Αρχείο ετικέτας crisis

Τι σημαινει Μνημονιο

Το τελος της Διαπραγματευσης

penfight
Οι Διαπραγματεύσεις

contract_destroy
Επαχθής Σύμβαση

signature
Η νέα Συμφωνία

Μνημόνιο, Μορατόριο, Memorandum: Μια Σύμβαση που κάνουν δυο μέρη με σκοπό τη βοήθεια του Ασθενέστερου ή του ευρισκόμενου σε δεινή θέση από τον Ισχυρότερο με γνώμονα τη προσήλωση σε καθορισμένες ιδέες Αλληλεγγύης και Σεβασμού των Δικαιωμάτων προς την κατεύθυνση του γενικότερου συμφέροντος του πλαισίου, στο οποίο αυτά είναι ενταγμένα.
Το κάθε μέρος συμβάλλει ανάλογα με τις δυνάμεις του για την επίτευξη Κοινών Στόχων.

Τι έχουν να κάνουν λοιπόν τα μέτρα λιτότητας με αυτό; Ναι σις Μεταρρυθμίσεις, ναι στην Εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών όλα τα άλλα ως προς τι; Αντ’ αυτών θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια Ανάπτυξη που θα βοηθούσε στη δημιουργία πιο ισοσκελισμένων προϋπολογισμών

Ναι στις Μεταρρυθμίσεις, Ναι λοιπόν σε μια Νέα Δανειακή Σύμβαση – Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα απ’ τα νοήματα του εκλογικού αποτελέσματος. Δε μοιάζει καθόλου παράλογο. Το να επαναπροσδιορισθεί το ύψος του Κρατικού Χρέους, το να απαλοιφθεί ένα μέρος του – ως επαχθές, εξ αιτίας των υπέρογκων τόκων για να μπορέσει να γίνει βιώσιμο, το να διατεθεί ένα μέρος του νέου δανείου για την Ανάπτυξη και την Εξυγίανση – όλα αυτά βρίσκονται στα πλαίσια της Αλληλεγγύης των Λαών και της προσπάθειας για μια συνολική ευημερία όλων των λαών της ευρωζώνης στα πλαίσια της κρίσης που έπληξε κυρίως τις χώρες του Νότου της ευρωζώνης.

Οι ισχυροί του ευρώ γιατί δεν θα ‘πρεπε να βοηθήσουν μια χώρα που υποφέρει από ένα άδικο και αναποτελεσματικό Μνημόνιο φτιαγμένο για άλλες περιστάσεις και άλλους λαούς; Η Ελλάδα μια χώρα που αγωνίστηκε για την είσοδο στο ευρώ, που χαρακτηρίζεται από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων υψηλής στάθμης (βλ. ελιές, λάδι, κρασιά), βιομηχανικά προϊόντα αλουμίνιο, βωξίτες, που συμβάλλει στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, με επιστημονικό δυναμικό από τα αρτιώτερα, με επιτεύγματα στον πολιτισμό και πολιτιστικές εκδηλώσεις του φεστιβάλ Αθηνών, με στάθμη υψηλή τουριστικών υπηρεσιών, με πλήθος αξιοθέατα και υπηρεσίες διασκέδασης για τους τουρίστες κλπ. είναι πολύτιμος κρίκος στην αλυσίδα των κρατών μελών της ευρωζώνης.

Η χώρα παραμένει με προσήλωση και ευλάβεια στο Ευρώ και την Ευρωζώνη. Αξιώνει τη βοήθεια για την αποπληρωμή του χρέους από τις χώρες της ευρωζώνης με μια αναθεωρημένη δανειακή σύμβαση (ΑΔΑΣΥΜΒ) που παράλληλα με τις μεταρρυθμίσεις και την εξυγίανση του Δημοσίου τομέα θα τη βοηθήσει να σταθεί στα πόδια της.
Διαχωρίζει τη θέση της ως ασθενέστερη χώρα του Νότου με αίτημα την αλληλεγγύη και την ισονομία.

Η βοήθεια αυτή δεν θα πηγαίνει μόνο στην αποπληρωμή των δόσεων του κρατικού χρέους αλλά και στην βοήθεια για τη δημιουργία ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Το βάρος του χρέους δεν θα φορτώνεται στις πλάτες του λαού ούτε στις περικοπές των ήδη χαμηλών μισθών και συντάξεων αλλά θα στρέφεται προς μια ανάπτυξη και δημουργία νέων θέσεων εργασίας. Στο εξωτερικό θα μπορούσε να ενισχύονται ή να προτιμώνται τα εγχώρια ελληνικά προϊόντα και να επιδοτείται η διαφήμιση και η χρήση τους από το καταναλωτικό κοινό των χωρών της ευρωζώνης. Σε αντάλλαγμα αυτής της βοήθειας, η χώρα θα προσπαθούσε για την αναχαίτηση της ροής των μεταναστών ιδρύοντας καταλύμματα και απασχολώτντας τους μετανάστες για να αποτρέψει το παραεμπόριο και την εγκληματικότητα στις τάξεις τους.

Με το νέο εκλογικό αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά η ανάγκη επαναπροσδιορισμού του πολιτικού σκηνικού καθώς και οι σχέσεις με τους εταίρους και μια σειρά από λίαν επείγοντα ζητήματα.
Τι ζητάμε και τι πρέπει να επιτύχουμε:

  1. Παραμερισμός των παλιών πολιτικών κομμάτων που οδήγησαν τη χώρα στον υπερδανεισμό και στην επακόλουθη χρεοκοπία. Απόδοση ευθυνών με διερεύνηση για αβλεψίες και σκοπιμότητες.
  2. Εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης με κατάργηση των διαφόρων ψευδεπίγραφων και ως εκ τούτου άχρηστων οργανισμών που απασχολούν υπαλλήλους αργόμισθους και υπεραμειβόμενους.
  3. Κατάργηση των άχρηστων αργόμισθων υπαλλήλων στο Δημόσιο.
  4. Εξυγίανση του ΕΣΥ.
  5. Εξυγίανση των Ταμείων.
  6. Εξυγίανση των Δημοσίων Συγκοινωνιών, απαλλαγή από τον φθοροποιό και νοσογόνο Συνδικαλισμό.
  7. Εξυγίανση των Δημοσίων Οργανισμών και απαλλαγή από των αργόμισθων και υποαπασχολούμενων υπαλλήλων.
  8. Διαφάνεια στις αναθέσεις των Δημοσίων Έργων (συμμετοχή κατά ένα ποσοστό του κράτους στην εκμετάλευση του έργου υπό μορφή μετόχου.
  9. Αξιοκρατία στις προσλήψεις στο Δημόσιο καθώς και μείωση των θέσεων.
  10. Μείωση του αριθμού των βουλευτών και κατάργηση των προνομίων μικρή φορολόγηση με ειδικό τέλος (υψηλών αμοιβών) του μισθού τους.
  11. Επαναπροσδιορισμός του Δημοσίου Χρέους και απαλοιφή του «επαχθούς» μέρους του που θα επανακριθεί σε ειδικό δικαστήριο.
  12. Σύλληψη των διαφυγόντων στο εξωτερικό κεφαλαίων.
  13. Φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου (συμμετοχή κατά ένα ποσοστό του κράτους στη παράκτια ιδιωτική ναυσιπλοϊα υπό μορφή μετόχου).
  14. Επαναπροσδιορισμός τη Δανειακής Σύμβασης με αναθεώριση των ποσών των Δανείων.
  15. Δάνειο Αλληλεγγύης για την Ανάπτυξη και βοήθεια για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων.
  16. Κούρεμα των Καταναλωτικών Δανείων με αναστολή τουλάχιστον επί 6μηνο των πληρωμών των τόκων αυτών.

Δεκα-έξι λόγοι – στόχοι για μια νέα αναγεννησιακή πορεία της χώρας.  (Τα με διακριτή διαγραφή έχουν κάποιο αντίστοιχο αντιστάθμισμα).

Η νεα κυβερνηση και η σκληρη διαπραγματευση

Αθήνα, Ελλάδα – Η πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς ξεκίνησε την Τετάρτη 21 τρέχοντος, με σκοπό να αποκαταστήσει την ελληνική κυριαρχία και ανάπτυξη καθώς είχε υποσχεθεί στις εκλογές. Για να πραγματοποιηθεί αυτός ο στόχος ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει να επαναφέρει τον περισεύοντα πλούτο από τους υπερπόντιους δανειστές στη φτωχή και χειμαζόμενη μεσαία τάξη.

Πρώτος σκοπός της κυβέρνησης είναι η αναδιάρθρωση του χρέους που φτάνει τα 365 δις$ 175% του ΑΕΠ καθώς η εξυπηρέτηση του κοστίζει περισσότερα απ’ όσα η Ελλάδα μπορεί σήμερα να παράγει. Ο Τσίπρας με το νέο υπουργό Οικονομικών τον οικονομολόγο – απόφοιτο του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Ιωνάννη Βαρουφάκη, είναι έτοιμοι ν’ αρχίσουν τις μακρές καθώς διαφαίνεται διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές αυτή την Παρασκευή.

Με τον ερχομό του Ολλανδού υπουργού οικονομικών και τωρινό προεδρεύοντα της Ν.Ε. (Εurogroup) Jeroen Djisselbloem – ο οποίος αναμένεται στην Αθήνα την Παρασκευή 30 τρέχοντος. «Θα τους υποστηρίξουμε στο αίτημα τους για οικονομική ανάκαμψη. Είμαστε ευτυχείς που η επιδίωξη τους είναι να το πετύχουν μέσα στην Ευρωζώνη – κάτι που είναι και η δική μας η βούληση επίσης» είπε ο Jeroen Djisselbloem την Δευτέρα (26 τρέχοντος), ευθύς αμέσως ο Συριζα (Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς), κέρδισε με 36,3 στις βουλευτικές εκλογές.

Όμως αυτό δεν είναι μια συνήθης διαδικασία καθώς ο Συριζα είχε προεκλογικά υποσχεθεί να καταργήσει τη λιτότητα που είχε ενσωματωθεί στις πολιτικές των προηγουμένων κυβερνήσεων. Το νέο υπουργικό συμβούλιο συνίσταται σε ένα  σχήμα πρωτοεμφανιζόμενων αριστερών ακαδημαϊκών ορισμένοι των οποίων είχαν κατά το παρελθόν κάποια σχέση με το Κ.Κ.

Ελευθερια από τα δεσμα του χρεους

Ο Βαρουφάκης είναι ένας από τους πιο ειλικρινείς επικριτές των μέτρων λιτότητας. Ερωτηθείς από το Al Jazeera στο τέλος του 2013 εάν η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίζει να εξυπηρετεί το χρέος, απάντησε «επ’ ουδενί λόγω» – προβλέποντας πως έτσι θα παρέμενε στο σκοτεινό σύννεφο ενός διαρκούς προβλήματος και σε αιώνια δεσμά χρέους.

Η Ελλάδα αναδιάρθρωσε το χρέος της μια φορά ήδη το 2012 ελαττώνοντας το κατά 117δις $ (103δις €). Αυτή η αναδιάρθρωση σήμερα θα είναι δυσκολώτερη διότι το χρέος αγοράστηκε από ισχυρούς της ΕΕ και κάθε διαγραφή θα πρέπει να περνάει από τα εθνικά κοινοβούλια.
Ενώ ο Συριζα διατείνεται πως θα πρέπει να διαγραφεί το μισό τουλάχιστον, ο Βαρουφάκης δεν πιστεύει πως αυτό θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό.
Η τρόικα των επισήμων δανειστών έχει δύο εναλλακτικές λέει. «Μία είναι να διαγραφεί μονομιάς ύψος χρέους π.χ. 100 με 120 δις ευρώ, κατόπιν ν’ αφήσουν την Αθήνα να επιστρέψει στις αγορές για να επαναχρηματοδοτεί το υπόλοιπο. Αλίμονο αυτό θα μπορούσε να σημάνει πως η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ θα το ανακοίνωνε στο Κοινοβούλιο της, ενάντια σε όσα είχε πει προηγουμένως και πως οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα είχαν την αναλογούμενη επιβάρυνση. Αυτό απλά, δεν θα το κάνει ποτέ».

Η πιο ρεαλιστική συμφωνία θα ήταν να λεχθεί στους Ευρωπαίους φορολογούμενους πως «το χρέος της Ελλάδας δεν θα διαγραφεί, αλλά ο χρόνος αποπληρωμής του θα επιμηκυνθεί στο μέλλον και το επιτόκιο θα μειωθεί κοντά στο μηδέν. Αυτό είναι ένα σενάριο που κρίνεται αποδεχτό. Ακόμη μια φορά προτείνεται μια λύση – μη λύση, που απλά θα παρατείνει στο χρόνο τα δεσμά του χρέους με κόστος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους που κρίνεται ανώφελα υψηλό.»

Ήδη οι δυνάμεις που εμπλέκονται στη λύση δηλαδή η τρόικα από τους εκπροσώπους της Ε. Κεντρικής Τράπεζας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ δεν έκαναν αυτή την πρόταση στην προηγούμενη κυβέρνηση – ενδεχομένως υπό το φως της προοπτικής της νίκης του Συριζα. Ένας υψηλά ιστάμενος εκπρόσωπος που ζήτησε ανωνυμία, είπε στο Al Jazeera, ότι υπήρξαν ανεπίσημες συνομιλίες του Συριζα με την Γερμανική κυβέρνηση «για μήνες».
Όμως, ακόμη κι αν οι πιστωτές προσφέρουν αυτή την επιμήκυνση, δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι ο Συριζα θα τη δεχτεί.

Ο Βαρουφάκης είχε ήδη πει από το 2013, πως μόνο μια συμφωνία θα μπορούσε να προχωρήσει, αν η η Ευρώπη υπέγραφε ένα συμφωνητικό με την Ελληνική κυβέρνηση που θα περιελάμβανε ένα ελαστικό σχεδιάγραμμα για τα επόμενα 30 χρόνια που θα στηριζόταν σε ανεπίσημες αποπληρωμές στηριγμένες στην παράμετρο του ύψους αύξησης του ΑΕΠ, χωρίς τις αξιολογήσεις της τρόικας.
Με άλλα λόγια η Ελλάδα θα υπεχρούτο να πληρώνει σύμφωνα με τους ρυθμούς ανάκαμψης που θα είχε.
Αυτή θα ήταν η μόνη φόρμουλα για μια βιώσιμη λύση λέει ο Βαρουφάκης «που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να ξεφύγει από τη θηλειά του χρέους ενώ η κ. Μέρκελ θα είχε την ευκαιρία να απευθυνθεί προς τους ψηφοφόρους της πως δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα να διαγράψει το χρέος της».

Οι διαπραγματευτες

Ο Βαρουφάκης δεν θα είναι ο μόνος διαπραγματευτής. Ο Τσίπρας είπε πως θα συγκροτηθεί μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης. Αυτή θα περιελάμβανε τον Χάρη Θεοχάρη γνωστός στην Ελλάδα καθώς υπήρξε γραμματεύς δημοσίων εσόδων – αποτελεσματικός στη συλλογή των φόρων. Η απομάκρυνση του τον Ιούνιο, δυσαρέστησε τους δανειστές. Τώρα βρίσκεται στο Ποτάμι ένα κεντρώο ανανεωτικό κόμμα. Όμως η εμπροστοφυλακή θα είναι σαφώς προς τα αριστερά. Ρόλο κλειδί θα παίξει ο Γιάννης Δραγασάκης που θέλει επίσης, μια κοινοβουλευτική επιτροπή διερεύνησης της οικονομικής πολιτικής των κυβερνήσεων του παρελθόντος.
«θεωρούμε ότι το πως φθάσαμε εδώ είναι ένα ανοιχτό ζήτημα. Πως φθάσαμε στα ελλείμματα και στο χρέος πριν το 2009» δήλωσε σε διαβούλευση ομάδας οικονομολόγων.

Επίσης κλειδί στη διαπραγμάτευση θα είναι και ο Γιώργος Σταθάκης, οικονομολόγος του Πανεπιστημίου Κρήτης επικεφαλής τώρα του υπερ-υπουργείου Aνάπτυξης. Τέσσερα υπουργεία το συγκροτούν θέτοντας τον επικεφαλής του συντονισμού της παραγωγικής οικονομίας – εμπόριο, εξαγωγές, εμπορική ναυτιλία και τουρισμό.
Ο Σταθάκης στα επόμενα χρόνια θα έχει να απορροφήσει πάνω από 12δις $ μέσω των ευρωπαϊκών ολοκληρωμένων προγραμμάτων ως επίσης κονδυλίων για τον τουρισμό. Αυτού ολοκληρωθέντος, θα αντιστοιχήσει πάνω από 2.9% στην ανάπτυξη που η Ελλάδα καλείται να επιτύχει στο τρέχον έτος.

Ερωτηθείς λίγο πριν από τις εκλογές ο Σταθάκης είπε πως η κυβέρνηση θα πρέπει να εκτελέσει έργο ύψους τουλάχιστον 2δις $ στον κοινωνικό τομέα – μέρος των 12δις $ των εξαγγελιών της. «Αυτό σαφώς θα επιτελέσουμε – ως μέρος του προγράμματος κόστους 1.8δις ευρώ που εξαγγείλαμε» λέει, «Οι διακηρύξεις βρίσκονται εντός του πλαισίου του προϋπολογισμού και θα πετύχουμε να εκπηρώσουμε τις υποσχέσεις μας. Το ποσό των 1.8 δις €, που προσμετράται στο πρωτογενές πλεόνασμα του 2014, θα ενταχθεί στο πρόγραμμα οικονομικής ανακούφισης του Συριζα».

Οι DJ

Τη βραδυά των εκλογών ο Συριζα είχε στήσει ένα περίπτερο κοντά στο κτίριο της Βουλής όπου οι συγκεντρωμένοι οπαδοί περίμεναν την ομιλία του Τσίπρα. Ενώ οι ψήφοι προσμετρούνταν, οι ομιλητές παρέμβαλαν ένα τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν.
Με καταδίκασαν σε 20 χρόνια πλήξης
γιατί προσπάθησα ν’ αλλάξω το σύστημα.
Έρχομαι τώρα να τους ανταμοίψω.
Πρώτα πήραμε το Μανχάτταν, τώρα σειρά το Βερολίνο έχει.

Απρόοπτα το τραγούδι σταματούσε στο μέσο του τελευταίου στίχου, μάλλον για να μην εκληφθεί ως προσβολή. Ήδη ο Συριζα μπήκε μπροστά στην αξίωση μιας επανάστασης ενάντια στη λιτότητα – που θα απομακρύνει ενδεχομένως τη λιτότητα σε όλη την Ευρώπη. Αυτό που μένει να επακολουθήσει είναι το αν ο Τσίπρας, DJ αυτής της πολιτικής, θα υποχρεωθεί ν’ αλλάξει το τραγούδι.

Ιανουάριος 28, Ιωάννης Ψαρόπουλος για το Al Jazeera εικόνα Αρχική πηγή

New Greece government ready to toil

Athens, Greece – Greece’s first fully left-wing government went to work on Wednesday to make good on its core election promise: to restore Greek sovereignty and growth. To do this, Prime Minister Alexis Tsipras wants to redirect the country’s sliver of surplus wealth from overseas creditors to the poor and battered middle class. His government’s first… Συνέχεια ανάγνωσης Η νεα κυβερνηση και η σκληρη διαπραγματευση

Η Αρπαγη της Ελλαδας

Χρέος και ιδιωτικοποιήσεις – Ένα κοινοβουλευτικό χρονικό
Η Αρπαγή της Ελλάδας
Η Αρπαγή της Ελλάδας
της Νάντιας Βαλαβάνη σελ. 296

Ο αρχαιοελληνικός μύθος λέει πως ο ερωτοχτυπημένος Δίας μεταμορφώθηκε σε ήρεμο μα δυνατό ταύρο για να γοητεύσει και να αρπάξει την ανυποψίαστη Ευρώπη, κόρη των ηγεμόνων της Φοινίκης.

Η Ελλάδα εδώ και πέντε χρόνια βιώνει μια παράδοξη μετάλλαξη του αρχέγονου μύθου: είναι η ίδια θύμα «αρπαγής» από τη σημερινή «Ευρώπη» και άλλες «φίλιες» δυνάμεις. Μόνο που αυτή η αρπαγή δεν έχει κανέναν ερωτισμό ή γοητεία.

Είναι μια συστηματική λεηλασία και διάλυση της χώρας, της κυριαρχίας της, του δημόσιου πλούτου της, με πρόσχημα το απύθμενο δημόσιο χρέος. Είναι, ταυτόχρονα, ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού της.

Το βιβλίο είναι ένα σύντομο κοινοβουλευτικό χρονικό αυτής της λεηλασίας, που εκπορεύεται από το νεοφιλελεύθερο δόγμα της «εσωτερικής υποτίμησης» ανθρώπων και περιουσιακών στοιχείων και, με πρόσχημα ένα μη βιώσιμο χρέος, καταλήγει στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων: στο σκανδαλώδες ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.

Η ανάκτηση του ελέγχου και η πραγματική αξιοποίηση του δημόσιου πλούτου με αφετηρία το συμφέρον του λαού και του τόπου είναι όρος επιβίωσης της κοινωνίας και της χώρας, προϋπόθεση για ένα ριζικά διαφορετικό, ελπιδοφόρο μέλλον

livanis.gr

Aki Kaurismaki – Η τριλογια Φινλανδια

Aki Kaurismaki «Φινλανδία» ή η Τριλογία των χαμένων, εξετάζει τη θέση της Φινλανδίας με φόντο την οικονομική κρίση

Aki Kaurismaki Τριλογια Φινλανδια

Μακριά πετούν τα σύννεφα - 1996
Μακριά πετούν τα σύννεφα – 1996

Ο Άνθρωπος σίχως Παρελθόν - 2002
Ο Άνθρωπος σίχως Παρελθόν – 2002

Φώτα στο Σούρουπο - 2006
Φώτα στο Σούρουπο – 2006

Η τριλογία «Φινλανδία» περιλαμβάνει τα έργα Μακριά πετούν τα Σύννεφα Drifting Clouds (1996), Ο Άνθρωπος δίχως παρελθόν The Man without Past, (2002), Φώτα στο Σούρουπο (Lights  in the Dusk) (2006). Κέντρο της δράσης έχει την πρωτεύουσ Ελσίνκι κατά το διάστημα δέκα χρόνων που κράτησε η κρίση που έπληξε τη Σκανδιναυική αυτή χώρα και επίκεντρο άνεργους – άτυχους στην αναζήτηση εργασίας, μιας νέας ταυτότητας.

Στη πρώτη ταινία «Μακριά πετούν τα Σύννεφα» Drifting Clouds 1996, ο οδηγός τραμ Lauri, χάνει την δουλειά του, στο επόμενο διάστημα το ίδιο παθαίνει και η γυναίκα του Ilona που εργάζεται σαν σερβιτόρα σε ένα ρεστοράν που κλείνει. Η οικονομική κρίση κτυπάει για τα καλά το ζευγάρι. Πολύ περήφανοι για να γραφτούν στο ταμείο ανεργίας για να εισπράτουν το επίδομα, ψάχνουν να βρουν καινούργια δουλειά. Ωστόσο στέκονται άτυχοι και αδέξιοι στην αναζήτηση της.

Στη δεύτερη ταινία «Ο Άνθρωπος δίχως Παρελθόν» Man without a Past (2002) ένας ξένος στο Ελσίνκι, πέφτει θύμα επίθεσης από μια ομάδα ξένων. Τον αφήνουν λιπόθυμο στο δρόμο και όταν συνέρχεται, διαπιστώνει πως έχει χάσει εντελώς τη μνήμη του. Περιφέρεται στους δρόμους χωρίς να γνωρίζει τίποτε για την ταυτότητα του. Σε  ένα αφιλόξενο, ξένο περιβάλλον θα μπορέσει να ανακτήσει έστω μια καινούργια ταυτότητα, μια άλλη θέση στην κοινωνία;

Με την τρίτη ταινία – σε απόσταση δέκα χρόνων από την πρώτη, τα «Φώτα στο Σούρουπο» Lights in the Dusk (2006), ολοκληρώνεται η Τριλογία,  Στο Ελσίνκι, ένας μοναχικός, μελαγχολικός νυχτοφύλακας ο Koistenin, ελπίζοντας πως κάποτε θα κάνει τη δική του δουλειά, εμπλέκεται εξ αιτίας αυτής του της φαντασίωσης με μια μοιραία ξανθιά, νομίζοντας πως έχουν μαζί σχέση αλλά εκείνη έχει έναν απατεώνα που σχεδιάζει να ληστέψει ένα χρυσοχοϊο. Η γνωριμία του με την κοπέλα του κοντινού του παγωτατζίδικου δεν τον κάνει να ξεκόψει από τα σχέδια τους να ληστέψουν το μαγαζί.
Drifting Clouds 1996 Full Movie

Χρονια Πολλα

Kουραμπιέδες Μελομακάρονα Φαίδων - Κιλκίς

Χριστούγεννα σήμερα! Ένας ήλιος αρχίζει σιγά σιγά να βγαίνει η μέρα προμηνύεται ηλιόλουστη. Οι ριπές του αέρα που ανακινούσαν τα φύλλα των φυτών στο μπαλκόνι ξάφνου έγιναν ανεπαίσθητες, το ίδιο και οι λιγοστές σκέψεις – μάλλον εικόνες, απ’ το χθεσινό βράδυ, καταλάγιασαν, παραχώρησαν τη θέση τους στην αίσθηση της νέας μέρας που προβάλλει απ’ το παράθυρο ασυννέφιαστη, ολόλαμπρη, γιορταστική. Καθώς το χθες παραχωρεί τη θέση του στο σήμερα αναρωτιέται κανείς γιατί το σήμερα είναι πάντα το ίδιο: Συννεφιασμένο, βαρύ, μοιάζει χωρίς διέξοδο.

«Στη Γεωργία έφθασε η σύνταξη του άνδρα μου τα 50 ευρώ από 500 που ήταν» ανάφερε στη συζήτηση η Μαρία πως της είπε μια γνωστή της από τη Γεωργία. Επί Κομμουνισμού δηλαδή η σύνταξη ήταν μεγαλύτερη απ’ ότι τώρα με τον Καπιταλισμό! Η αναφορά αυτή έγινε πάνω στη συζήτηση για τα δικά μας εννοώντας πως κι εδώ οι αποδοχές θα βαίνουν ολοένα μειούμενες. «Γιατί δε φεύγουμε: Αν όχι να γυρίσουμε στο εθνικό νόμισμα απλώς να δείξουμε πως εννοούμε τη μετατροπή – μήπως και ταρακουνηθούν και σταματήσουν την αφαίμαξη«… «Μπα, δεν τους νοιάζει, σκοτίστηκαν. Η άποψη πως θα ‘ναι χειρότερα έχει εδραιωθεί στη συνείδηση του κόσμου» είπε ο Δήμος. Και συνέχισε: «Θα ξυπνήσεις το πρωί και θα δεις άδειο το δρόμο – ούτε μαγαζιά, ούτε τράπεζες, ούτε γραφεία«.
Τυλιγμένα όλα στη σιωπή του μουντού πρωϊνού, κτίρια χωρίς ανθρώπους, πεζοδρόμια χωρίς πεζούς με ψώνια, λιγοστά αυτοκίνητα… «Δε θα ‘χεις να φας, δε θα ‘χεις χρήματα να ψωνίσεις…»
εκτός από τα λιγοστά που βρίσκονταν στο συρτάρι της ντουλάπας… που κι αυτά θα τελειώσουν γρήγορα ξοδεμένα στα λιγοστά μαγαζιά με την ακόμη πιο λιγοστή πραμάτεια.
«Του χρόνο στο συσσίτιο!» ανάφερε χαριτολογώντας ο Φίλιππος. «Σήμερα ας είμαστε ευχαριστημένοι που τρώμε αυτά τα ωραία που μας έχετε Δήμο μου!» είπε η Πέρσα…

Πράγματι ήταν όλα τα φαγητά θαυμάσια – τα παιδιά τα είχαν παραγγείλει από το ψητοπωλείο της γειτονιάς: Κοκορέτσι, κοντοσούβλι, κοτόπουλο όλα με μπόλικες πατάτες, πίττες και φυσικά κρασί. Τα τυριά ήταν από το παραδοσιακό μπακάλικο της περιοχής «Μισή ώρα περίμενα στην ουρά στο ταμείο» το ίδιο είπε ο Δήμος και κάτι πολύ ωραίες πίττες.

Αυτά εν ολίγοις από τα χθεσινά που διαμόρφωσαν μια ακόμη παραμονή Χριστουγέννων… Σε λίγο το 2011 θα αποτελεί πια παρελθόν μαζί με τη Κυβέρνηση Παπαδήμου τη διανθισμένη με ένα σωρό αλλοπρόσαλα και παράταιρα στελέχη: Γεωργιάδης και Βορίλας μαζί με Παπουτσή και Οικονόμου; Δένδιας και Μουρμούρας μαζί με Βενιζέλο Κουτρουμάνη…
«Κι εγώ ήμουν στη ΝΔ μικρός» είπε ο Φίλιππος αλλά «δεν είχα γίνει όμως μέλος στη Χρυσή Αυγή! Τι πάει να πει μικρός και μεγάλος; Το γεγονός παραμένει» καθώς επίσης πως ο ελληνικός λαός παραμένει αδρανής, άβουλος, μοιραίος τη συνεχή επιδείνωση με τη κυβένηση να προσπαθεί κυρίως να ρυθμίσει τα του PSI, αναμένοντας τις προσεχείς εκλογές που δεν πιστεύει πως θα μπορού
σαν να δώσουν διέξοδο στα προβλήματα. Προβλήματα που κτίστηκαν σε όλο τη προηγούμενη 40ετία, πως μπορούν να κατεδαφισθούν σε μια μέρα – έστω σε 2 χρόνια. Ένα μεγαλύτερο διάστημα χρόνου επίλυσης μοιάζει οπωσδήποτε σαν το τίτλο του έργου του Ο’ Νηλ, «Μακρύ ταξίδι μες τη νύχτα» και όποιος αντέξει. «Καταγγελία του χρέους σαν μη βιώσιμο» είπε ο Αλέξης.

Όντως η χώρα δεν έχει τα μέσα να ανταπεξέλθει – μια στιβαρή οικονομία, παραγωγή, θα μπορούσαν να καλύψουν τα κενά, τις «μαύρες τρύπες» στον προϋπολογσμό. Αντ’ αυτών ύφεση, δυσπραγία, παρ’ όλα τα νέα δάνεια. «Αυτά πάνε σε αποπληρωμή τόκων…» μύριες φορές ακούσαμε. Πράγματι, αυτό το τελευταίο ίσως και να αποτελεί τη μόνη λύση. Αλλά ποιος μπορεί να το υλοποιήσει; Που φυσικά να τυγχάνει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού;

Φωτό Κουραμπιέδες Μελομακάρονα Φαίδων –  Κιλκίς

Σε γελασανε

mihalopoulos
Γιάννης Μιχαλόπουλος

Μήπως είναι ο «κος Συνήγορος» αυτός που τραγουδάει;
Το τραγούδι αυτό είναι του ’40 —προπολεμικό όπως λέγανε… και ο τύπος με τη ρεπούμπλικα μοιάζει του πολύ καλού στο ρόλο του συνήγορου, Γιάννη Μιχαλόπουλου – (Δημοσθένης Παρλάτος) στη σειρά «Ο Κος Συνήγορος» σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη.
Δυστυχώς τίποτε από αυτή την κουλτούρα δεν έχει διατηρηθεί. Μια μιζέρια και δη καταχνιασμένη έχει πλακώσει… Κανένα κέφι, κανένα αληθινό γούστο. Κουτσομπολιά, υπεροψία, αυτά σήμερα υπάρχουν ως χοροί που καλά κρατούν.

Ερώτημα (Αμείλικτο): Γιατί ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είπε τότε (περί τα μέσα 12/’09) στην κα Μέρκελ αυτή τη φράση: «Σε γελάσανε
Τώρα έχοντας πάρει το ρίσκο της ανάκαμψης από την κρίση στην οποία είμαστε βουτηγμένοι με χρέος άνω των 180 δις να δούμε πως θα ξεμπερδέψουμε…
Κώστα Σκαρβέλη : 1940, «Σε γελάσανε»

Το πορτοφολι

vamvakaris
Μάρκος Βαμβακάρης – Άνω Σύρα – Πειραιάς

Με τα νέα δεδομένα, κάτω από την «υψηλή επιτήρηση της Τρόϊκας» ποιος τολμά να δείξει τι έχει μέσα το πορτοφόλι του; Θα πλακώσουν αμέσως οι της ΔΟΥ να ελέγξουν τα περουσιακά στοιχεία του κατόχου του πορτοφολιού. Κι αν έχει εξοχικό αδήλωτο ή πισίνα, ή τζιπ  ή κρατάει σακκούλες με ψώνια από τη Βουκουρεστίου ας πούμε, τότε θα πρέπει να κοιτάζει έντρομος γύρω του μήπως κάποιος κύριος με τσάντα και γυαλιά τον πλησιάσει στη γωνία και του πει «Περάστε μέσα (στη στοά Σπυρομήλιου) ένα λεπτό!«…

Έτσι το τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη – ως επίκαιρο δεν ισχύει πλέον, παρά μόνο ως διαχρονικό – καθ’ όσον όλοι πρέπει να κρύβουν το πορτοφόλι

ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ Ανω Χωρα Συρος, 1905-Αθηνα, 1972

Στον κόσμο το σημερινό αυτό το ξέρουν όλοι
η δύναμη στον άνθρωπο είναι το  πορτοφόλι (δις) –
στον κόσμο το σημερινό αυτό το ξέρουν όλοι.

Αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μέσ’ τη τσέπη
σου λεν πως είσαι τζέντλεμαν πως είσαι καθώς πρέπει (δις) –
αν πορτοφόλι μάθουνε πως έχεις μεσ’ την τσέπη.

Οι φίλοι σου σε θέλουνε και σε πλησιάζουν όλοι
μονάχα σα θα μάθουνε πως έχειςπορτοφόλι (δις) –
οι φίλοι σου σε θέλεουνε κα σε πλησιάζουν όλοι.

Το πορτοφόλι τι τα θες έχει μεγάλη χάρη
σε κάθε δύσκολη στιγμή σε βγάζειπολληκάρι (δις) –
το πορτοφόλι τι τα θες έχει μεγάλη χάρη.

Υ.Γ. Βαμβακάρης όλα τα τραγούδια

– αφ’ ενός μήπως πέσουν θύμα πορτοφολά (2 περιπτώσεις τελευταία γνωστές μου) ή τους σταματήσει κάποιος κύριος από τους Επιτηρητές για πληροφορίες – (ένα μέτρο που θα μπορούσε μελλοντικά να ισχύσει – δηλ. ότι οι αποδείξεις από πολυτελή καταστήματα ένδυσης αποτελούν τεκμήριο)  ή από τις συναρμόδιες εφορίες φορολόγησης εισοδήματος για «ταυτοποίηση στοιχείων».

Κυψελη – οδος Σπετσων

Το σπίτι ήταν από τα ελάχιστα εναπομείναντα παλιά στην Κυψέλη πάνω από την Επτανήσου στο ύψος της «Δημοτικής Αγοράς». Σκάλα εισόδου μέσα, με μπρούτζινη κουπαστή, ψηλά ταβάνια, ευρύχωροι χώροι υποδοχής, πίσω η ανακαινισμένη μοντέρνα κουζίνα με τη βεράντα που έβλεπε σε μια αυλή περιστοιχισμένη από τους ντυμένους με κισσό τοίχους της διπλανής πολυκατοικίας, με δυο λεμονιές και κάμποσες γλάστρες.
Στα κάγκελα του μπαλκονιού στερεωμένοι τρεις λαμπτήρες – από τους καινούργιους που μοιάζουν με κεριά, σκορπούσαν το αμυδρό τους υπογάλανο φως.

Παραγγείλαμε σουβλάκια από το κοντινό σουβλατζίδικο.
«Είναι τέλεια!» μας λέει η οικοδέσποινα πριν πιάσει το ακουστικό για τη παραγγελία, «τα καλύτερα της περιοχής
Στους τοίχους παλιά πορτρέτα των προγόνων, του προπάππου, της προγιαγιάς σε βαριές κορνίζες να κοιτάζουν με ανέκφραστο, μουντό βλέμμα τους πολυκαιρισμένους καναπέδες, τις μπρούτζινες προτομές, τις φωτογραφίες με τα γελαστά νεανικά πρόσωπα στα τραπεζάκια.
«Εσύ είσαι αυτή; Πολύ όμορφη!» της λέω χωρίς να ‘μαι και πολύ σίγουρη…
«Εγώ!» λέει γελαστά «Τότε που ήμουν κοκέτα – πραγματικά με ενδιέφερε το στυλιζαρισμένο λουκ, η σικ εμφάνιση…! »
«Πω-πω! Κούκλα είσαι εδώ

«Βγαίνεις τα βράδυα;» τη ρωτάω. «Όχι, που να πάω, μόνο το πρωί
«Το πρωί;…»
«Ε ναι! βγάζω το σκύλο βόλτα, ψωνίζω τρόφιμα, μαθαίνω τα νέα…»
«Τι νέα δηλαδή
«Ε να πολιτικής υφής, ας πούμε για τα εργοστάσια που κλείνουν – ένας τεχνίτης που μου φτιάχνει μερεμέτια εδώ στο σπίτι, μου ‘λεγε πως τον απέλυσαν πυξ-λαξ…»
«Φοβερή κρίση» λέω, «αλλά δε γίνεται κάτι διαφορετικό – το να βγούμε απ’ το ευρώ θα μας κάνει φτωχότερους! – τουλάχιστον πολλοί έτσι λένε…»

«Να γίνουμε! Εκατό φορές να φτωχύνουμε, μετά θα φτιάξουν τα πράγματα. Όλα θα ξεκινήσουν απ’ την αρχή, σε νέες υγιείς βάσεις.» λέει με το φαρδύ της εγκάρδιο χαμόγελο και με ύφος που δε σήκωνε αντιρρήσεις.
«Και να ζοριστούμε λίγο τι έγινε, μήπως τώρα είμαστε πλούσιοι;» Θα εννοεί σκέφτηκα πως τα παίρνουν όλα οι Τράπεζες. Της το λέω:
«Ναι οι Τράπεζες, οι κάρτες…»
«Όχι, εγώ ποτέ δεν ψωνίζω με κάρτα. Μόνο με μετρητά, αλλά τώρα τι να ψωνίσεις δε φτάνουν με τόσα άλλα έξοδα…»

odos Kypselis
60ό Γυμνάσιο και Λύκειο – Γωνία Παξών και Κυψέλης

Κουβέντες… Το κυριότερο ήταν ότι δεν έβγαινε τα βράδυα… Σαν επισκέπτρια που ήμουν στη γειτονιά δεν είχα καταλάβει τι μπορούσε να κρύβεται στους ημισκότεινους δρόμους. Κάποια περαστική προ ολίγου, με ιλιγγιώδες μίνι – μελαμψή με καλλίγραμμα πόδια – «Εντάξει μπορεί να είναι…»  Όμως εκείνη δε βγαίνει παρά για τα ψώνια και για να μάθει τα νέα…
«Τα βράδυα τι κάνεις; » «Πέφτω νωρίς για ύπνο – δέκα, έντεκα…»

Πέρασε λίγος καιρός για να υποψιαστώ πως αυτό που δεν την άφηνε να βγει ήταν ο Φόβος. Ο φόβος του να γίνεσαι ξένος στη γειτονιά σου που κατοικείται από ξένους, ο φόβος πως μπορεί να βρεις το μπελά σου, να σου επιτεθούν, να σε σκοτώσουν…

«Όταν ήρθαν οι γονείς μου εδώ, δεν υπήρχε τίποτε γύρω. Μονάχα λιγοστές μονοκατοικίες με κήπους και οπωροφόρα. Η θέα απ’ το μπαλκόνι ήταν απεριόριστη – βλέπαμε ίσαμε το Φάληρο, τη θάλασσα… γιατί γύρω δεν υπήρχαν παρά άκτιστα οικόπεδα«.
«Που μένανε πριν;» τη ρωτάω
«Πλατεία Βικτωρίας, μετά αγόρασε ο πατέρας μου το σπίτι αυτό αφού συμφώνησε και η μητέρα μου, που της άρεσε που ήταν εξοχή και που ήταν τόσο μεγάλο και αρχοντικό – παρ’ όλες τις ερημιές…»
«Σήμερα όμως ορίστε που φτάσαν τα πράγματα… πολύς κόσμος, όλο μπετόν – επιπλέον, γεμίσαμε αλλοδαπούς – πολλοί μαύροι κι όλας…»
«Και πως πάνε τα πράγματα εδώ; Υπάρχει ασφάλεια
«Εντάξει έχουμε συναγερμό, μετά δεν ανοίγω ποτέ την πόρτα αν δεν εξακριβώσω πρώτα ποιος είναι…»
«Είδα προηγουμένως απέναντι μια Έβγα, πας εκεί καθόλου να ψωνίσεις
«‘Οχι ποτέ, την έχουν κάτι ξένοι, τους αντιπαθώ, ούτε και θέλω να μπω…»

Ο Φόβος, να μη μπορείς να ξεμυτίσεις το βράδυ. Κι όταν το κάνεις να ‘ναι μόνο με ταξί που θα τηλεφωνήσεις να έρθει να σε πάρει. Όπως τη μέρα που συναντηθήκαμε στο Μπαζάρ.

«Θα φάμε παρέα» μας λέει, όταν της προτείνουμε να πάμε κάπου κοντά, στο Κολωνάκι.
«Θα παραγγείλω να μας φέρουν σπίτι!» μας λέει ευγενικά και πρόσχαρα. «Θα γνωρίσετε και τη μητέρα μου!» κι έτσι την πήγαμε στο σπίτι της:

Στη παλιά γειτονιά, τη Κυψέλη των μαθητικών χρόνων, των ήσυχων ζαχαροπλαστείων, των πρώτων μυστικών εκμυστηρεύσεων, των ζωηρών εντυπώσεων, των ορμητικών ενθουσιασμών είχε γίνει ένα γκέτο.
Μια απαγορευμένη περιοχή για τους κατοίκους της – τους ίδιους που μένανε από παλιά – τότε που «γύρω υπήρχανε μονάχα κήποι με οπωροφόρα και άκτιστα ακόμη οικόπεδα» – όσο κι αν αυτό μοιάζει απίστευτο για τον ευκαιριακό επισκέπτη, αλλά για όσους ζουν εκεί – για κάποιους τουλάχιστον που μένανε πάντα εκεί και δεν αντέχουν να βλέπουν αυτή τη μετάλλαξη, είναι πέρα για πέρα πιστευτό – αληθινό και οδυνηρό συνάμα.

Ενημέρωση 5/13 Τι ακριβώς είπε η Κική Δημουλά για την παλιά —πλην όμως και σημερινή της γειτονιά την Κυψέλη (οδός Πυθίας)
Φωτο Αρχική Πηγή: από Άρθρο

Σε μας ετυχε ο κληρος;

Λεύκα (Populus)
Λεύκα (Populus)

Απ’ όλες τις χώρες του Ευρώ, σε μας έτυχε ο κλήρος να παρέμβει η σήμερα αποκαλούμενη «Τρόϊκα»,  με ρυθμίσεις επί  ρυθμίσεων ολοένα αυστηροτέρων – που δεν θα έχουν τελειωμό, για τα νέα δάνεια – αλλιώς πως χορηγήσεις «στήριξης», με χρόνο κηδεμονίας της, αγνώστου επί του παρόντος διαστήματος και το χειρότερο – αγνώστου αποτελέσματος δυστυχώς;

Αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ ευθύνονται αποκλειστικά για τη Λατινο-Αμερικανοποίηση της χώρας: Κυβερνήσεις, ημέτεροι, επιχειρηματίες, κυκλώματα, Τύπος, εργολάβοι, ξενοδόχοι, μεγαλο-εστιάτορες, και η λίστα συνεχίζεται μέχρις τελικής πτώσεως! Ο κοσμάκης δεινοπαθεί και όλοι οι παραπάνω ευημερούν!

Χαρακτηριστική εικόνα διαφθοράς δίνουν τα ανά τα κοσμικά – τουριστικά μέρη της Ελλάδας Πολεοδομικά γραφεία, με τις αντίστοιχες διευθύνσεις Πολεοδομίας:

Τα «λαδώματα» στις Πολεοδομίες

Διευθυντής Πολεοδομίας πάμπλουτος. Βρέθηκαν καταθέσεις 609.000 ευρώ που δεν δικαιολογούνται. Άλλος 1,5 εκ τραπεζικές καταθέσεις. Η διαφθορά στο δημόσιο τομέα είναι εμφανής και θα πρέπει να σταματήσει. Οι πολεοδομίες είναι υπ’ αρ. 1 στη διαφθορά, καθ’ όσον βρέθηκαν καταθέσεις που δεν δικαιολογούνται από το «πόθεν έσχες». Ειδικά αυτό αφορά σε τουριστικούς προορισμούς υψηλής αντικειμενικής αξίας – και δεν είναι λίγοι αυτοί οι προορισμοί με πρώτη και καλύτερη τη Μύκονο, όπου υπάλληλοι των πολεοδομιών αυτών εισέπραταν ως δώρο για την «τακτοποίηση» των υποθέσεων των ενδιαφερομένων, τεράστιες αμοιβές.


Τι μπορεί να γίνει; Τι μέλλει γενέσθαι επί το αρχαιοπρεπέστερον! Ζητάμε γαρ και τα μάρμαρα του Παρθενώνα πίσω, διαβάζω –  ή έστω να μας τα δανείζουν για κάποιο διάστημα σα να μπορούσαν αυτά τα βαριά αντικείμενα να μεταφερθούν εύκολα.
Όμως αυτό που πρέπει να ζητήσουμε είναι η παραγραφή του χρέους το οποίο έχει πέσει ως πέλεκυς βαρύς επί των κεφαλών δικαίων και αδίκων!
Πως μπορεί να γίνει αυτό; Μια λύση πρότεινε ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης Από τη σκοπιά του Συνασπισμού η λύση αυτή είναι βιώσιμη και εφικτή. Όμως συνεπάγεται για τα δυο μεγάλα κόμματα την αποχώριση από το προσφιλές μας ευρώ, το Νατο, παραπέμποντας σε σύσφιξη σχέσεων με Ρωσία, Αραβικές χώρες. Πως αλλιώς να γίνουμε πιστευτοί;

Δεν ξέρω αν είναι προτιμώτερη μια δουλεία – όπως έχει πια εξελιχθεί, προς τους ισχυρούς του ευρώ ή η άρνηση πλέον να υπηρετούμε τα συμφέροντά τους. Το θέμα είναι αν θα μπορέσει η Ελλάδα να σηκώσει το φορτίο της επανόρθωσης και απαγκίστρωσης με τα πενιχρά μέσα που αυτή τη στιγμή διαθέτει – με τη «λαμογιά», με τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, με όλα τα δεινά που σωρεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια.
Ας σταθμίσει ο κυβερνών Πρωθυπουργός τα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να προκύψουν σε ένα ορατό – εγύς, μέλλον, για το ποια θα μπορούσαν να είναι τα κέρδη από τη πολιτική της επιβαλόμενης σκληρής λιτότητας.
Θα υπάρξει διέξοδος;  Ο Ελληνικός λαός περιμένει μια απάντηση – απόφαση. Αν δεν ξέρουν, ας πάμε σε δημοψήφισμα – γιατί όταν οι πολιτικοί αδυνατούν να προβλέψουν και να καθορίσουν το μέλλον, οι λαοί το μπορούν!
Αν είναι πεπεισμένος πως ναι, τότε ας συνεχίσουμε σ’ αυτό το δρόμο. Αν το ρίσκο είναι μεγάλο, με τις πιθανότητες εξόδου από την κρίση σε ορατό διάστημα, μικρές  και η χώρα συνεχίζει να οδεύει «προς το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα«, τότε ίσως μια άλλη οδός που θα λέγεται πια «διαφυγής», θα πρέπει να επιλεχθεί.

Μ’ αυτό το συγκεκριμένο πάντως επιτελείο συνεργατών -ιδίως για τη β΄περίπτωση – της εξόδου (διεξόδου), δεν είναι εφικτή μια ανόρθωση. Μόνο η υπουργός Υγείας άκουσα πως μείωσε τις δαπάνες κατά 10% ποσοστό αστείο για μια χώρα που η απάτη στην Υγεία έχει φθάσει σε ύψη που καθιστούν αναποτελεσματική κάθε προσπάθεια ανόρθωσης και αναβάθμισης του πάσχοντος συστήματος ΕΣΥ. Ένα παράδειγμα για το πόσο δύσκολη δουλειά χρειάζεται σε όλους τους τομείς.

Κατά τα άλλα η χώρα μοιάζει να οδεύει ολοένα σε μια λατινοαμερικανποίηση με τους φτωχούς να γίνονται ολοένα φτωχότεροι, τη μεσαία τάξη να δεινοπαθεί να τα βγάλει πέρα, τους πλούσιους όλο και πιο πλούσιους, τις Τράπεζες να προχωράνε σε πλειστηριασμούς λόγω ανείσπρακτων οφειλών! Είναι κοινωνία ισότητας αυτή; Ιδανικά για τα οποία έγινε η Γαλλική επανάσταση εν έτει 1789! Και σήμερα είμαστε στο 2010, ζώντας στη κοινωνία της Κατανάλωσης, του πλαστικού Χρήματος, της Τεχνολογίας, της προσφοράς πλείστων όσων Αγαθών!

Υ.Γ. Κοιτάζοντας πίσω σ’ αυτά τα χρόνια διαπιστώνεται πως κάπως οι πιο αδύναμοι έχουν ανακουφισθεί – κι αυτό μερικώς γιατί είναι τομείς που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν π.χ. η Υγεία, η Συνταγογράφηση (τα φάρμακα). Για τη μεσαία τάξη που δεινοπαθεί δεν έχει γίνει τίποτα παρά μόνον η θέσπιση των 100 δόσεων. Με τους φόρους όμως να ‘ναι πάντα δυσβάσταχτοι, πως να πληρωθεί επί 8 χρόνια – π.χ. (ανώτατο όριο δόσεων) η δόση, συν οι τρέχουσες οφειλές;

Πιστωτικες Καρτες

credit card picture
credit card picture

Μπορεί όλοι να κατηγορούν τη χρήση των καρτών ως λίαν επικίνδυνη. Ωστόσο προσφέρουν πολλές διευκολύνσεις και προνόμια. Για παράδειγμα με τη Diners μπορείς να φας σε καλό εστιατόριο με 50% έκπτωση ορισμένες μέρες και ώρες, επίσης μπορείς να ψωνίσεις με το σύστημα δόσεων. Όμως θα πρέπει να καταβάλεις πλέον της δόσης (μικρής, μεγάλης, – ανάλογα με το χρεωστικό σου) της κάρτας όλο το ποσόν της μηνιαίας συμφωνηθείσης δόσεως με το κατάστημα για να μην αυξάνεται περαιτέρω το τοκιζόμενο υπόλοιπό σου κάθε μήνα με την εν λόγω δόση.
Η πληρωμή της δόσης της κάρτας θα πρέπει να γίνεται κάθε μήνα, επίσης η χρήση θα πρέπει να είναι λελογισμένη ήτοι μικρή αλλιώς το χρέος θα αυξάνεται διαρκώς, ή καλίτερα να εξοφλείται όλο το υπόλοιπο!!!!

Τώρα που οι περισσότεροι είναι χρεωμένοι και από ‘κει πηγάζει και το τεράστιο κέρδος των Τραπεζών και ακούγεται πως θα επιδοτηθούν εκ νέου οι Τράπεζες από τα χρήματα του πακέτου στήριξης θα ‘πρεπε να επαναπροσδιορισθούν τα επιτόκια των καρτών και για ένα διάστημα η ελαχίστη καταβολή θα μπορούσε να γίνεται ανά δίμηνο ή και τρίμηνο για να τύχουν διευκολύνσεως και οι κάτοχοι πιστωτικών καρτών. Τι λένε επ’ αυτού οι «μάγοι» με το δώρο της δανειοδότησης προς τη χειμαζόμενη οικονομία; Δεν θα πρέπει να μπει και φρένο στα κέρδη των Τραπεζών;  και για ποιά κέρδη θα μιλάνε όταν κανείς δεν θα ψωνίζει;
Μέσα στη νέα συγκυρία, η χρήση της κάρτας αγγίζει τη «κόκκινη γραμμή» από τους κατόχους της! Πως θα κατοχυρώσουν νέα κέρδη οι Τράπεζες από τις κάρτες αν δεν προβούν σε μέτρα βοηθείας για τους κατόχους αυτών και δεν είναι λίγοι αλλά μάλλον θα πρέπει να αποτελούν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.

Τέλος η χρήση της κάρτας δεν θα πρέπει να ορίζεται ως  highly addictive όπως γράφουν κάποια πακέτα τσιγάρων αλλά moderately addictive – με αραιή και λελογισμένη χρήση.  Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αλλάξει το σύστημα πληρωμής και το επιτόκιο μέσα στο πλαίσιο γενικής αναδιαμόρφωσης της Οικονομίας με τα χρήματα του δανείου επί σκληρω ανταλλάγματι – μέσω του ΔΝΤ και της Ε.Ε. – μέτρα που στο σύνολό τους κρίνεται πως θα έπρεπε να είχαν παρθεί εγκαίρως για να μη φθάναμε στο απροχώρητο του δανεισμού από το πακέτο Στήριξης που δημιουργήσαμε.

Οι κάρτες αποτελούν μέρος του σημερινού συστήματος της Οικονομίας. Όταν όλα αλλάζουν μέσα στα πλαίσια μιας κρίσης ή ακόμη καλίτερα, μέσα στα πλαίσια της αναδιάρθωσης και του εκσυγχρονισμού της Οικονομίας θα πρέπει και το σύστημα χρήσης τους να βελτιωθεί όπως αναμφίβολα έχει βελτιωθεί και το σύστημα λειτουργίας τους με όσα προνόμια αγορών προσφέρουν. Τα προνόμια πληρωμών θα πρέπει κι αυτά να προσανατολισθούν προς τους καταναλωτές αν δε θέλουν να δουν την κίνηση στην αγορά να σταματά εντελώς και τα κέρδη τους να βαίνουν αλματωδώς μειούμενα!