων. Αλλά κανένας συγγραφέας δεν εκτελέστηκε ποτέ στην Κούβα. Δεν υπήρξε Μπάμπελ στην Κούβα».

Απλώς ο Φιντέλ «σε έβγαζε από το παιχνίδι».

«Ναι, αλλά είχες πάντα τα κορίτσια, το ποτό, δεν ήταν και τόσο άσχημα. Κανείς από τους υπόλοιπους φίλους μου, στρατιωτικούς ή από τις ειδικές δυνάμεις, δεν σταμάτησε να μου μιλάει, αφού τα «έσπασα” με τον Κάστρο. Συνέχισαν να είναι φίλοι μου, όπως και οι υπόλοιποι».

Η Κούβα είναι καλό μέρος για τους Κουβανούς;

«Από την Επανάσταση και μέχρι πριν από δύο χρόνια, ναι. Υπήρχε εκπαίδευση, περίθαλψη. Το πρόβλημα ήταν η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Τότε ξεκίνησαν τα οικονομικά προβλήματα. Αλλά όταν έγινε η Επανάσταση, ήταν μια πολιτική επανάσταση που βγήκε έξω από τα σύνορα και απλώθηκε σε όλον τον κόσμο».

Τότε γιατί χιλιάδες άνθρωποι έφυγαν και φεύγουν από την Κούβα;

«Οι περισσότεροι από αυτούς είναι οικονομικοί μετανάστες που ψάχνουν ένα καλύτερο μέλλον. Κι αυτό είναι φυσιολογικό. Υπήρξε ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης στα 60’ς κι ένα στα 80’ς. Αλλά οι περισσότεροι έμειναν στην Κούβα μετά την Επανάσταση».

Εσείς πιστέψατε στην ιδέα της επανάστασης, σωστά;

«Η επανάσταση δεν ήταν ιδέα, ήταν κάτι που συνέβη. Η επανάσταση δεν έχει ηθική ή ανηθικότητα, στην επανάσταση δεν υπάρχει σωστό ή όχι. Η επανάσταση είναι σαν τον τυφώνα. Χρειάζεται να γίνουν πολλά για να δημιουργηθεί ένας τυφώνας. Μερικοί άνεμοι από δώ, μερικά προβλήματα στην ατμόσφαιρα από εκεί. Δεν ήταν εφεύρεση του Κάστρο η Επανάσταση. Η Επανάσταση ήρθε σαν αντίδραση στους καπιταλιστές που τα είχαν όλα. Αυτοί προκάλεσαν την Επανάσταση με τον τρόπο τους.

Θέλεις να σου πω τι συνέβαινε στην Κούβα πριν από την Επανάσταση; Έλα στο Μαϊάμι να δεις όλους αυτούς που είχαν εξουσία πριν από την Επανάσταση, πόσο ηλίθιοι είναι, πώς συμπεριφέρονται στους ανθρώπους εδώ, στους υπαλλήλους τους, στα εστιατόρια και στα εργοστάσιά τους. Ελα να δεις αυτούς τους ανθρώπους. Ελα στο Μαϊάμι. Και μετά ξέρεις τι θα πεις; Θα πεις, «ναι, όντως χρειάζονταν μια επανάσταση εκεί στην Κούβα«. Είναι όλοι τους ρατσιστές. Και για αυτό είναι όλοι τους εναντίον του Ομπάμα, επειδή είναι μαύρος. Οποιοσδήποτε άλλος και να εκλεγεί δεν τους νοιάζει, αρκεί να μη βγει ο Ομπάμα».

Πώς είναι η δική σας ζωή στο Μαϊάμι;

«Ησυχη. Ακούω αμερικανική ροκ μουσική, Ελβις Πρίσλεϊ, Μπιτλς. Και τώρα γράφω ένα βιβλίο για τον πόλεμο στην Αγκόλα το οποίο θα έχω έτοιμο μέχρι το τέλος του έτους».

Γιατί δεν επιστρέφετε στην Κούβα;

«Εζησα εκεί 50 χρόνια. Ισως επιστρέψω κάποια μέρα. Αλλά θα πρέπει να περάσει καιρός. Ολοι οι πολύ καλοί μου φίλοι είναι νεκροί, όλα τα σενάρια της ζωής μου εκεί έχουν παιχτεί κι έχουν τελειώσει. Τώρα το πνεύμα της Επανάστασης είναι διαφορετικό. Σε δυο-τρία χρόνια θα γίνει μια μεγάλη αλλαγή στην Κούβα, ίσως αποκτήσουμε σχέση με τις ΗΠΑ, τον υπόλοιπο κόσμο. Εδώ στο Μαϊάμι είναι όλοι τους «τρελοί” με τον Ραούλ, ετοιμάζονται να κάνουν μπίζνες μαζί του. Οταν τους λες ότι η υγεία του Φιντέλ βελτιώνεται και θα αναλάβει ξανά, αυτοί τρελαίνονται: «Οχι, όχι, ο Ραούλ, αυτός είναι ο άνθρωπός μας!” φωνάζουν. Αυτό είναι το καινούργιο σενάριο της Κούβας. Ολα αλλάζουν αλλά εγώ είμαι ένας ρομαντικός συγγραφέας και το μόνο που θέλω είναι η ελευθερία μου».

Τι είδους άνθρωπος είναι ο Ραούλ Κάστρο;

«Ο Ραούλ κινείται συνέχεια μέσα στις σκιές, του αρέσουν οι συνωμοσίες. Δεν νομίζω ότι θα κάνει κάτι συνταρακτικό, ίσως ένα μεγαλύτερο άνοιγμα προς την Κίνα. Η μόνη απροσδόκητη αλλαγή που μπορεί να γίνει θα είναι αν ο Φιντέλ επανακτήσει την υγεία του και επιχειρήσει να ξαναπάρει τα ηνία της εξουσίας. Το μόνο πρόβλημα που βλέπω στο άμεσο μέλλον είναι από τον Φιντέλ. Από κανέναν άλλον».

Γιατί μπορεί αυτό να αποτελέσει πρόβλημα;

«Επειδή θα θέλει να συνεχίσει αυτά που έκανε στο παρελθόν. Αλλά είναι και οι δυο τους είναι πια μεγάλοι άνθρωποι. Ο Ραούλ είναι 77 ετών».

Μετά τους αδελφούς Κάστρο, θα είναι πάλι κάποιος Κάστρο στην εξουσία; Κάποιος από τους γιους του Φιντέλ;

«Οχι, όχι. Κάστρο από την Ιστορία πέρασε μόνο ένας. Αλλωστε ο κόσμος έχει αλλάξει. Τώρα στην Κούβα έχουν μεγάλο πρόβλημα με τον Ομπάμα. Ο Ομπάμα ως έγχρωμος θα κερδίσει πολλούς από τους Αφρικανούς που είχαν ταχθεί με την Κουβανέζικη Επανάσταση. Ο Ραούλ δεν είναι πρόβλημα επειδή ο Ομπάμα θα κοιτάξει να επανακαθορίσει τη σχέση των ΗΠΑ με την Κούβα. Ομως, για τον Φιντέλ, που πάντοτε ήθελε κάποιον εχθρό, κάποια μάχη, που έχτισε την Επανάστασή του πάνω στην κόντρα με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, αυτή θα είναι μια πολύ δύσκολη αποστολή. Ο Φιντέλ πάντοτε προτιμούσε τη Χίλαρι Κλίντον, αυτή είναι ένας εχθρός που ο Φιντέλ ξέρει πώς να παίξει μαζί του. Αλλά ένας μαύρος στην ηγεσία των ΗΠΑ; Αυτό δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει, του δημιουργεί πρόβλημα».

Ποια είναι η πιο δύσκολη ερώτηση που κάνατε ποτέ στον Κάστρο και ίσως να μην του άρεσε; Ή κάποιο κεφάλαιο της ζωής του που ποτέ δεν ήθελε να συζητάει;

c_Fuentes_th2
Norberto Fuentes – Κουβανός συγγραφεύς

«Κοίτα, εσύ ίσως έχεις τη φιλοδοξία να βγάλεις την είδηση ότι ο Κάστρο ήταν ένας θυμωμένος και άγριος τύπος. Για να είναι κάποιος στην εξουσία 50 χρόνια και για να έχεις τη γνώση του κόσμου όπως την έχει αυτός, χρειάζεσαι πληροφορίες. Αν κλείσεις τα κανάλια της πληροφορίας επειδή δεν σου αρέσει να ακούς τους άλλους, τότε έχεις χαθεί. Ο Κάστρο άκουγε τους πάντες. Ηξερε να ακούει και να βάζει τους πάντες «στην τσέπη του”. Δεν φώναζε ποτέ. Κι αν του έλεγες κάτι που δεν του άρεσε, δεν το έδειχνε. Πάντοτε «ζύγιζε” εσένα που του μιλούσες. Μπορεί να ήσουν εχθρός. Αλλά για να το καταλάβει, έπρεπε να ακούσει πρώτα αυτό που θα του πεις, την πληροφορία σου. Τον θυμάμαι να ακούει πάντοτε όλους και να κουνάει το κεφάλι του ως νεύμα έγκρισης. Να ακούει, αυτή ήταν η δουλειά του. Αλίμονο αν νευρίαζε και έπιανε τους άλλους από τον… λαιμό. Ηταν πολύ έξυπνος για να το κάνει αυτό».

Για να επανέλθουμε στο βιβλίο σας, αυτοί οι δύο τόμοι για τη ζωή του Κάστρο πρέπει να πούλησαν πολύ σε όλον τον κόσμο.

«Εγώ δεν ξέρω τίποτε για αυτό. Τα αφήνω όλα αυτά στον εκδότη μου στη Βαρκελώνη. Εγώ δεν ζω στον εμπορικό κόσμο. Πάντως, τώρα το βιβλίο θα εκδοθεί και στην Αμερική».

Φαντάζομαι ότι θα γίνει μπεστ σέλερ.

«Το ελπίζω. Αν γίνει, τότε θα έρθεις εδώ να πιούμε πολλά ποτά και να διασκεδάσουμε με όμορφα κορίτσια!».

Λέτε ότι με τα νούμερα δεν ασχολείστε. Ποιος είναι σήμερα ο πυρήνας της ζωής σας; Η λογοτεχνία, η Επανάσταση;

«Η λογοτεχνία. Και μέσω αυτής να δείξω τι έγινε με την Επανάσταση. Ο Χέμινγουεϊ είπε ότι ένας συγγραφέας, για να γράψει, πρέπει να πάει σε έναν πόλεμο. Αν είναι εμφύλιος πόλεμος, ακόμη καλύτερα. Εγώ συμμετείχα σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Είμαι μέρος αυτών των συγγραφέων, των οποίων το έργο ήταν στενά συνδεδεμένο με τη ζωή τους. Κι εγώ στη ζωή μου είχα την ευκαιρία να ζήσω στην Κούβα την Επανάσταση. Μετά την υπόθεση Οτσόα, δυο-τρεις συγγραφείς μού είπαν: «Είδες τι παθαίνεις όταν ανακατεύεσαι με την πολιτική”; Μα, αυτό είναι η ζωή. Είναι το τίμημα που πλήρωσα. Ενας συγγραφέας πρέπει να ζει. Εγώ έζησα την Επανάσταση σε κάθε στάδιό της, από την κορυφή μέχρι τον πάτο της, και είμαι πολύ ευτυχισμένος και περήφανος γι’ αυτό».
————————————————————————————-Από greekpoliticalreview.blogspot.gr
Fidel Castro biography

Τι σημαινει Μνημονιο

Το τελος της Διαπραγματευσης

penfight
Οι Διαπραγματεύσεις

contract_destroy
Επαχθής Σύμβαση

signature
Η νέα Συμφωνία

Μνημόνιο, Μορατόριο, Memorandum: Μια Σύμβαση που κάνουν δυο μέρη με σκοπό τη βοήθεια του Ασθενέστερου ή του ευρισκόμενου σε δεινή θέση από τον Ισχυρότερο με γνώμονα τη προσήλωση σε καθορισμένες ιδέες Αλληλεγγύης και Σεβασμού των Δικαιωμάτων προς την κατεύθυνση του γενικότερου συμφέροντος του πλαισίου, στο οποίο αυτά είναι ενταγμένα.
Το κάθε μέρος συμβάλλει ανάλογα με τις δυνάμεις του για την επίτευξη Κοινών Στόχων.

Τι έχουν να κάνουν λοιπόν τα μέτρα λιτότητας με αυτό; Ναι σις Μεταρρυθμίσεις, ναι στην Εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών όλα τα άλλα ως προς τι; Αντ’ αυτών θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια Ανάπτυξη που θα βοηθούσε στη δημιουργία πιο ισοσκελισμένων προϋπολογισμών

Ναι στις Μεταρρυθμίσεις, Ναι λοιπόν σε μια Νέα Δανειακή Σύμβαση – Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα απ’ τα νοήματα του εκλογικού αποτελέσματος. Δε μοιάζει καθόλου παράλογο. Το να επαναπροσδιορισθεί το ύψος του Κρατικού Χρέους, το να απαλοιφθεί ένα μέρος του – ως επαχθές, εξ αιτίας των υπέρογκων τόκων για να μπορέσει να γίνει βιώσιμο, το να διατεθεί ένα μέρος του νέου δανείου για την Ανάπτυξη και την Εξυγίανση – όλα αυτά βρίσκονται στα πλαίσια της Αλληλεγγύης των Λαών και της προσπάθειας για μια συνολική ευημερία όλων των λαών της ευρωζώνης στα πλαίσια της κρίσης που έπληξε κυρίως τις χώρες του Νότου της ευρωζώνης.

Οι ισχυροί του ευρώ γιατί δεν θα ‘πρεπε να βοηθήσουν μια χώρα που υποφέρει από ένα άδικο και αναποτελεσματικό Μνημόνιο φτιαγμένο για άλλες περιστάσεις και άλλους λαούς; Η Ελλάδα μια χώρα που αγωνίστηκε για την είσοδο στο ευρώ, που χαρακτηρίζεται από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων υψηλής στάθμης (βλ. ελιές, λάδι, κρασιά), βιομηχανικά προϊόντα αλουμίνιο, βωξίτες, που συμβάλλει στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, με επιστημονικό δυναμικό από τα αρτιώτερα, με επιτεύγματα στον πολιτισμό και πολιτιστικές εκδηλώσεις του φεστιβάλ Αθηνών, με στάθμη υψηλή τουριστικών υπηρεσιών, με πλήθος αξιοθέατα και υπηρεσίες διασκέδασης για τους τουρίστες κλπ. είναι πολύτιμος κρίκος στην αλυσίδα των κρατών μελών της ευρωζώνης.

Η χώρα παραμένει με προσήλωση και ευλάβεια στο Ευρώ και την Ευρωζώνη. Αξιώνει τη βοήθεια για την αποπληρωμή του χρέους από τις χώρες της ευρωζώνης με μια αναθεωρημένη δανειακή σύμβαση (ΑΔΑΣΥΜΒ) που παράλληλα με τις μεταρρυθμίσεις και την εξυγίανση του Δημοσίου τομέα θα τη βοηθήσει να σταθεί στα πόδια της.
Διαχωρίζει τη θέση της ως ασθενέστερη χώρα του Νότου με αίτημα την αλληλεγγύη και την ισονομία.

Η βοήθεια αυτή δεν θα πηγαίνει μόνο στην αποπληρωμή των δόσεων του κρατικού χρέους αλλά και στην βοήθεια για τη δημιουργία ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Το βάρος του χρέους δεν θα φορτώνεται στις πλάτες του λαού ούτε στις περικοπές των ήδη χαμηλών μισθών και συντάξεων αλλά θα στρέφεται προς μια ανάπτυξη και δημουργία νέων θέσεων εργασίας. Στο εξωτερικό θα μπορούσε να ενισχύονται ή να προτιμώνται τα εγχώρια ελληνικά προϊόντα και να επιδοτείται η διαφήμιση και η χρήση τους από το καταναλωτικό κοινό των χωρών της ευρωζώνης. Σε αντάλλαγμα αυτής της βοήθειας, η χώρα θα προσπαθούσε για την αναχαίτηση της ροής των μεταναστών ιδρύοντας καταλύμματα και απασχολώτντας τους μετανάστες για να αποτρέψει το παραεμπόριο και την εγκληματικότητα στις τάξεις τους.

Με το νέο εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του πολιτικού σκηνικού καθώς και οι σχέσεις με τους εταίρους και μια σειρά από λίαν επείγοντα ζητήματα.
Τι ζητάμε και τι πρέπει να επιτύχουμε:

  1. Παραμερισμός των παλιών πολιτικών κομμάτων που οδήγησαν τη χώρα στον υπερδανεισμό και στην επακόλουθη χρεοκοπία. Απόδοση ευθυνών με διερεύνηση για αβλεψίες και σκοπιμότητες.
  2. Εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης με κατάργηση των διαφόρων ψευδεπίγραφων και ως εκ τούτου άχρηστων οργανισμών που απασχολούν υπαλλήλους αργόμισθους και υπεραμειβόμενους.
  3. Κατάργηση των άχρηστων αργόμισθων υπαλλήλων στο Δημόσιο.
  4. Εξυγίανση του ΕΣΥ.
  5. Εξυγίανση των Ταμείων.
  6. Εξυγίανση των Δημοσίων Συγκοινωνιών, απαλλαγή από τον φθοροποιό και νοσογόνο Συνδικαλισμό.
  7. Εξυγίανση των Δημοσίων Οργανισμών και απαλλαγή από των αργόμισθων και υποαπασχολούμενων υπαλλήλων.
  8. Διαφάνεια στις αναθέσεις των Δημοσίων Έργων (συμμετοχή κατά ένα ποσοστό του κράτους στην εκμετάλευση του έργου υπό μορφή μετόχου.
  9. Αξιοκρατία στις προσλήψεις στο Δημόσιο καθώς και μείωση των θέσεων.
  10. Μείωση του αριθμού των βουλευτών και κατάργηση των προνομίων μικρή φορολόγηση με ειδικό τέλος (υψηλών αμοιβών) του μισθού τους.
  11. Επαναπροσδιορισμός του Δημοσίου Χρέους και απαλοιφή του «επαχθούς” μέρους του που θα επανακριθεί σε ειδικό δικαστήριο.
  12. Σύλληψη των διαφυγόντων στο εξωτερικό κεφαλαίων.
  13. Φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου (συμμετοχή κατά ένα ποσοστό του κράτους στη παράκτια ιδιωτική ναυσιπλοϊα υπό μορφή μετόχου).
  14. Επαναπροσδιορισμός τη Δανειακής Σύμβασης με αναθεώριση των ποσών των Δανείων.
  15. Δάνειο Αλληλεγγύης για την Ανάπτυξη και βοήθεια για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων.
  16. Κούρεμα των Καταναλωτικών Δανείων με αναστολή τουλάχιστον επί 6μηνο των πληρωμών των τόκων αυτών.

Δεκα-έξι λόγοι – στόχοι για μια νέα αναγεννησιακή πορεία της χώρας.  (Τα με διακριτή διαγραφή έχουν κάποιο αντίστοιχο αντιστάθμισμα).

Η νεα κυβερνηση και η σκληρη διαπραγματευση

Αθήνα, Ελλάδα – Η πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς ξεκίνησε την Τετάρτη 21 τρέχοντος, με σκοπό να αποκαταστήσει την ελληνική κυριαρχία και ανάπτυξη καθώς είχε υποσχεθεί στις εκλογές. Για να πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει να επαναφέρει τον περισεύοντα πλούτο από τους υπερπόντιους δανειστές στη φτωχή και χειμαζόμενη μεσαία τάξη.

Πρώτος σκοπός της κυβέρνησης είναι η αναδιάρθρωση του χρέους που φτάνει τα 365 δις$ 175% του ΑΕΠ καθώς η εξυπηρέτηση του κοστίζει περισσότερα απ’ όσα η Ελλάδα μπορεί σήμερα να παράγει. Ο Τσίπρας με το νέο υπουργό Οικονομικών τον οικονομολόγο – απόφοιτο του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Ιωνάννη Βαρουφάκη, είναι έτοιμοι ν’ αρχίσουν τις μακρές καθώς διαφαίνεται διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές αυτή την Παρασκευή.

Με τον ερχομό του Ολλανδού υπουργού οικονομικών και τωρινό προεδρεύοντα της Ν.Ε. (Εurogroup) Jeroen Djisselbloem – ο οποίος αναμένεται στην Αθήνα την Παρασκευή 30 τρέχοντος. «Θα τους υποστηρίξουμε στο αίτημα τους για οικονομική ανάκαμψη. Είμαστε ευτυχείς που η επιδίωξη τους είναι να το πετύχουν μέσα στην Ευρωζώνη – κάτι που είναι και η δική μας η βούληση επίσης” είπε ο Jeroen Djisselbloem την Δευτέρα (26 τρέχοντος), ευθύς αμέσως ο Συριζα (Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς), κέρδισε με 36,3 στις βουλευτικές εκλογές.

Όμως αυτό δεν είναι μια συνήθης διαδικασία καθώς ο Συριζα είχε προεκλογικά υποσχεθεί να καταργήσει τη λιτότητα που είχε ενσωματωθεί στις πολιτικές των προηγουμένων κυβερνήσεων. Το νέο υπουργικό συμβούλιο συνίσταται σε ένα  σχήμα πρωτοεμφανιζόμενων αριστερών ακαδημαϊκών ορισμένοι των οποίων είχαν κατά το παρελθόν κάποια σχέση με το Κ.Κ.

Ελευθερια από τα δεσμα του χρεους

Ο Βαρουφάκης είναι ένας από τους πιο ειλικρινείς επικριτές των μέτρων λιτότητας. Ερωτηθείς από το Al Jazeera στο τέλος του 2013 εάν η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίζει να εξυπηρετεί το χρέος, απάντησε «επ’ ουδενί λόγω” – προβλέποντας πως έτσι θα παρέμενε στο σκοτεινό σύννεφο ενός διαρκούς προβλήματος και σε αιώνια δεσμά χρέους.

Η Ελλάδα αναδιάρθρωσε το χρέος της μια φορά ήδη το 2012 ελαττώνοντας το κατά 117δις $ (103δις €). Αυτή η αναδιάρθρωση σήμερα θα είναι δυσκολώτερη διότι το χρέος αγοράστηκε από ισχυρούς της ΕΕ και κάθε διαγραφή θα πρέπει να περνάει από τα εθνικά κοινοβούλια.
Ενώ ο Συριζα διατείνεται πως θα πρέπει να διαγραφεί το μισό τουλάχιστον, ο Βαρουφάκης δεν πιστεύει πως αυτό θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό.
Η τρόικα των επισήμων δανειστών έχει δύο εναλλακτικές λέει. «Μία είναι να διαγραφεί μονομιάς ύψος χρέους π.χ. 100 με 120 δις ευρώ, κατόπιν ν’ αφήσουν την Αθήνα να επιστρέψει στις αγορές για να επαναχρηματοδοτεί το υπόλοιπο. Αλίμονο αυτό θα μπορούσε να σημάνει πως η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ θα το ανακοίνωνε στο Κοινοβούλιο της, ενάντια σε όσα είχε πει προηγουμένως και πως οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα είχαν την αναλογούμενη επιβάρυνση. Αυτό απλά, δεν θα το κάνει ποτέ”.

Η πιο ρεαλιστική συμφωνία θα ήταν να λεχθεί στους Ευρωπαίους φορολογούμενους πως «το χρέος της Ελλάδας δεν θα διαγραφεί, αλλά ο χρόνος αποπληρωμής του θα επιμηκυνθεί στο μέλλον και το επιτόκιο θα μειωθεί κοντά στο μηδέν. Αυτό είναι ένα σενάριο που κρίνεται αποδεχτό. Ακόμη μια φορά προτείνεται μια λύση – μη λύση, που απλά θα παρατείνει στο χρόνο τα δεσμά του χρέους με κόστος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους που κρίνεται ανώφελα υψηλό.”

Ήδη οι δυνάμεις που εμπλέκονται στη λύση δηλαδή η τρόικα από τους εκπροσώπους της Ε. Κεντρικής Τράπεζας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ δεν έκαναν αυτή την πρόταση στην προηγούμενη κυβέρνηση – ενδεχομένως υπό το φως της προοπτικής της νίκης του Συριζα. Ένας υψηλά ιστάμενος εκπρόσωπος που ζήτησε ανωνυμία, είπε στο Al Jazeera, ότι υπήρξαν ανεπίσημες συνομιλίες του Συριζα με την Γερμανική κυβέρνηση «για μήνες”.
Όμως, ακόμη κι αν οι πιστωτές προσφέρουν αυτή την επιμήκυνση, δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι ο Συριζα θα τη δεχτεί.

Ο Βαρουφάκης είχε ήδη πει από το 2013, πως μόνο μια συμφωνία θα μπορούσε να προχωρήσει, αν η η Ευρώπη υπέγραφε ένα συμφωνητικό με την Ελληνική κυβέρνηση που θα περιελάμβανε ένα ελαστικό σχεδιάγραμμα για τα επόμενα 30 χρόνια που θα στηριζόταν σε ανεπίσημες αποπληρωμές στηριγμένες στην παράμετρο του ύψους αύξησης του ΑΕΠ, χωρίς τις αξιολογήσεις της τρόικας.
Με άλλα λόγια η Ελλάδα θα υπεχρούτο να πληρώνει σύμφωνα με τους ρυθμούς ανάκαμψης που θα είχε.
Αυτή θα ήταν η μόνη φόρμουλα για μια βιώσιμη λύση λέει ο Βαρουφάκης «που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να ξεφύγει από τη θηλειά του χρέους ενώ η κ. Μέρκελ θα είχε την ευκαιρία να απευθυνθεί προς τους ψηφοφόρους της πως δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα να διαγράψει το χρέος της”.

Οι διαπραγματευτες

Ο Βαρουφάκης δεν θα είναι ο μόνος διαπραγματευτής. Ο Τσίπρας είπε πως θα συγκροτηθεί μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης. Αυτή θα περιελάμβανε τον Χάρη Θεοχάρη γνωστός στην Ελλάδα καθώς υπήρξε γραμματεύς δημοσίων εσόδων – αποτελεσματικός στη συλλογή των φόρων. Η απομάκρυνση του τον Ιούνιο, δυσαρέστησε τους δανειστές. Τώρα βρίσκεται στο Ποτάμι ένα κεντρώο ανανεωτικό κόμμα. Όμως η εμπροστοφυλακή θα είναι σαφώς προς τα αριστερά. Ρόλο κλειδί θα παίξει ο Γιάννης Δραγασάκης που θέλει επίσης, μια κοινοβουλευτική επιτροπή διερεύνησης της οικονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων του παρελθόντος.
«θεωρούμε ότι το πως φθάσαμε εδώ είναι ένα ανοιχτό ζήτημα. Πως φθάσαμε στα ελλείμματα και στο χρέος πριν το 2009” δήλωσε σε διαβούλευση ομάδας οικονομολόγων.

Επίσης κλειδί στη διαπραγμάτευση θα είναι και ο Γιώργος Σταθάκης, οικονομολόγος του Πανεπιστημίου Κρήτης επικεφαλής τώρα του υπερ-υπουργείου Aνάπτυξης. Τέσσερα υπουργεία το συγκροτούν θέτοντας τον επικεφαλής του συντονισμού της παραγωγικής οικονομίας – εμπόριο, εξαγωγές, εμπορική ναυτιλία και τουρισμό.
Ο Σταθάκης στα επόμενα χρόνια θα έχει να απορροφήσει πάνω από 12δις $ μέσω των ευρωπαϊκών ολοκληρωμένων προγραμμάτων ως επίσης κονδυλίων για τον τουρισμό. Αυτού ολοκληρωθέντος, θα αντιστοιχήσει πάνω από 2.9% στην ανάπτυξη που η Ελλάδα καλείται να επιτύχει στο τρέχον έτος.

Ερωτηθείς λίγο πριν από τις εκλογές ο Σταθάκης είπε πως η κυβέρνηση θα πρέπει να εκτελέσει έργο ύψους τουλάχιστον 2δις $ στον κοινωνικό τομέα – μέρος των 12δις $ των εξαγγελιών της. «Αυτό σαφώς θα επιτελέσουμε – ως μέρος του προγράμματος κόστους 1.8δις ευρώ που εξαγγείλαμε” λέει, «Οι διακηρύξεις βρίσκονται εντός του πλαισίου του προϋπολογισμού και θα πετύχουμε να εκπηρώσουμε τις υποσχέσεις μας. Το ποσό των 1.8 δις €, που προσμετράται στο πρωτογενές πλεόνασμα του 2014, θα ενταχθεί στο πρόγραμμα οικονομικής ανακούφισης του Συριζα”.

Οι DJ

Τη βραδυά των εκλογών ο Συριζα είχε στήσει ένα περίπτερο κοντά στο κτίριο της Βουλής όπου οι συγκεντρωμένοι οπαδοί περίμεναν την ομιλία του Τσίπρα. Ενώ οι ψήφοι προσμετρούνταν, οι ομιλητές παρέμβαλαν ένα τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν.
Με καταδίκασαν σε 20 χρόνια πλήξης
γιατί προσπάθησα ν’ αλλάξω το σύστημα.
Έρχομαι τώρα να τους ανταμοίψω.
Πρώτα πήραμε το Μανχάτταν, τώρα σειρά το Βερολίνο έχει.

Απρόοπτα το τραγούδι σταματούσε στο μέσο του τελευταίου στίχου, μάλλον για να μην εκληφθεί ως προσβολή. Ήδη ο Συριζα μπήκε μπροστά στην αξίωση μιας επανάστασης ενάντια στη λιτότητα – που θα απομακρύνει ενδεχομένως τη λιτότητα σε όλη την Ευρώπη. Αυτό που μένει να επακολουθήσει είναι το αν ο Τσίπρας, DJ αυτής της πολιτικής, θα υποχρεωθεί ν’ αλλάξει το τραγούδι.

Ιανουάριος 28, Ιωάννης Ψαρόπουλος για το Al Jazeera εικόνα Αρχική πηγή

New Greece government ready to toil

Athens, Greece – Greece’s first fully left-wing government went to work on Wednesday to make good on its core election promise: to restore Greek sovereignty and growth. To do this, Prime Minister Alexis Tsipras wants to redirect the country’s sliver of surplus wealth from overseas creditors to the poor and battered middle class. His government’s first… Συνέχεια ανάγνωσης Η νεα κυβερνηση και η σκληρη διαπραγματευση

Η Αρπαγη της Ελλαδας

Χρέος και ιδιωτικοποιήσεις – Ένα κοινοβουλευτικό χρονικό
Η Αρπαγή της Ελλάδας
Η Αρπαγή της Ελλάδας
της Νάντιας Βαλαβάνη σελ. 296

Ο αρχαιοελληνικός μύθος λέει πως ο ερωτοχτυπημένος Δίας μεταμορφώθηκε σε ήρεμο μα δυνατό ταύρο για να γοητεύσει και να αρπάξει την ανυποψίαστη Ευρώπη, κόρη των ηγεμόνων της Φοινίκης.

Η Ελλάδα εδώ και πέντε χρόνια βιώνει μια παράδοξη μετάλλαξη του αρχέγονου μύθου: είναι η ίδια θύμα «αρπαγής» από τη σημερινή «Ευρώπη» και άλλες «φίλιες» δυνάμεις. Μόνο που αυτή η αρπαγή δεν έχει κανέναν ερωτισμό ή γοητεία.

Είναι μια συστηματική λεηλασία και διάλυση της χώρας, της κυριαρχίας της, του δημόσιου πλούτου της, με πρόσχημα το απύθμενο δημόσιο χρέος. Είναι, ταυτόχρονα, ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού της.

Το βιβλίο είναι ένα σύντομο κοινοβουλευτικό χρονικό αυτής της λεηλασίας, που εκπορεύεται από το νεοφιλελεύθερο δόγμα της «εσωτερικής υποτίμησης» ανθρώπων και περιουσιακών στοιχείων και, με πρόσχημα ένα μη βιώσιμο χρέος, καταλήγει στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων: στο σκανδαλώδες ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.

Η ανάκτηση του ελέγχου και η πραγματική αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου με αφετηρία το συμφέρον του λαού και του τόπου είναι όρος επιβίωσης της κοινωνίας και της χώρας, προϋπόθεση για ένα ριζικά διαφορετικό, ελπιδοφόρο μέλλον

livanis.gr

Σε γελασανε

mihalopoulos
Γιάννης Μιχαλόπουλος

Μήπως είναι ο «κος Συνήγορος” αυτός που τραγουδάει;
Το τραγούδι αυτό είναι του ’40 —προπολεμικό όπως λέγανε… και ο τύπος με τη ρεπούμπλικα μοιάζει του πολύ καλού στο ρόλο του συνήγορου, Γιάννη Μιχαλόπουλου – (Δημοσθένης Παρλάτος) στη σειρά «Ο Κος Συνήγορος” σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη.
Δυστυχώς τίποτε από αυτή την κουλτούρα δεν έχει διατηρηθεί. Μια μιζέρια και δη καταχνιασμένη έχει πλακώσει… Κανένα κέφι, κανένα αληθινό γούστο. Κουτσομπολιά, υπεροψία, αυτά σήμερα υπάρχουν ως χοροί που καλά κρατούν.

Ερώτημα (Αμείλικτο): Γιατί ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είπε τότε (περί τα μέσα 12/’09) στην κα Μέρκελ αυτή τη φράση: «Σε γελάσανε!”
Τώρα έχοντας πάρει το ρίσκο της ανάκαμψης από την κρίση στην οποία είμαστε βουτηγμένοι με χρέος άνω των 180 δις να δούμε πως θα ξεμπερδέψουμε…
Κώστα Σκαρβέλη : 1940, «Σε γελάσανε”

Το πορτοφολι

vamvakaris
Μάρκος Βαμβακάρης – Άνω Σύρα – Πειραιάς

Με τα νέα δεδομένα, κάτω από την «υψηλή επιτήρηση της Τρόϊκας” ποιος τολμά να δείξει τι έχει μέσα το πορτοφόλι του; Θα πλακώσουν αμέσως οι της ΔΟΥ να ελέγξουν τα περουσιακά στοιχεία του κατόχου του πορτοφολιού. Κι αν έχει εξοχικό αδήλωτο ή πισίνα, ή τζιπ  ή κρατάει σακκούλες με ψώνια από τη Βουκουρεστίου ας πούμε, τότε θα πρέπει να κοιτάζει έντρομος γύρω του μήπως κάποιος κύριος με τσάντα και γυαλιά τον πλησιάσει στη γωνία και του πει «Περάστε μέσα (στη στοά Σπυρομήλιου) ένα λεπτό!«…

Έτσι το τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη – ως επίκαιρο δεν ισχύει πλέον, παρά μόνο ως διαχρονικό – καθ’ όσον όλοι πρέπει να κρύβουν το πορτοφόλι

ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ Ανω Χωρα Συρος, 1905-Αθηνα, 1972

Στον κόσμο το σημερινό αυτό το ξέρουν όλοι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το  πορτοφόλι (δις) –
στον κόσμο το σημερινό αυτό το ξέρουν όλοι.

Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μέσ’ τη τσέπη
σου λεν πως είσαι τζέντλεμαν πως είσαι καθώς πρέπει (δις) –
αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μεσ’ την τσέπη.

Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
μονάχα σα θα μάθουνε πως έχειςπορτοφόλι (δις) –
οι φίλοι σου σε θέλεουνε κα σε πλησιάζουν όλοι.

Το πορτοφόλι τι τα θες έχει μεγάλη χάρη
σε κάθε δύσκολη στιγμή σε βγάζειπολληκάρι (δις) –
το πορτοφόλι τι τα θες έχει μεγάλη χάρη.

Υ.Γ. Βαμβακάρης όλα τα τραγούδια

– αφ’ ενός μήπως πέσουν θύμα πορτοφολά (2 περιπτώσεις τελευταία γνωστές μου) ή τους σταματήσει κάποιος κύριος από τους Επιτηρητές για πληροφορίες – (ένα μέτρο που θα μπορούσε μελλοντικά να ισχύσει – δηλ. ότι οι αποδείξεις από πολυτελή καταστήματα ένδυσης αποτελούν τεκμήριο)  ή από τις συναρμόδιες εφορίες φορολόγησης εισοδήματος για «ταυτοποίηση στοιχείων”.

Οι Ολυμπιακοι ’04 πυροδοτησαν τη κριση;

Softball field
Softball field

[Ξένη Δημοσίευση] Για την υπερχρέωση η Ελλάδα παίρνει το χρυσό μετάλιο.
Εδώ και 40 χρόνια οι Κυβερνήσεις στην Ελλάδα δεν παρουσίασαν κανέναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και παρ’ ολίγον η χώρα απέφυγε τη χρεοκοπία τον Μάϊο του ’10, με την προσφυγή της στο πακέτο στήριξης.

Ενώ πολλές είναι οι αιτίες για τη κρίση χρέους η προσοχή ιδιαιτέρως πρέπει να εστιασθεί στους Ολυμπιακούς αγώνες του καλοκαιριού του 2004. Όσο κι αν είναι πολλοί οι παράγοντες για την οικονομική δυσπραγία ορισμένοι αναφέρουν τους αγώνες σαν σημείο αναφοράς για το τι δεν πήγε καλά στην Ελλάδα.

Το επιχείρημα τους στηρίζεται στο ότι πάνω από μια 12άδα Ολυμπιακά ακίνητα μένουν άδεια, περιφραγμένα επιβλεπόμενα από ιδιωτικούς φρουρούς λέει η Στέλλα Αλιφέρη που υπήρξε μια από τις αντίθετες φωνές για τους αγώνες τονίζοντας πως από εκεί ξεκινά η αλόγιστη, ανεύθυνη πολιτική δαπανών.
«Αισθάνομαι δικαιωμένη αλλά είναι τραγικό για τη χώρα. Γέμισαν τους Έλληνες περηφάνεια και ο κόσμος επωφελήθηκε από αυτό” λέει η Αλιφέρη πρώην μέλος της Βουλής ενός μικρού αριστερού κόμματος. «Τα χρήματα όμως επενδύθηκαν αλόγιστα”.

Οι αγώνες 2004 κόστισαν περίπου 11 δις δολλάρια με τα σημερινά δεδομένα – ο σημερινός προϋπολογισμός εις διπλούν. Και σ’ αυτό το νούμερο δεν περιλαμβάνονται επιβαρύνσεις για όσα έργα ανάθεσης  έγιναν με διαγωνισμούς όπου παρουσιάστηκαν με επιβαρημένα κόστη, η δαπάνη για όλους τους μήνες πριν απ’ τους αγώνες όταν οι κατασκευαστικοί όμιλοι δούλευαν ακόμη και με γενήτριες το βράδυ για να προλάβουν τις προθεσμίες και επιπροσθέτως το ποσό για την ασφάλεια των αγώνων που από μόνο του ανήλθε στα 1.2 δις δολ.

Έξι χρόνια μετά, πάνω από τις μισές Ολυμπιακές τοποθεσίες μένουν αχρησιμοποίητες. Ο μακρύς κατάλογος των εγκαταστάσεων συμπεριλαμβανομένων ενός γηπέδου μπέιζμπολ, τοποθεσιών για κανόε και καγιάκ καθώς επίσης και εγκαταστάσεις για λιγότερο δημοφιλή αθλήματα όπως πιγκ πογκ, χόκευ, τζούντο.

Πετώντας τη μπάλα

Ο Don Porter πρόεδρος της ISF (International Softball Federation), αναφέρει πως η οργάνωση του έκανε πρόταση πριν κάποια χρόνια να κάνει χρήση του γηπέδου σόφτμπολ για προσεχείς αγώνες μα ποτέ δεν πήρε απάντηση. «Η τοποθεσία σόφτμπολ βεβαίως παραμένει παρά τις φθορές, ασυντήρητη και αχρησιμοποίητη.

Δεν είναι βέβαια οι Ολυμπιακοί που δημιούργησαν το πρόβλημα αλλά συνέτειναν κι αυτοί.”
Συμφωνίες για να μεταλλαχθούν αρκετές εγκαταστάσεις σε χώρους αναψυχής όπως να μετατραπεί η τοποθεσία κανόε σε υδάτινο πάρκο, προσέκρουσαν σε ενστάσεις από κατοίκους της περιοχής και διάφορους νομικιστικούς  Βυζαντινισμούς.
Η κριτική για τα κόστος των Ολυμπιακών αγώνων εντάθηκε τις πρόσφατες βδομάδες, μετά από τη σύσταση προανακριτικής ς της Βουλής επιτροπής για τις συμφωνίες του Γερμανικού βιομηχανικού γίγαντα της Siemens, για όποιες δωροδοκίες έγιναν από μέρους της πριν από τους αγώνες του 2004.
Ένας πρώην υπουργός Συγκοινωνιών κατηγορήθηκε για ξέπλυμα χρήματος μετά την κυνική του ομολογία πως εισέπραξε πάνω από 123.000 δολ. από τη Ζήμενς το 1968 ως χρηματοδότηση για την προεκλογική εκστρατεία του.

Ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής Ζακ Ρογκ (Jacques Rogge) τονίζει πως συναρτώντας τη κρίση χρέους της Ελλάδας με τους αγώνες είναι «άδικο” με το επιχείρημα πως η Αθήνα επωφελείται από τα έργα υποδομής που έγιναν ως προς την αναβάθμιση των συγκοινωνιών και με τα γενικά έργα υποδομής. «Υπάρχουν πράγματα που άφησαν μια καλή κληρονομιά στην πόλη. Βέβαια υπήρξαν έξοδα. Δεν κτίζεις ένα αεροδρόμιο δωρεάν” δήλωσε στο Ασσοσιέτεντ ο Ρογκ στη Λωζάννη Ελβετίας, «Αν η Αθήνα παρουσίαζε δομική υστέρηση πιθανώς η κατάσταση στην οικονομία της θα ήταν ακόμη χειρότερη σήμερα”.
Οι Έλληνες επίσημοι της Ολυμπιακής επιτροπής επιμένουν πως τα οικονομικά της χώρας και το εξ αυτών προκύπτον εθνικό χρέος των 382 δις δολλαρίων είναι απλά πολύ μεγάλο για να αποδοθεί στους αγώνες του 2004. [συνέχεια προσεχώς]
[article sourceAPE Associated Press June 2010

Σε μας ετυχε ο κληρος;

Λεύκα (Populus)
Λεύκα (Populus)

Απ’ όλες τις χώρες του Ευρώ, σε μας έτυχε ο κλήρος να παρέμβει η σήμερα αποκαλούμενη «Τρόϊκα”,  με ρυθμίσεις επί  ρυθμίσεων ολοένα αυστηροτέρων – που δεν θα έχουν τελειωμό, για τα νέα δάνεια – αλλιώς πως χορηγήσεις «στήριξης”, με χρόνο κηδεμονίας της, αγνώστου επί του παρόντος διαστήματος και το χειρότερο – αγνώστου αποτελέσματος δυστυχώς;

Αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ ευθύνονται αποκλειστικά για τη Λατινο-Αμερικανοποίηση της χώρας: Κυβερνήσεις, ημέτεροι, επιχειρηματίες, κυκλώματα, Τύπος, εργολάβοι, ξενοδόχοι, μεγαλο-εστιάτορες, και η λίστα συνεχίζεται μέχρις τελικής πτώσεως! Ο κοσμάκης δεινοπαθεί και όλοι οι παραπάνω ευημερούν!

Χαρακτηριστική εικόνα διαφθοράς δίνουν τα ανά τα κοσμικά – τουριστικά μέρη της Ελλάδας Πολεοδομικά γραφεία, με τις αντίστοιχες διευθύνσεις Πολεοδομίας:

Τα «λαδώματα” στις Πολεοδομίες

Διευθυντής Πολεοδομίας πάμπλουτος. Βρέθηκαν καταθέσεις 609.000 ευρώ που δεν δικαιολογούνται. Άλλος 1,5 εκ τραπεζικές καταθέσεις. Η διαφθορά στο δημόσιο τομέα είναι εμφανής και θα πρέπει να σταματήσει. Οι πολεοδομίες είναι υπ’ αρ. 1 στη διαφθορά, καθ’ όσον βρέθηκαν καταθέσεις που δεν δικαιολογούνται από το «πόθεν έσχες”. Ειδικά αυτό αφορά σε τουριστικούς προορισμούς υψηλής αντικειμενικής αξίας – και δεν είναι λίγοι αυτοί οι προορισμοί με πρώτη και καλύτερη τη Μύκονο, όπου υπάλληλοι των πολεοδομιών αυτών εισέπραταν ως δώρο για την «τακτοποίηση” των υποθέσεων των ενδιαφερομένων, τεράστιες αμοιβές.


Τι μπορεί να γίνει; Τι μέλλει γενέσθαι επί το αρχαιοπρεπέστερον! Ζητάμε γαρ και τα μάρμαρα του Παρθενώνα πίσω, διαβάζω –  ή έστω να μας τα δανείζουν για κάποιο διάστημα σα να μπορούσαν αυτά τα βαριά αντικείμενα να μεταφερθούν εύκολα.
Όμως αυτό που πρέπει να ζητήσουμε είναι η παραγραφή του χρέους το οποίο έχει πέσει ως πέλεκυς βαρύς επί των κεφαλών δικαίων και αδίκων!
Πως μπορεί να γίνει αυτό; Μια λύση πρότεινε ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης Από τη σκοπιά του Συνασπισμού η λύση αυτή είναι βιώσιμη και εφικτή. Όμως συνεπάγεται για τα δυο μεγάλα κόμματα την αποχώριση από το προσφιλές μας ευρώ, το Νατο, παραπέμποντας σε σύσφιξη σχέσεων με Ρωσία, Αραβικές χώρες. Πως αλλιώς να γίνουμε πιστευτοί;

Δεν ξέρω αν είναι προτιμώτερη μια δουλεία – όπως έχει πια εξελιχθεί, προς τους ισχυρούς του ευρώ ή η άρνηση πλέον να υπηρετούμε τα συμφέροντά τους. Το θέμα είναι αν θα μπορέσει η Ελλάδα να σηκώσει το φορτίο της επανόρθωσης και απαγκίστρωσης με τα πενιχρά μέσα που αυτή τη στιγμή διαθέτει – με τη «λαμογιά”, με τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, με όλα τα δεινά που σωρεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Ας σταθμίσει ο κυβερνών Πρωθυπουργός τα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να προκύψουν σε ένα ορατό – εγύς, μέλλον, για το ποια θα μπορούσαν να είναι τα κέρδη από τη πολιτική της επιβαλόμενης σκληρής λιτότητας.
Θα υπάρξει διέξοδος;  Ο Ελληνικός λαός περιμένει μια απάντηση – απόφαση. Αν δεν ξέρουν, ας πάμε σε δημοψήφισμα – γιατί όταν οι πολιτικοί αδυνατούν να προβλέψουν και να καθορίσουν το μέλλον, οι λαοί το μπορούν!
Αν είναι πεπεισμένος πως ναι, τότε ας συνεχίσουμε σ’ αυτό το δρόμο. Αν το ρίσκο είναι μεγάλο, με τις πιθανότητες εξόδου από την κρίση σε ορατό διάστημα, μικρές  και η χώρα συνεχίζει να οδεύει «προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα«, τότε ίσως μια άλλη οδός που θα λέγεται πια «διαφυγής”, θα πρέπει να επιλεχθεί.

Μ’ αυτό το συγκεκριμένο πάντως επιτελείο συνεργατών -ιδίως για τη β΄περίπτωση – της εξόδου (διεξόδου), δεν είναι εφικτή μια ανόρθωση. Μόνο η υπουργός Υγείας άκουσα πως μείωσε τις δαπάνες κατά 10% ποσοστό αστείο για μια χώρα που η απάτη στην Υγεία έχει φθάσει σε ύψη που καθιστούν αναποτελεσματική κάθε προσπάθεια ανόρθωσης και αναβάθμισης του πάσχοντος συστήματος ΕΣΥ. Ένα παράδειγμα για το πόσο δύσκολη δουλειά χρειάζεται σε όλους τους τομείς.

Κατά τα άλλα η χώρα μοιάζει να οδεύει ολοένα σε μια λατινοαμερικανποίηση με τους φτωχούς να γίνονται ολοένα φτωχότεροι, τη μεσαία τάξη να δεινοπαθεί να τα βγάλει πέρα, τους πλούσιους όλο και πιο πλούσιους, τις Τράπεζες να προχωράνε σε πλειστηριασμούς λόγω ανείσπρακτων οφειλών! Είναι κοινωνία ισότητας αυτή; Ιδανικά για τα οποία έγινε η Γαλλική επανάσταση εν έτει 1789! Και σήμερα είμαστε στο 2010, ζώντας στη κοινωνία της Κατανάλωσης, του πλαστικού Χρήματος, της Τεχνολογίας, της προσφοράς πλείστων όσων Αγαθών!

Υ.Γ. Κοιτάζοντας πίσω σ’ αυτά τα χρόνια διαπιστώνεται πως κάπως οι πιο αδύναμοι έχουν ανακουφισθεί – κι αυτό μερικώς γιατί είναι τομείς που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν π.χ. η Υγεία, η Συνταγογράφηση (τα φάρμακα). Για τη μεσαία τάξη που δεινοπαθεί δεν έχει γίνει τίποτα παρά μόνον η θέσπιση των 100 δόσεων. Με τους φόρους όμως να ‘ναι πάντα δυσβάσταχτοι, πως να πληρωθεί επί 8 χρόνια – π.χ. (ανώτατο όριο δόσεων) η δόση, συν οι τρέχουσες οφειλές;

Πιστωτικες Καρτες

credit card picture
credit card picture

Μπορεί όλοι να κατηγορούν τη χρήση των καρτών ως λίαν επικίνδυνη. Ωστόσο προσφέρουν πολλές διευκολύνσεις και προνόμια. Για παράδειγμα με τη Diners μπορείς να φας σε καλό εστιατόριο με 50% έκπτωση ορισμένες μέρες και ώρες, επίσης μπορείς να ψωνίσεις με το σύστημα δόσεων. Όμως θα πρέπει να καταβάλεις πλέον της δόσης (μικρής, μεγάλης, – ανάλογα με το χρεωστικό σου) της κάρτας όλο το ποσόν της μηνιαίας συμφωνηθείσης δόσεως με το κατάστημα για να μην αυξάνεται περαιτέρω το τοκιζόμενο υπόλοιπό σου κάθε μήνα με την εν λόγω δόση.
Η πληρωμή της δόσης της κάρτας θα πρέπει να γίνεται κάθε μήνα, επίσης η χρήση θα πρέπει να είναι λελογισμένη ήτοι μικρή αλλιώς το χρέος θα αυξάνεται διαρκώς, ή καλίτερα να εξοφλείται όλο το υπόλοιπο!!!!

Τώρα που οι περισσότεροι είναι χρεωμένοι και από ‘κει πηγάζει και το τεράστιο κέρδος των Τραπεζών και ακούγεται πως θα επιδοτηθούν εκ νέου οι Τράπεζες από τα χρήματα του πακέτου στήριξης θα ‘πρεπε να επαναπροσδιορισθούν τα επιτόκια των καρτών και για ένα διάστημα η ελαχίστη καταβολή θα μπορούσε να γίνεται ανά δίμηνο ή και τρίμηνο για να τύχουν διευκολύνσεως και οι κάτοχοι πιστωτικών καρτών. Τι λένε επ’ αυτού οι «μάγοι” με το δώρο της δανειοδότησης προς τη χειμαζόμενη οικονομία; Δεν θα πρέπει να μπει και φρένο στα κέρδη των Τραπεζών;  και για ποιά κέρδη θα μιλάνε όταν κανείς δεν θα ψωνίζει;
Μέσα στη νέα συγκυρία, η χρήση της κάρτας αγγίζει τη «κόκκινη γραμμή” από τους κατόχους της! Πως θα κατοχυρώσουν νέα κέρδη οι Τράπεζες από τις κάρτες αν δεν προβούν σε μέτρα βοηθείας για τους κατόχους αυτών και δεν είναι λίγοι αλλά μάλλον θα πρέπει να αποτελούν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.

Τέλος η χρήση της κάρτας δεν θα πρέπει να ορίζεται ως  highly addictive όπως γράφουν κάποια πακέτα τσιγάρων αλλά moderately addictive – με αραιή και λελογισμένη χρήση.  Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αλλάξει το σύστημα πληρωμής και το επιτόκιο μέσα στο πλαίσιο γενικής αναδιαμόρφωσης της Οικονομίας με τα χρήματα του δανείου επί σκληρω ανταλλάγματι – μέσω του ΔΝΤ και της Ε.Ε. – μέτρα που στο σύνολό τους κρίνεται πως θα έπρεπε να είχαν παρθεί εγκαίρως για να μη φθάναμε στο απροχώρητο του δανεισμού από το πακέτο Στήριξης που δημιουργήσαμε.

Οι κάρτες αποτελούν μέρος του σημερινού συστήματος της Οικονομίας. Όταν όλα αλλάζουν μέσα στα πλαίσια μιας κρίσης ή ακόμη καλίτερα, μέσα στα πλαίσια της αναδιάρθωσης και του εκσυγχρονισμού της Οικονομίας θα πρέπει και το σύστημα χρήσης τους να βελτιωθεί όπως αναμφίβολα έχει βελτιωθεί και το σύστημα λειτουργίας τους με όσα προνόμια αγορών προσφέρουν. Τα προνόμια πληρωμών θα πρέπει κι αυτά να προσανατολισθούν προς τους καταναλωτές αν δε θέλουν να δουν την κίνηση στην αγορά να σταματά εντελώς και τα κέρδη τους να βαίνουν αλματωδώς μειούμενα!