Αρχείο ετικέτας skaiTV

Κουζινα στον κηπο

Ποτέ δε μ’ άρεσαν οι εκπομπές μαγειρικής. Στριμωγμένες μέσα σ’ ένα άλλο πρόγραμμα – συνταγές συχνότατα λίαν παχυντικές με ένα σωρό γλυκά – η παρασκευή τους έδειχνε γρήγορη, χωρίς μια τάξη, και το κυριώτερο: με πολύ μπλα-μπλα. Έπρεπε να σημειώνεις βιαστικά αν ήθελες να κρατήσεις τη συνταγή, που συχνά ήταν χιλιοειπωμένη και χιλιοφταγμένη, καθώς βρισκόταν ήδη μέσα σε παλιά τεφτέρια και τσελεμεντέδες έτσι, δε σκεφτόσουν να φτιάξεις καμμία απ’ αυτές και έμενες μόνο με την ακατάσχετη πολυλογία!

Η καινούργια όμως εκπομπή του Σκαι δείχνει καλόγουστη, με επιλογές συνταγών πολύ εύστοχες. Το ντεκόρ πρωτοτυπεί με τα αρωματικά φυτά τριγύρω, ωραία σκεύη, άνετος χώρος και κυρίως με τον σεφ να εξηγεί ευκρινώς όλα τα στάδια παρασκευής του κάθε φαγητού. Η ποικιλία πολύ μεγάλη – από τα ορεκτικά και τη γαρνιτούρα, έως το κυρίως φαγητό κάπως πολύπλοκο μεν γιατί είχε και σάλτσα αυγολέμονο, αλλά έτσι όπως δείχτηκε ήταν απολύτως κατανοητό στην παρασκευή του.
Ο σεφ Βαγγέλης Δρίσκας, έμοιαζε πολύ οικείος και επιδέξιος. Η παρουσία του ήταν ευγενική και ευχάριστη. Ο χώρος της κουζίνας πολύ όμορφος σε ξάφνιαζε με την «επινοημένη» φυσικότητα του, τα φαγητά σε όλη τη διαδικασία παρακευής τους, σε παρακινούσαν να τα φτιάξεις κάποια στιγμή που θα είχες όρεξη για μαγειρική.

Ειδικά ο πουρές – φτιαγμένος με μυρωδικά και φρέσκες ωραίες πατάτες στο ειδικό έξάρτημα που αναδεύει τα υλικά έδειξε πολύ νόστιμος καθώς ολοκληρώθηκε. Επίσης το χούμους με ρεβύθια και σε μια άλλη εκδοχή – με καρότα, ήταν τέλειο. Τελευταίο αλλά όχι άνευ σημασίας, όλες οι συνταγές ήταν τύπου Μεσογειακής Κουζίνας. Συνταγές από το Λίβανο (χούμους), Τυνησία (αφράτα κεφτεδάκια), έδεναν θαυμάσια με το στιλ της εκπομπής αλλά και της δικιάς μας χώρας.
Οι εικόνες της παρασκευής τους βρίσκονται ακόμη στο νου μου με τα θαυμάσια μυρωδικά και υλικά τους!

rigatoniCaptureΣυνταγή Ριγκατόνι με σάλτσα ντομάτας με γαρίδες
Υλικά: 500 γρ. ριγκατόνι 500 γρ. γαρίδες Νο 4 150 γρ. φέτα, κρεμμύδι, σκόρδο, ελαιόλαδο.
Εκτέλεση: Καθαρίζεις τις γαρίδες από τα κελύφη αφήνοντας τα κεφάλια τους. Σωτάρεις τις γαρίδες σε δυνατή φωτιά στο ελαιόλαδο με κρεμμύδι και σκόρδο για 2 λεπτά. Προσθέτεις την ήδη φτιαγμένη σάλτσα ντομάτας ανακατεύεις για 1 λεπτό. Προσθέτεις τη χοντροκομμένη φέτα.
Περιχύνεις με τη σάλτσα κάθε μερίδα ζυμαρικών ξεχωριστά. Πασπαλίζεις με τυρό τριμμένο της αρεσκείας σου. Bon Appétit!

Original Video: Μαγειρικη με τον Βαγγελη Δρισκα

Οι ουρακοταγκοι του Βορνεο

Borneo river
Borneo River

Οι άγριοι ουρακοτάγκοι του Βόρνεο: Φοίνικες είναι τα δένδρα από τα συστατικά των οποίων παράγονται από σαμπουάν μέχρι πατατάκια!
Στην καρδιά της ζούγκλας του Βόρνεο, ανάμεσα σε χιλιάδες φυτείες φοινικιών έχουν απομείνει οι ελάχιστοι πια ουρακοτάγκοι και ορισμένοι από αυτούς περιθάλπονται στο Σέμπιλον. (Ουρακοτάγκος: άνθρωπος του δάσους) καθώς σε ποσοστό 97% μοιάζουν με τους ανθρώπους!

Μέσα στα δάση του Βόρνεο (σήμερα σε ποσοστό 32,6% από 73,7% το 1985, κάλυψης εδάφους εξ αιτίας της αποψίλωσης των δασών λόγω των (προσοδοφόρων) φυτειών Φοινικόδενδρων)  —κοντά στο Σέμπιλον όπου όσο πιο βαθειά περπατούν στη ζούγκλα οι εθελοντές για τη διάσωση των δασών και των ουρακοτάγκων, τόσο ελαττώνεται το φως. Αποστολή τους το ξεδιάλεγμα και η συλλογή φυτών που τρώνε οι ουρακοτάγκοι.

Η νύχτα έρχεται γρήγορα στον Τροπικό και πρέπει να μαζευτούν τα δενδρύλλια. Ψάχνουν το έδαφος του δάσους με 45 βαθμούς ζέστη συλλέγοντας τα φυτά – 200 δενδρύλλια σε μόνο 2 ώρες (μικρά μεγάλα δενδρύλλια) – δείγματα τα οποία πρέπει να επιστρέψουν στην κατασκήνωση. Ο βαθμός επικινδυνότητας είναι μεγάλος καθώς υπάρχουν κροκόδειλοι και καρχαρίες  στα νερά του ποταμού που διασχίζει τη ζούγκλα.

Στο παρθένο δάσος της ζούγκλας υπάρχουν επίσης και άγρια θηρία, έντομα, χιλιάδες . Οι ουρακοτάγκοι; Έχουν απομείνει 55.000 Στο φυτώριο της WWF πίσω, φυτεύονται τα δενδρύλλια: πρώτα μπαίνουν σε σακίδια από μπαμπού – τα βάζουν σε μικρές σακούλες με χώμα και τα πηγαίνουν στη ζούγκλα μέσα στη ζέστη και την υγρασία. 114 έτοιμες σακούλες πρέπει να φυτευθούν.

Λόγω της υπερβολικής υλοτομίας τα δένδρα χρήσιμα για τις φυσικές ανάγκες των ουρακοτάγκων έχουν χαθεί και η δενδροφύτευση είναι η επιστήμη της υπομονής: Γεμίζουν όλες τις τρύπες που έμειναν τοποθετώντας πρώτα πασσάλους σε γραμμές σε απόσταση 3 μέτρων για να μπορεί να περνάει ο ένας ουρακοτάγκος μετά τον άλλο χωρίς να πέφτει στο έδαφος. Τα δένδρα που πρέπει να φυτευθούν είναι 100. Το περιβάλλον έχει καταστραφεί και τα δένδρα πρέπει να φυτευθούν.

Στη ζούγκλα ο ήλιος καίει και η υγρασία έχει φθάσει στο 90%. Η ομάδα είναι εξαντλημένη μέσα σε μια σάουνα με 120 βαθμούς! Τα δενδρύλλια όμως πρέπει να φυτευθούν και όσοι κάνουν αυτή τη δουλειά πηγαινοέρχονται ανάμεσα στη ζούγκλα και το φυτώριο όλη μέρα ώσπου να πέσει ο ήλιος. Μια αληθινά κοπιαστική και επικίνδυνη δουλειά!

Από skai-tv

Οι «πρασινοι» ουρανοξυστες


Ένα καταπληκτικό ντοκυμαντέρ προέβαλλε χθες βραδυ η Σκαι τηλεόραση. Επρόκειτο για το ντοκυμαντέρ του National Geographic για τους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης. Η νέα γενιά των αρχιτεκτόνων προσανατολίζεται στη χρήση της «πράσινης ενέργειας» αντί της συμβατικής που εξοικονομεί περί το 50% της ηλεκτρικής κατανάλωσης με στόχο την αποτροπή της περαιτέρω επιβάρυνσης σε θέρμανση του πλανήτη. Τεράστια σχέδια εκπονούνται για ουρανοξύστες ύψους 350 μέτρων ύψος, με παράλληλη μέριμνα για ανοιχτούς χώρους σ’ αυτούς πρασίνου.

Αυτό που εντυπωσίαζε στο φιλμ ήταν η δεξιοτεχνία των εργατών – το πως εργαζόντουσαν κυριολεκτικά κρεμασμένοι στο άκρο των μαρκιζών των πιο ψηλών ορόφων, πως ανέβαιναν στους πανύψηλους στύλους, πως κρεμιόντουσαν στους δοκούς και στα περιστύλια του υπό κατασκευήν κτιρίου, πως συναρμολογούσαν τα επι μέρους εξαρτήματα των προσόψεων – παράθυρα που άνοιγαν κλπ. Η άποψη της Νέας Υόρκης από ψηλά ήταν ανυπέρβλητη. Πλήθος ουρανοξυστών να αγγίζουν τα σύννεφα, στους δρόμους οι πεζοί να περπατούν αμέριμνοι με τα ψώνια τους με τον ήλιο να παιχνιδίζει στις προσόψεις των κτιρίων – πράγμα που σήμαινε πως οι ουρανοξύστες αυτοί δεν είνα κτισμένοι κοντά αλλά έχει μεριμνηθεί η κατάλλη απόσταση να τους χωρίζει. Στο βάθος η θάλασσα, γαλάζια ενωνόταν με το γαλάζιο του ουρανού.

skyscrapers
photo credit: Chicago via photopin (license)

Μεγαλειώδεις κατασκευές, αριστοτεχνικά σχέδια, γυαλί, κρύσταλλο, σχιστόλιθος, υπόγεια σε βάθος 20 μέτρων, αίθρια, δένδρα, χώροι πρασίνου και αναψυχής – όλα αυτά μέσα στα πανύψηλα αυτά κτίρια ουρανοξύστες (skyscrapers), όπου εργάζονται οι υπάλληλοι των πολυεθνικών εταιρειών, των τραπεζών, κλπ. Από την άλλη οι αρχιτέκτονες αυτών των μεγαλεπίβολων κατασκευών – με στόχο όχι το κέρδος πρώτιστα αλλά την υλοποίηση της ιδέας που είχαν στο μυαλό τους – ανεξάρτητα από συμβιβασμούς σε κόστος – ειδικά για τα πράσινα κτίρια που το κόστος κατασκευής τους ανέρχεται σε 20% περίπου περισσότερο από τις απλές συμβατικές κατασκευές.

Όμως το σχέδιο του αρχιτέκτονα κανένα εμπόδιο δεν μπορούσε να σταματήσει – ούτε η μεταφορά των γιγαντιαίων εξαρτημάτων που έφθαναν τους 40 τόννους, ούτε η επικινδυνότητα της ανύψωσης τους σε κάθε όροφο με τους τελευταίου τύπου γερανού – μοναδική σκέψη ήταν η προσήλωση και  η σχολαστικότητα των εργατών στο έργο της ανύψωσης και της συναρμολόγησης. Πραγματικά η δυνατότητα της ανθρώπινης σκέψης, επινοητικότητας, δύναμης και αφοσίωσης σ’ όλο της το εύρος.

Μόνο γι’ αυτούς τους ουρανοξύστες – που δεν είναι ένας ή δύο αλλά πάρα πολλοί – σχεδόν μια πόλη σπαρμένη με τους μεγαλειώδεις ουρανοξύστες της, αξίζει κανείς να πάει στη Νέα Υόρκη. Μια Νέα Υόρκη με το πιο σύγχρονο ένδυμα που μπορεί αυτός ο αιώνας που βαδίζει στο τέλος του να προσφέρει. Μια πόλη που θέλει να λύσει τα προβλήματα που η προηγμένη τεχνολογία της σύγχρονης εποχής δημιούργησε – με μια αντίληψη παγιωμένη για την πράσινη ανάπτυξη, την πράσινη ενέργεια για τη σωτηρία του πλανήτη Γη από τα δεινά που η υπερθέρμανση λόγω της υπέρμετρης ενεργειακής κατανάλωσης έχει επιφέρει.
[Σχετικό Αρθρο]