Ο ποιητής της ελπίδας

στις
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.
Κι αυτό που θέλω να σου πω, το πιο όμορφο απ' όλα,
δε στο 'χω πει ακόμα.
Ναζίμ Χικμέτ - Από το ποίημα "Η πιο όμορφη θάλασσα"

silhouette of tree near body of water during golden hour Ο Ναζίμ Χικμέτ (Nâzım Hikmet Ran), γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (Οθωμανός Μακεδονικής καταγωγής) το 1902 και απεβίωσε στη Μόσχα το 1963. Ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός που έζησε στη Σοβιετική Ένωση, στη Μόσχα – μετά που τέλειωσε το Ναυτικό Γυμνάσιο στην Τουρκία – από το 1922 έως το 1925, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Εκεί διαμόρφωσε το είδος της ποίησης του μακριά απ’ την ομοιοκαταληξία, επηρεασμένος απ’ τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι. Η γλώσσα γραφής και ομιλίας του ήταν τα Τουρκικά. Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες.

Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στα 61 του χρόνια στη Μόσχα ενώ ανέκτησε μετά θάνατον την Τουρκική υπηκοότητα που του είχε αφαιρεθεί εξ αιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων. Έργα του μελοποιήθηκαν απ’ τους Μάνο Λοΐζο και Θάνο Μικρούτσικο. Το αυτοβιογραφικό του έργο “Οι Ρομαντικοί” μεταφράστηκε απ’ τον Κώστα Κοτζιά στις εκδόσεις “Θεμέλιο”.

Nazim Hikmet
Ναζίμ Χικμέτ 1902-1963

Η ΚΑΡΥΔΙΑ – ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ

Η Καρυδιά
Σύννεφα ένας ατμός στο κεφάλι μου
είμαι η θάλασσα μέσα μου και έξω
μια καρυδιά είμαι στο Πάρκο Γκιουλχανέ
μια γέρικη καρυδιά με ρωγμές και χαράγματα
Αυτό ούτε το πρόσεξες εσύ κι ούτε η αστυνομία.
Είμαι μια καρυδιά στο Πάρκο Γκιουλχανέ
Τα φύλλα μου λαμπυρίζουν σαν ψάρι στο νερό
Τα φύλλα μου στραφταλίζουν σαν μεταξένιο μαντήλι
πάρε μερικά να σκουπίσεις τα δάκρυα σου.
Τα φύλλα μου είναι τα χέρια μου
Έχω εκατό χιλιάδες χέρια
Σ' αγγίζω Ίστανμπουλ με εκατό χιλιάδες χέρια
Τα φύλλα μου είναι τα μάτια μου
Κοιτάζω με θαυμασμό
Σε παρατηρώ Ίστανμπουλ με εκατό χιλιάδες μάτια
Και τα φύλλα μου αναταράσσονται
σαν εκατό χιλιάδες καρδιές
Είμαι μια καρυδιά στο Πάρκο Γκιουλχανέ
Αυτό ούτε το πρόσεξες ούτε η αστυνομία.
Τεμούζ 1957
Ναζίμ Χικμέτ - Η Καρυδιά
Ναζίμ Χικμέτ Ο ποιητής της ελπίδας "Ένα δένδρο είναι ένα δένδρο από μόνο του - πολλά δένδρα είναι ένα δάσος. Είμαστε τότε μαζί, από κοινού πορευόμαστε" - Ναζίμ Χικμέτ

Σχετικό άρθρο Το Μουσείο της Αθωότητας εδώ

Ορχάν Παμούκ – Νόμπελ Λογοτεχνίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *