Αρχείο κατηγορίας Περιπλανησεις

Δύο πρωϊνά στους Δελφούς

Jacqueline de Romilly
Jacqueline de Romilly

Jacqueline de Romilly – Δύο πρωϊνά στους Δελφούς
Είχα έλθει στους Δελφούς με κάποιους φίλους από την Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας, που είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια για την αποκάλυψη των Δελφών. Πράγματι εδώ πρέπει να φανταστούμε ένα από τα μεγάλα αρχαιολογικά βήματα της ιστορίας. Οι Δελφοί στη σύγχρονη εποχή, ήταν κυριολεκτικά εξαφανισμένοι! Χρησιμοποιώ τη λέξη με όλη τη σημασία της: το χώμα είχε σκεπάσει ό,τι είχε απομείνει από το περιώνυμο ιερό του Απόλλωνα και το μαντείο του· όλα είχαν εξαφανιστεί και η πόλη και οι ναοί και οι κίονες και τα αγάλματα.

Το χώμα είχε καλύψει τα πάντα και κανείς δεν ήξερε, ούτε κατά προσέγγιση, πού βρί­σκονταν οι περίφημοι Δελφοί. Όσα βλέπουμε σήμερα βρέθηκαν μόλις πριν από έναν αιώνα. Με πεισματική εργασία η περιοχή καθαρίστηκε από όλες τις επιχωματώσεις, και τα ευρήματα ταξινομήθηκαν, αποκαταστάθηκαν -όσα βέβαια ήταν δυνατόν να αποκατασταθούν- και τοποθετήθηκαν με πολλή προσοχή σε ένα μου­σείο, σε μια εποχή που δεν ήταν εφικτό να γίνουν περισσότερα. Η ανακάλυψη της αρχαίας τοποθεσίας επανέφερε τους επισκέπτες. Ο τόπος ξαναβρήκε τη ζωντάνια του και ξανακούγονταν, όπως άλλοτε, ομιλίες σε κάθε γλώσσα στα πόδια των Φαιδριάδων.

Jacqueline De Romilly

Η Γαλλική Σχολή της Αθήνας που διενεργούσε τις ανασκαφές, διέθετε ένα μικρό κατάλυμα εκεί πλάι και έτσι μπόρεσα να μείνω για μια νύχτα, σε ένα δωμάτιο, από όπου ήταν εύκολο να έχω άμεση πρόσβαση στον ιερό χώρο, κάθε στιγμή. Πράγμα που φυσι­κά εκμεταλλεύτηκα πολύ νωρίς το πρωί· δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτή την ανάμνηση. Είχα καθηλωθεί στην πόρτα που μόλις διάβηκα δειλά και έκθαμβη. Βρισκόμουν εδώ, στο κατώφλι αυτού του απα­γορευμένου για όλους χώρου, στο κατώφλι ενός χρόνου που δεν άνηκε πια ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν. Ήξερα ότι ο τόπος αυτός υπήρξε κέντρο λαμπρών εορτασμών, μεγάλων συγκινήσεων και μιας μεγαλόπρεπης ομορφιάς που συγκινούσε τους πάντες. Επιπλέον υπήρχαν τα πλήθη του παρελθόντος. Και τώρα, μετά το διάβα τόσων αιώνων, υπάρχουν τα πλήθη των επισκεπτών που περιφέρονται ανάμεσα στα αναστυλωμένα ερείπια, φλυαρούν στις διαφορετικές γλώσσες τους, βγάζουν φωτογραφίες, σταμα­τούν για να καδράρουν μια εικόνα, και έπειτα τρέχουν βιαστικά για να συναντήσουν την ομάδα τους.

«Από το Φλάουτο στην Απολλώνια λύρα”, μτφρ. Μπάμπη Αθανασίου και Κατερίνα Μηλιαρέση, έκδ. Graal/To Άστυ Αθήνα 2005. Το άλμπουμ με τις φωτογραφίες βρίσκεται στο τέλος του κειμένου.

Από pro-europa.eu

Φονικός τυφώνας

Τυφώνας Χάτο
Hong Kong: Το πέρασμα του τυφώνα Hato

Ο αριθμός των νεκρών από το καταστροφικό πέρασμα του τυφώνα Χάτο από το Χονγκ Κονγκ και τη νότια Κίνα, αυξήθηκε στους 12.

Οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Μακάο που επλήγη από εκτεταμένες πλημμύρες. Εικόνες που προβάλλονται από τηλεοπτικά δίκτυα φαίνονται αυτοκίνητα να έχουν βυθιστεί κάτω από το νερό και άνθρωποι να επιχειρούν να διασχίσουν τους δρόμους κολυμπώντας.

Πολλές περιοχές βυθίστηκαν στο σκοτάδι λόγω της διακοπής ηλεκτροδότησης από την κακοκαιρία και τα καζίνο στην περιοχή λειτουργούν χάρη στις γεννήτριες. Προβλήματα έχουν διαπιστωθεί και στην υδροδότηση, ενώ περίπου 50 πτήσεις ακυρώθηκαν.

Στο Χονγκ Κονγκ οι θυελλώδεις άνεμοι και οι ισχυρές βροχοπτώσεις προκάλεσαν τον θάνατο ενός άνδρα, 83 ετών, που έπεσε στην θάλασσα και τον τραυματισμό 120 ανθρώπων. Ο τυφώνας είχε ως αποτέλεσμα να καθηλωθούν στο έδαφος εκατοντάδες αεροσκάφη και να παραμείνει κλειστό το Χρηματιστήριο.

Οι μετεωρολογικές υπηρεσίες κήρυξαν την περιοχή σε κατάσταση ύψιστου συναγερμού, στην κλίμακα 10.

Η ταχύτητα των ανέμων ανήλθε σε 207 χιλιόμετρα ανά ώρα με αποτέλεσμα δρόμοι να καταστούν απροσπέλαστοι εξαιτίας των δέντρων που ξεριζώθηκαν. Οι βιτρίνες πολλών καταστημάτων έσπασαν.

Περισσότερες από 400 πτήσεις ακυρώθηκαν, τα δρομολόγια των λεωφορείων και του μετρό έχουν ελαττωθεί ενώ εκείνα των φέρι έχουν ανασταλεί.

Από kontranews.gr

Ταξίδι στην Κέα

Κέα Ιουλίδα πρωτεύουσ
Κέα (πρωτεύουσα Ιουλίδα)

Η Κέα με σχήμα σταγόνας, στέκεται αγέρωχη μπροστά στο μεγάλο θαλάσσιο ρεύμα του Κάβο – Ντόρο και θεωρείται η φυσική γέφυρα επικοινωνίας της Στερεάς Ελλάδας με τις Κυκλάδες, οριοθετώντας παράλληλα το Αρχιπέλαγος από το Νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Με περίμετρο περίπου 85 χιλιόμετρα και συνολική επιφάνεια 131 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Κέα είναι από τα μεγαλύτερα Κυκλαδονήσια και το δυτικότερο των Κυκλάδων καθώς και το πιο κοντινό στην Αττική.

Κέα Λιμάνι
Κέα Λιμάνι

Το λιμάνι της, απέχει μόλις 40 μίλια από τον Πειραιά και 16 μίλια από το Λαύριο. Το νησί είναι ορεινό με μέσο υψόμετρο (285μ) και με ψηλότερη κορυφή τον προφήτη Ηλία (568μ) και ανάμεσα στις βουνοσειρές σχηματίζονται στενές κοιλάδες. Οι ακτές σχηματίζουν μικρούς όρμους και ακρωτήρια σπήλαια θαλάσσια, κατά το ήμισυ ή εξολοκλήρου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, Ο μεγάλος κόλπος του Αγίου Νικολάου, ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια της Μεσογείου, βρίσκεται στα βορειοδυτικά ενώ λίγο πιο ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος του Οτζιά που είναι ανοιχτός στο βοριά.

Στα νοτιοδυτικά όπου τα βουνά καταλήγουν ομαλότερα στη θάλασσα, διαγράφεται ο κόλπος Κούνδουρος. Οι όρμοι Πόλες και Σπαθί στα Ανατολικά και Ποίσσες στα δυτικά είναι μικρότεροι.

Από kalofagadon.gr

Νιότη, μια ταινία για το παρελθόν

Youth: ένας διάλογος γι’ αυτό που χάνεται…

caine_keitelcapture
Michael Caine, Harvey Keitel – Youth (Νιότη) 2015

«Τα βλέπεις αυτά τα βουνά; ”
«Οι Άλπεις είναι φυσικά!”
«και αυτή την κορυφογραμμή απέναντι, πόσο καλά τη διακρίνεις
;” ρωτάει ο Harvey Keitel τον Michael Caine στο έργο Νιότη (Youth) του Paolo Sorrentino.
«Αλήθεια, πότε ήταν που τη βλέπαμε τόσο κοντά;”
«Όσο περνούν τα χρόνια όλα τα περασμένα απομακρύνονται – μιας και το παρελθόν φεύγει πίσω, μοιάζει όλο και πιο μακρινό…”

Υπόθεση: ένας διάσημος αλλά όχι πλέον εν ενεργεία, διευθυντής ορχήστρας (Michael Caine) μαζί με τον φίλο του σκηνοθέτη ταινιών  (Harvey Keitel) βρίσκονται στις Ελβετικές Άλπεις για διακοπές σε ένα χειμερινό κέντρο αποτοξίνωσης και ανανέωσης.
Στην πορεία των διακοπών τους, θυμούνται περιστατικά της ζωής τους προσπαθώντας να τα συνδέσουν με την τωρινή τους ζωή.

Έτσι το έργο είναι μια προσπάθεια να πιαστεί το παρελθόν, όπως η κορυφογραμμή που κοιτάζουν στο ταξίδι τους σ’ αυτό το θέρετρο στις Άλπεις, που μοιάζει πλέον απόμακρη, απροσπέλαστη δυστυχώς, εντελώς.

Ό,τι  απομακρύνεται και όσο απομακρύνεται, υπόκειται στο νόμο της φθοράς και της αλλοίωσης. Ο χρόνος δεν ξεχωρίζει κανέναν ούτε άσημους ούτε διάσημους, ούτε πλούσιους, ούτε φτωχούς. Τα αποτυπώματα του καθώς αυτός κυλά, δεν μπορούν να σβηστούν  -και στους ανθρώπους, και στα περιστατικά της ζωής τους- φυσικά αλλοιωμένα κι αυτά, μοιάζει να λέει ο χαρισματικός Ιταλός σκηνοθέτης.

H Όασις Σίβα

Όαση Siwa, οικισμός Shali, δύο εξέχουσες αντανακλάσεις στο εκτυφλωτικό φως της ερήμου! siwa2capture

Όσοι έχουν πάει στην Αίγυπτο μαγεύτηκαν από το χρώμα και την ιδιαιτερότητα αυτής της χώρας. Στο Κάιρο οι Πυραμίδες και το Μουσείο, το περίφημο Ramsis Hilton, ο Νείλος με το μακρόσυρτο, φλογερό του τραγούδι. Στην Αλεξάνδρεια με την περίφημη παραλία Corniche και νοτιότερα προς την ενδοχώρα μετά από μια μαγευτική διαδρομή στη παραλιακή οδό με τη Μεσόγειο να λαμπυρίζει με εξαίσια χρώματα, ο δρόμος παίρνει αριστερή στροφή προς την ενδοχώρα όπου και η όασις Siwa!

Η Ουάχα Σίουα, (Αιγυπτιακή προφορά), (Waha Siwa) είναι μια όαση στη δυτική Αίγυπτο με 15.000 κατοίκους στο εσωτερικό της χώρας πλησίον των συνόρων με τη Λιβύη 18 μέτρα επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκτείνεται σε μήκος 82 χλμ. και το πλάτος της ποικίλει μεταξύ των 2 και των 20 χλμ. Η οικονομική βάσις της είναι γεωργική με χουρμαδιές και ελιές σαν τα κύρια προϊόντα της. Υπάρχουν εκεί 300,000 χουρμαδιές και 70,000 ελιές. Η γεωργική καλλιέργεια συντηρείται από τις φυσικές πηγές καθώς και από κατασκευασμένες.

Στις πρόσφατες δεκαετίες η Σίβα υπέφερε όλο και περισσότερο από την αύξουσα αλάτωση του εδάφους. Οι κάτοικοι είναι Βέρβεροι και μιλούν στη τοπική τους διάλεκτο. Εκεί υπάρχουν τρεις μεγάλες με αλμυρό νερό λίμνες:  οι Birket Maraqi, Birket Siwa, Birket Zaytun. Το κυρίως κατάλυμα είναι το Shali στο κέντρο της όασης. Ο τουρισμός σταδιακά προσέφερε εργασία για μερικούς όμως ο αριθμός των επισκεπτών παραμένει μικρός.
siwacapture

Ιστορία: Κατά τον 7ο π.Χ. αιώνα υπήρχε ο ναός του Άμμωνα κτισμένος το 331 π.Χ. Τη Σίβα επισκέφτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος που πήγε εκεί για το ονομαστό Μαντείο του Ναού του Άμμωνα γυρεύοντας επιβεβαίωση ότι είναι ο γιος του θεού Δία κρατώντας μια εικόνα του θεού Δία, αλλά και του θεού Άμμωνα.

Το 1203 ιδρύεται η Σάλι (Shali) ενώ το 1792, μετά από 2000 χρόνια σχετικής απομόνωσης, ο πρώτος Ευρωπαίος φθάνει στη Siwa (Σίουα). Τον 19ο αιώνα η Σίβα γίνεται μέρος της σύγχρονης Αιγύπτου καθώς το 1986 διανοίγεται η οδός μεταξύ της παραλιακής τουριστικής πόλης Marsa Matruh – αιγυπτικά, (Marsa Matrouch), και της όασης Siwa.

Οδοιπορικό: Αλεξάνδρεια Κάιρο οδικώς μέσω της παραλιακής οδού με ενδιάμεση στάση την όαση Siwa με τον οικισμό Shali.

Ξεκινώντας από την Αλεξάνδρεια, κατεβαίνοντας προς το Νότο και διασχίζοντας την ενδοχώρα προς τα σύνορα με τη Λιβύη, η όασις Σίβα θα δεχτεί τους επισκέπτες με τα τροπικά της χρώματα, την τοπική κουζίνα, την εγκαρδιότητα των κατοίκων της. Η παραμονή στην έρημο χρειάζεται βαρύ ντύσιμο το βράδυ καθώς η θερμοκρασία πέφτει πολύ. Το πρωί ο ήλιος φωτίζοντας κάθετα την όαση της δίνει μια εκπληκτική διαύγεια. Αποχαιρετώντας τη Σίβα, το ταξίδι συνεχίζεται προς τα πάνω για να φτάσει η διαδρομή στο Κάιρο.

Πληροφορίες Siwa Oasis:  looklex.com

Όταν οι διακοπές γίνονται τραγωδίες

Οι λάντζες είναι μικρά σκάφη αναψυχής, με προορισμό να αποβιβάσουν τους εκδρομείς σε κοντινές παραλίες, γύρω από ένα λιμάνι ή να δείξουν τα αξιοθέατα. Η «Αντωνία” ήταν αυτή η λάντζα αλλά συγχρόνως ήταν κι ένα αδύναμο ψάρι που το κατάπιε ένα φοβερό θαλάσσιο κήτος που ήρθε κι έπεσε επάνω του. Η θαλάσσια βόλτα είχε μια απρόσμενη θανατηφόρο εξέλιξη: ένα παιδάκι πέντε ετών έχασε τη ζωή του μαζί με τον πατέρα του. Γιατί αναρωτιέται κανείς; Ποιο είναι η αιτία για να προκύψει αυτό; Συχνά κρις κράφτ έχουν προκαλέσει ατυχήματα σε λουόμενους. Όμως να μη δει ο οδηγός, ένα ολόκληρο πλοιάριο από μακριά, σε χρόνο ικανό να αποτρέψει τη μοιραία σύγκρουση γίνεται;

Όταν οι διακοπές γίνονται τραγωδίες
eginaWreckCaptureΥπάρχει μια διαδικασία όταν αναποδογυρίζεται η σειρά των πραγμάτων. Όπως και στο ναυτικό δυστύχημα στην Αίγινα: Η Αίγινα – από τόπος κοντινός ευχάριστων, ήρεμων διακοπών μεταβάλλεται σε μια στιγμή σε κρανίου τόπος καθώς το ταχύπλοο θερίζει τους ανυποψίαστους επιβάτες του μικρού τουριστικού πλοιαρίου, που έκανε βόλτα τους επιβαίνοντες στις παραλίες του νησιού. Εδώ όπως ισχυρίζεται ο οδηγός του ταχύπλοου δεν τηρήθηκε η προτεραιότητα: «ήμουν στα δεξιά του και ήθελα να προσπεράσω αλλά δεν μείωσε ταχύτητα” λέει στο απολογητικό του υπόμνημα στην ανακρίτρια. Όμως αυτό το επιχείρημα δεν στέκει καθώς το πλοιάριο είχε ορισμένη πορεία και το ταχύπλοο θα πήγαινε όπου ήθελε.

Οι επιβαίνοντες του ταχύπλοου έχουν κι αυτοί βγει για μια βόλτα όπως τους παρότρυνε ο ιδιοκτήτης και χειριστής του σκάφους Duende: «Θα σας δείξω όλες τις παραλίες του νησιού”. Ήταν δεκαπενταύγουστος, χρονιάρες μέρες και όλοι ήθελαν να απολαύσουν τις χαρές της θάλασσας και των παραλιών της.

eginaWreck2CaptureΤο ίδιο και στο τουριστικό πλοιάριο: μια βόλτα στις κοντινές παραλίες του νησιού: Μονή, Πέρδικα, Αγκίστρι. Ο καπετάνιος είχε μαζί και την μικρή του κόρη. Όμως τίποτε δεν έγινε ευχάριστο καθώς η βόλτα αναψυχής μετατρεπόταν αστραπιαία σε μοιραία σύγκρουση των δύο σκαφών στο θαλάσσιο δίαυλο μεταξύ Πέρδικας και Μονής: το ταχύπλοο έπεσε με ορμή στη λάντζα και την εμβόλισε κόβοντας τη στα δύο! οι επιβαίνοντες βρέθηκαν στη θάλασσα και ο καπετάνιος βρέθηκε πνιγμένος καθώς αιχμηρό αντικείμενο τον είχε χτυπήσει στο μέτωπο κάνοντας τον να χάσει τις αισθήσεις του πέφτοντας και να πνιγεί ζωντανός.

Κάτοικος της Πέρδικας ο καπετάνιος του πλοιαρίου, χρόνια κάτοικος στο νησί – όπου η θάλασσα του έγινε ο τάφος και για εκείνον και για τη μικρή κόρη του. Το ταχύπλοο αμέσως εξαφανίστηκε από την περιοχή μη ρίχνοντας ούτε καν σωσίβια καθώς όπως ελέχθη από τον οδηγό του «θα ‘ταν ανώφελο καθώς ο άνεμος φυσούσε αντίθετα”. Ένας τόπος αναψυχής, ένα γιορταστικό τριήμερο, σε μια μόνο στιγμή μετετράπη σε τόπο οδύνης και σπαραγμού.

Ο δύτης Νεκτάριος Μαλτέζος αποκάλυψε στο protothema.gr το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, ότι ήταν αυτός που εντόπισε πρώτος μαζί με τον αδελφό του το ναυάγιο του «Αντωνία”, πριν καν φτάσουν εκεί οι δύτες του Λιμενικού. Ο κ. Μαλτέζος ειδοποιήθηκε από αυτόπτη μάρτυρα και καταδύθηκε με την ελπίδα να βρει διασωθέντες.

Αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα είναι πως οι άδειες για οδήγηση ταχυπλόων σκαφών πρέπει να δίνονται κατόπιν εξονυχιστικής εξέτασης. Ο οδηγός είχε προβλήματα υγείας καθώς ο ίδιος γράφει στο υπόμνημα της απολογίας του στην ανακρίτρια Πειραιώς όπου εκλήθη να καταθέσει – μάλιστα στο σκάφος επέβαινε η προσωπική του νοσηλεύτρια. Πως λοιπόν οδηγούσε το σκάφος; Δεν μπόρεσε να αποφύγει το πλοιάριο που βρισκόταν σε πλεύση απέναντι του, και κατ’ ευθείαν – θαρρείς και το σημάδεψε, έπεσε αφήνοντας στη θάλασσα συντρίμμια να επιπλέουν. Όπως και να ‘ναι ο δράστης-οδηγός του ατυχήματος, θα κατηγορηθεί με την αιτιολογία ανθρωποκτονία εξ αμελείας και η ποινή θα εξαγορασθεί με χρηματική αντικαταβολή εκ μέρους του, καθώς είναι οικονομικώς λίαν ευκατάστατος.

fotos, naftemporiki.gr – σχετική πληροφόρηση

Ο Ντι Κάπριο στη Σιβηρία

Ο Ντι Κάπριο στη Σιβηρία

Ο πρωταγωνιστής της Επιστροφής έχει κερδίσει τις καρδιές των Ρώσων της Ανατολής με τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες του. Όπως δήλωσε κατά την απονομή του βραβείου Χρυσές Σφαίρες κρατώντας τη Χρυσή Σφαίρα: «Είναι καιρός να σώσουμε τα εδάφη των αυτόχθονων κατοίκων από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών”.

diCaprioCapture
Leonardo Di Caprio – Η Επιστροφή

Από τη μια η περιβαλλοντική ευαισθησία με αιχμή την κλιματική αλλαγή και από την άλλη η ρωσική καταγωγή της γιαγιάς του, αλλά και η πρόσκληση του κυβερνήτη της περιοχής για ένα Σιβηριανό Όσκαρ πριν από το κανονικό, καθιστούν πιθανή την παρουσία του στην αχανή Ανατολική Σιβηρία και συγκεκριμένα στη Δημοκρατία των Σαχά ή Γιακουτία. Η παρουσία ενός και μόνου πασίγνωστου ανά τον κόσμο ηθοποιού μπορεί να είναι η καλύτερη προβολή για την μακρινή περιοχή της ρωσικής Άπω Ανατολής. Επίσης ο κυβερνήτης της Δημοκρατίας των Σαχά στην Ανατολική Σιβηρία, Γεγκόρ Μπορίσωφ απηύθυνε πρόσφατα επίσημη πρόσκληση στον δημοφιλή Αμερικανό ηθοποιό να επισκεφθεί τη Γιακουτία όποτε το επιθυμεί.

TheRevenantCapture
Πλάνο από την ταινία Επιστροφή

Η Γιακουτία είναι η μεγαλύτερη σε έκταση περιοχή της Ρωσίας και μία από τις πιο αραιοκατοικημένες στον κόσμο, αν σκεφθεί κάποιος ότι παρότι είναι μεγαλύτερη σε έκταση από την Αργεντινή και σχεδόν ίση με την Ινδία, ο συνολικός πληθυσμός της υπολογίζεται στους λιγότερο από ένα εκατομμύριο κατοίκους (950.000) με πυκνότητα πληθυσμού 0,3 κατοίκους ανά τετραγωνικό χλμ. Δεδομένης της γεωγραφικής της θέσης το 40% της συνολικής της έκτασης βρίσκεται εντός του Αρκτικού Κύκλου, η Γιακουτία βιώνει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αφού το αυξανόμενο λιώσιμο των πάγων απειλεί το οικοσύστημα της περιοχής.

Ο κυβερνήτης Μπορίσοφ δεν επέλεξε τυχαία να προσκαλέσει τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που πέρα από του να είναι δημοφιλής έχει και περιβαντολλογικές ευαισθησίες κάτι που το έχει αποδείξει έμπρακτα αφου κατά καιρούς έχει στηρίξει και οικονομικά δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Και βέβαια όλοι τον θυμούνται στη πρώτη γραμμή της μεγαλειώδους πορείας ενάντια στην κλιματική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 στη Νέα Υόρκη. Οι κάτοικοι της Γιακουτίας βλέπουν τον 41χρονο ηθοποιό ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει σε κάποιες από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες παγκοσμίως, ως τη δική τους φωνή. Όταν μάλιστα διαδόθηκε ότι η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του είναι από τη Ρωσία, οι δεσμοί έγιναν ισχυρότεροι. Ο ίδιος σε συνέντευξη του το 2012 είχε πει «η γιαγιά μου ήταν Ρωσίδα και για μένα αυτό σημαίνει την ενσάρκωση της εσωτερικής δύναμης και ακεραιότητας”.

Μέχρι και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε εντυπωσιασθεί με τον περιβαλλοντικό ζήλο του. Ο Αμερικανός ηθοποιός πέρασε μεγάλη περιπέτεια για να κατορθώσει να παρευρεθεί στην παγκόσμια σύνοδο για την προστασία των απειλούμενων με εξαφάνιση τίγρεων, που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Εξ αιτίας μιας βλάβης του αεροπλάνου του επέστρεψε εκτάκτως στη Νέα Υόρκη και νοίκιασε εκεί ιδιωτικό αεροπλάνο για να τον μεταφέρει για να μη χάσει τη σύνοδο. Όπως είπε ο Πούτιν, «στη Ρωσία θεωρούμε αληθινό άνδρα κάποιον που έκανε αυτό που έκανε ο Ντι Κάπριο”. Πέρα από τη φυσική παρουσία του στη σύνοδο, ο Ντι Κάπριο έδωσε 1 εκατ. δολάρια για τη διάσωση των τίγρεων.


Η επιστροφή (2015) on IMDb

Η καθηλωτική ερμηνεια του στην ταινία «Επιστροφή” (The Revenant) σε σκηνοθεσία Alejandro Gonzalez Inarritu, του χάρισε το Όσκαρ στην απονομή του 2016. Ωστόσο θαυμαστές του από τη Γιακουτία του είχαν ήδη απονείμει το σιβηρικό Όσκαρ για την ταινία, το οποίο είναι από χρυσό και ασήμι. Περίπου 150 γυναίκες δώρισαν τα χρυσαφικά τους για να κατασκευαστεί το Όσκαρ αυτό! Την κατασκευή ανέλαβη η ρωσική εταιρεία κοσμημάτων Kierge ενώ το αγαλματίδιο παρέδωσε στον Ντι Κάπριο ο Ρώσος μεγιστάνας των ακινήτων και στενός φίλος του ηθοποιού, Βλαντισλάβ Ντορονίν.

Όπως εξήγησαν κάποιοι «είδαν τον εαυτό τους” στην ταινία «Επιστροφή”, μια που πραγματεύεται τη σχέση και την αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με το περιβάλλον, στάση ζωής και κομμάτι της καθημερινότητας τους. Και βέβαια τους συγκίνησε ο λόγος του Ντι Κάπριο, όταν παρέλαβε τη Χρυσή Σφαίρα πριν από την απονομή των Όσκαρ, για την ερμηνεία του και αφιέρωσε το βραβείο του στους «αυτόχθονες λαούς”. Όπως δήλωσε, «είναι καιρός ν’ ακούσουμε τη φωνή τους και να προστατεύσουμε τη γη τους από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών που θέλουν να την εκμεταλευθούν”.

Πηγή εφημερίδα Αγορά, Μάιος 2015

Ζωγραφος της πολης του φωτος

Edouard Cortès (1882 – 1969)

E.CortesPortraitCapture
Edouard Cortès

Ο Edouard Cortès γεννήθηκε στο Lagny Γαλλίας τον Απρίλιο 26, 1882, την εποχή που το Παρίσι εθεωρείτο το κέντρο της παγκόσμιας τέχνης. Καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο έφθαναν εκεί για να μελετήσουν τους μεγάλους ζωγράφους και να αποτυπώσουν στον καμβά τους τα ωραία τοπία της Γαλλίας, τις πόλεις και τα αξιοθέατα του Παρισιού καθώς είχε ονομασθεί η Πόλη του Φωτός και η ζήτηση για έργα τέχνης ήταν μεγάλη.

Ο Cortès μεταξύ άλλων ζωγράφων όπως οι Antoine Blanchard, Eugene Galien-Laloue, Luigi Loir, Jean Beraud, ανταποκρίθηκαν σ’ αυτή τη ζήτηση: έχοντας στρέψει το ενδιαφέρον τους στις απεικονίσεις σκηνών των δρόμων με αποτέλεσμα μια ευρεία γκάμα έργων με σκηνές από την πόλη που συνεχίστηκε ως τον 20ο αιώνα.

E.Cortes2Capture
Παρίσι – oδός Soufflot: Πλατεία Λουξεμβούργου με το Πάνθεον

Ο Edouard ήταν γιος του ζωγράφου Antonio Cortès της Ισπανικής Αυλής που υπήρξε κι αυτός γιος του λαϊκού ζωγράφου Andre Cortès.
Ο Antonio γεννήθηκε στη Σεβίλη το 1827 και ζωγράφισε επίσης αγροτικά θέματα. Το 1855 πηγαίνει στο Παρίσι στην Παγκόσμια Έκθεση κι απο ‘κει βρίσκεται στη πόλη Lagny-sur-Mame, όπου και εγκαταστάθηκε. Εκεί συνέχισε να ζωγραφίζει. Είχε τρία παιδιά τους Edouard, Henri Jeanne που είχαν όλα ταλέντο με τον Edouard να έχει τα σκήπτρα με το πάθος που τον διέκρινε.
Ο Antonio άρχισε να τον διδάσκει από νεαρή ηλικία που φοιτούσε σε ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο ως τα 13 του χρόνια. Από ‘κει και μετά αφοσιώθηκε στη ζωγραφική μελετώντας με τον πατέρα και τον αδελφό του. Το 1899 σε ηλικία 16 ετών εξέθεσε την πρώτη του δουλειά στην εταιρεία Γάλλων Καλλιτεχνών με τίτλο Η Εργασία. Τα έργα έτυχαν ευνοϊκών κριτικών και υποδοχής από το κοινό βοηθώντας έτσι να καθιερώσει μια καλή φήμη στο Παρίσι.

E.CortesCapture
Παρίσι – Αποβάθρα Λούβρου

Ήταν η εποχή της αλλαγής του αιώνα το 1900 που αρχίζει να ζωγραφίζει τα έργα που θα εμπέδωναν τη φήμη του: σκηνές από τους δρόμους και τα μνημεία του Παρισιού. Ένας από τους διασημότερους καλλιτέχνες της εποχής του ο Cortes βρήκε το καταφύγιο του και εκεί παρέμεινε. Οι απόψεις του Παρισιού είναι από τα πλέον εκφραστικότερες και όμορφες εικόνες αυτού του είδους: ένα πλήθος εικόνων όλων των εποχών για περισσότερα από 60 χρόνια.

Edouard Cortes
Edouard Cortes – Paris, Place de la République

Ο Edouard Cortès παντρεύτηκε τη Ferdinande Joyeuse το 1914 και έκαναν μια κόρη τη Jacqueline Simone το 1916. Η Fernande πέθανε το 1918 και λίγο μετά ο Edouard νυμφεύθηκε την κουνιάδα του Lucienne Joyeuse. Εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι και εκεί συνέχισε τοπία του Παρισιού. Στα μέσα του ’20 επέστρεψε στο Lagny (Νορμανδία) κι άρχισε να ζωγραφίζει σκηνές της ζωής στην εξοχή συμπεριλαμβάνοντας τοπία, σκηνές εσωτερικών χώρων, νεκρές φύσεις. Ήταν ενεργό μέλος της Ένωσης Καλών Τεχνών στο Lagny και πρώτος πρόεδρος της Ένωσης. Η πρώτη έκθεση έγινε το 1927 και ο συνέχισε να εκθέτει εκεί ως το τέλος του 1930.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έλαβε πολλά βραβεία, που δυνάμωσαν τη φήμη και τον έκαναν διάσημο καθώς εξέθετε έργα του σε αίθουσες Τέχνης του Παρισιού συμπεριλαμβανόμενου του Φθινοπωρινού Σαλονιού, του Χειμερινού, του Εθνικής Εταιρείας Αγροκαλλιέργειας και του Σαλονιού των Ανεξαρτήτων.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Κορτές κατέφυγε με την οικογένεια του στη Cornelles-le-Royal στη Νορμανδία προσπαθώντας να αποφύγει τη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου. Στις αρχές του 1950 επέστρεψε στο Λανύ όπου και έζησε ως το τέλος της ζωής του.
Ο A.P. Larde κάνει την κάτωθι παρατήρηση για τον Κορτές στο βιβλίο του για τον Antoine Blanchard – άλλος μεγάλος ζωγράφος με ανάλογη θεματική:

«Ιδιαιτέρως ήταν ο ζωγράφος του Παρισιού των ετών ’20. Κατάφερνε να ζωγραφίζει ωραίες σκηνές μέσα σ’ ένα γοητευτικό φωτισμό συνάμα αληθινό.
Με τα πινέλα του ήταν μια φιγούρα αστραποβολούσα σε κάθε γωνιά που επέλεγε να ζωγραφίσει, ανακατώνοντας τα χρώματα με μια ευαισθησία  που γοητεύει και συγκινεί. Με απλά μέσα κατάφερνε να δημιουργήσει ακαταμάχητα αποτελέσματα. Ποτέ οι λεπτομέρειες δεν είναι υπερβολικές. Η επιδεξιότητα του βρίσκεται κυρίως στη χρήση των χρωμάτων του ήλιου ή της βροχής καθώς αντανακλώνται στους λιθόκτιστους δρόμους.
Μ’ αυτά όλα, αναδείχθηκε σαν αναγνωρισμένο ταλέντο στη Γαλλία και σ’ όλο τον κόσμο. Δεν εκπλήσσει πως τα έργα του όλο και πιο αξιόλογα κάθε μέρα, εκτιμώνται τόσο πολύ από τους συλλέκτες«.

Οι ωραίες αναπαραστάσεις σκηνών του Παρισιού από τον Edouard Cortès ήταν πάντα σε ζήτηση και εκείνος εξακολούθησε να τις ζωγραφίζει ως το θάνατο του, το 1969.

Αρχική Πηγή: rehs.com

Η Νύχτα

La Notte, 1961

laNotteCaptureΣτο ίδιο ερωτικό μοτίβο – αυτό της σταδιακής αποξένωσης των δύο συντρόφων η ταινία είναι η β΄της τριλογίας του Michelangelo Antonioni – αποκαλούμενης της Αποξένωσης. Πρωταγωνιστούν οι Jeanne Moreau, Monica Vitti και ο Marcello Mastroianni. Πρόκειται για την ιστορία ενός ζευγαριού που διαπράττει απιστίες και η επακόλουθη ερωτική απογοήτευση.

Θέμα: Η συζυγική απιστία

Επ’ ευκαιρία της επίσκεψης τους σ’ ένα φίλο τους γιατρό σε νοσοκομείο του Μιλάνου, ο Τζιοβάνι Παντάνο συγγραφεύς, καλείται σε ένα πάρτι για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου ενώ η γυναίκα του Λύντια επισκέπτεται τα μέρη όπου είχε ζήσει παλιότερα. Αργότερα πηγαίνουν σε μια δεξίωση που δίνει ο μεγιστάνας Γκεραρντίνι στην έπαυλη του όπου αυτός φλερτάρει με την κόρη του Βαλεντίνα ενώ του προτείνεται να εργασθεί ως υπεύθυνος επικοινωνίας αλλά και να γράψει ένα βιβλίο με θέμα την επιτυχημένη διαδρομή της εταιρείας του. Την ίδια βραδιά η Λύντια φλερτάρει με τον πλέυ-μπόι Ρομπέρτο.

Η ταινία εκτυλίσσεται μέσα σε μια μέρα (νύχτα ακριβέστερα) – διάστημα αρκετό να αναπτύξει ο το μοτίβο του ανέφικτου της ευτυχίας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Παρ’ όλη την αγάπη που έχουν μεταξύ τους αυτή δεν στέκεται εμπόδιο για τη σύναψη άλλων σχέσεων. Σε μια σκηνή η Jeanne Moreau εξομολογείται στον σύζυγο της M. Mastroianni: «Εσύ είσαι η αιτία που ζω και αναπνέω. Χωρίς εσένα δεν υπάρχει τίποτα, όλα γκρεμίζονται«.

IMDb

Η ταινία απέσπασε πολλούς εγκωμιαστικές κριτικές  με αποκορύφωμα τη Χρυσή Άρκτο – ανώτατο βραβείο, στο φεστιβάλ Βερολίνου (1961), βραβείο David Donatello Ιταλίας, προς καλύτερο σκηνοθέτη (1961), Ένωση Ιταλών Κριτικών Κινηματογράφου βραβείο Silver Ribbon στους M. Antonioni (σκηνοθεσία), Gianni di Venanzo (μαυρόασπρη φωτογραφία), υποστηρικτικός ρόλος M. Vitti (1961).

Βιλα Βασιλιεφ

Βίλα Βασίλιεφ – Ο ανακαινισμένος παράδεισος των καλλιτεχνών στο Μονπαρνάς

villaVassilieff2Capture
Σ’ έναν γραφικό δρομίσκο του Μονπαρνάς…

Το παλιό ατελιέ της ρωσίδας ζωγράφου και γλύπτριας Μαρίας Βασίλιεφ (Maria Vassilieff) που στέγασε στη συνέχεια το μουσείο Μονπαρνάς (musée du Montparnasse) παίρνει νέα ζωή με τη μορφή ενός πολιτιστικού χώρου. Ένα μέρος ξεχωριστό για την διοργάνωση εκθέσεων, χώρος υποδοχής των γάλλων καλλιτεχνών και ξένων που διαμένουν όμως στο Παρίσι.

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου η βίλα αυτή ήταν τόπος όπου σύχναζαν οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες όπως οι Πικάσο, Ματίς και Μοντιλιάνι. Οι Πικάσο, Ματίς, Σουτίν, Μοντιλιάνι, Απολιναίρ, Μπλέιζ Σεντράρ, Μαρκ Ζακόμπ υπήρξαν τακτικοί θαμώνες… Οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες του περασμένου αιώνα σύχναζαν σ’ αυτή τη βίλα χωμένη σ’ έναν βουκολικό δρομίσκο του Μονπαρνάς.

Vassilieff-CantineCapture
Cantine – Villa Vassilieff

Την εποχή εκείνη η Villa Vassilieff στέγαζε το ατελιέ της ρωσίδας ζωγράφου και γλύπτριας Μαρίας Βασίλιεφ (1884-1957) αλλά και μια καντίνα (πρόχειρου φαγητού) που είχε ανοίξει η καλλιτέχνις. Στη συνέχεια στέγασε το μουσείο Μονπαρνάς που έκλεισε το 2013.

Εκθέσεις και κατοικίες καλλιτεχνών
villaVassilieffCapture
Εσωτερικό της βίλας στους τοίχους, έργα μεγάλων καλλιτεχνών

Η τοποθεσία αυτή παρ’ ολίγον να εξαφανισθεί αλλά διασώθηκε χάρις στον όμιλο Μπετανσαλόν που του παραδόθηκαν τα κλειδιά από τη Δημαρχία Παρισιού ιδιοκτήτρια του οικήματος. Η επαναλειτουργία αυτού σαν καινούργιο πνευματικό κέντρο έγινε προσφάτως. Πέραν αυτού η Βίλα Βασίλιεφ θα προτείνει εγκαινιάζοντας εκθέσεις και θα φιλοξενεί τη δουλειά καλλιτεχνών που διαμένουν σε προσωπικό τους ατελιέ στο Παρίσι τουλάχιστον τρεις μήνες. Η πρώτη έκθεση που πληρούσε τις προδιαγραφές αυτές είναι της μεξικάνας νεωτερίστριας Αντρέα Ανκίρα, κατόπιν κινέζοι καλλιτέχνες, κορεάτες και αμερικανοί θα τη διαδεχθούν στην φιλοξενία.

Ένας ιδιότυπος χώρος

Πρόκειται για ένα μέρος όπου δεν θα το επισκέπτεται κανείς μόνο για την τέχνη επισημαίνει η Βιρζινί Μπομπέν επικεφαλής της ομάδας επαναλειτουργίας.
Ο όμιλος Μπετονσαλόν (Equipe Bétonsalon) επέλεξε να δημιουργήσει ένα μέρος για όλους τους καλλιτέχνες, το κοινό, τους περαστικούς. Θα μπορείς να έρχεσαι να επισκεφθείς μια έκθεση, να συνομιλήσεις με τον καλλιτέχνη ή απλά να πιεις έναν καφέ.
Η πρώτη έκθεση που προτείνει η βίλα είναι η «Κινητή ομάδα”  (Groupe Mobile) εμπνευσμένη από το έργο του Μαρκ Βώ (Marc Vaux) ενός παλιού ξυλουργού που στράφηκε στη φωτογραφία και που άφησε ένα έργο από περισσότερες από 250.000 γυάλινες πλάκες στα ατελιέ του Μονπαρνάς και του Παρισιού. Αυτά τα στιγμιότυπα ανταποκρίνονται σε έργα δεκάδων σύγχρονων καλλιτεχνών όπως του Μπρανκουζί, Καλντέρ, Μαξ Έρνστ, Τζιακομέτι (Brancusi, Calder, Max Ernst, Giacometti).

Villa Vassilieff 15ο Διαμέρισμα Παρισιού, Montparnasse 2ο οίκημα Χώρου Τεχνών Betonsalon (13ο Διαμέρισμα Παρισιού – Πανεπιστήμιο Παρισιού 7 – Ισόγειο)

Les élèves des Ateliers Beaux Arts Montparnasse sont venues admirer leurs œuvres présentes dans l’exposition #groupemobile et profiter de l’espace cantine …

Δημοσιεύτηκε από Villa Vassilieff στις Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

Related Posts
BlaiseCapture
Blaise Cendrars

Henri Miller – Ο Κολοσσός του Μαρουσιού

ManRayCapture
Juliette Browner

Man Ray: Κοιτώντας στον φακό