Αρχείο ετικέτας movies

Νιότη, μια ταινία για το παρελθόν

Youth: ένας διάλογος γι’ αυτό που χάνεται…

caine_keitelcapture
Michael Caine, Harvey Keitel – Youth (Νιότη) 2015

«Τα βλέπεις αυτά τα βουνά; »
«Οι Άλπεις είναι φυσικά!»
«και αυτή την κορυφογραμμή απέναντι, πόσο καλά τη διακρίνεις
;» ρωτάει ο Harvey Keitel τον Michael Caine στο έργο Νιότη (Youth) του Paolo Sorrentino.
«Αλήθεια, πότε ήταν που τη βλέπαμε τόσο κοντά
«Όσο περνούν τα χρόνια όλα τα περασμένα απομακρύνονται – μιας και το παρελθόν φεύγει πίσω, μοιάζει όλο και πιο μακρινό…»

Υπόθεση: ένας διάσημος αλλά όχι πλέον εν ενεργεία, διευθυντής ορχήστρας (Michael Caine) μαζί με τον φίλο του σκηνοθέτη ταινιών  (Harvey Keitel) βρίσκονται στις Ελβετικές Άλπεις για διακοπές σε ένα χειμερινό κέντρο αποτοξίνωσης και ανανέωσης.
Στην πορεία των διακοπών τους, θυμούνται περιστατικά της ζωής τους προσπαθώντας να τα συνδέσουν με την τωρινή τους ζωή.

Έτσι το έργο είναι μια προσπάθεια να πιαστεί το παρελθόν, όπως η κορυφογραμμή που κοιτάζουν στο ταξίδι τους σ’ αυτό το θέρετρο στις Άλπεις, που μοιάζει πλέον απόμακρη, απροσπέλαστη δυστυχώς, εντελώς.

Ό,τι  απομακρύνεται και όσο απομακρύνεται, υπόκειται στο νόμο της φθοράς και της αλλοίωσης. Ο χρόνος δεν ξεχωρίζει κανέναν ούτε άσημους ούτε διάσημους, ούτε πλούσιους, ούτε φτωχούς. Τα αποτυπώματα του καθώς αυτός κυλά, δεν μπορούν να σβηστούν  -και στους ανθρώπους, και στα περιστατικά της ζωής τους- φυσικά αλλοιωμένα κι αυτά, μοιάζει να λέει ο χαρισματικός Ιταλός σκηνοθέτης.

Ο Ντι Κάπριο στη Σιβηρία

Ο Ντι Κάπριο στη Σιβηρία

Ο πρωταγωνιστής της Επιστροφής έχει κερδίσει τις καρδιές των Ρώσων της Ανατολής με τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες του. Όπως δήλωσε κατά την απονομή του βραβείου Χρυσές Σφαίρες κρατώντας τη Χρυσή Σφαίρα: «Είναι καιρός να σώσουμε τα εδάφη των αυτόχθονων κατοίκων από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών».

diCaprioCapture
Leonardo Di Caprio – Η Επιστροφή

Από τη μια η περιβαλλοντική ευαισθησία με αιχμή την κλιματική αλλαγή και από την άλλη η ρωσική καταγωγή της γιαγιάς του, αλλά και η πρόσκληση του κυβερνήτη της περιοχής για ένα Σιβηριανό Όσκαρ πριν από το κανονικό, καθιστούν πιθανή την παρουσία του στην αχανή Ανατολική Σιβηρία και συγκεκριμένα στη Δημοκρατία των Σαχά ή Γιακουτία. Η παρουσία ενός και μόνου πασίγνωστου ανά τον κόσμο ηθοποιού μπορεί να είναι η καλύτερη προβολή για την μακρινή περιοχή της ρωσικής Άπω Ανατολής. Επίσης ο κυβερνήτης της Δημοκρατίας των Σαχά στην Ανατολική Σιβηρία, Γεγκόρ Μπορίσωφ απηύθυνε πρόσφατα επίσημη πρόσκληση στον δημοφιλή Αμερικανό ηθοποιό να επισκεφθεί τη Γιακουτία όποτε το επιθυμεί.

TheRevenantCapture
Πλάνο από την ταινία Επιστροφή

Η Γιακουτία είναι η μεγαλύτερη σε έκταση περιοχή της Ρωσίας και μία από τις πιο αραιοκατοικημένες στον κόσμο, αν σκεφθεί κάποιος ότι παρότι είναι μεγαλύτερη σε έκταση από την Αργεντινή και σχεδόν ίση με την Ινδία, ο συνολικός πληθυσμός της υπολογίζεται στους λιγότερο από ένα εκατομμύριο κατοίκους (950.000) με πυκνότητα πληθυσμού 0,3 κατοίκους ανά τετραγωνικό χλμ. Δεδομένης της γεωγραφικής της θέσης το 40% της συνολικής της έκτασης βρίσκεται εντός του Αρκτικού Κύκλου, η Γιακουτία βιώνει τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αφού το αυξανόμενο λιώσιμο των πάγων απειλεί το οικοσύστημα της περιοχής.

Ο κυβερνήτης Μπορίσοφ δεν επέλεξε τυχαία να προσκαλέσει τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που πέρα από του να είναι δημοφιλής έχει και περιβαντολλογικές ευαισθησίες κάτι που το έχει αποδείξει έμπρακτα αφου κατά καιρούς έχει στηρίξει και οικονομικά δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Και βέβαια όλοι τον θυμούνται στη πρώτη γραμμή της μεγαλειώδους πορείας ενάντια στην κλιματική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014 στη Νέα Υόρκη. Οι κάτοικοι της Γιακουτίας βλέπουν τον 41χρονο ηθοποιό ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει σε κάποιες από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες παγκοσμίως, ως τη δική τους φωνή. Όταν μάλιστα διαδόθηκε ότι η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του είναι από τη Ρωσία, οι δεσμοί έγιναν ισχυρότεροι. Ο ίδιος σε συνέντευξη του το 2012 είχε πει «η γιαγιά μου ήταν Ρωσίδα και για μένα αυτό σημαίνει την ενσάρκωση της εσωτερικής δύναμης και ακεραιότητας».

Μέχρι και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν είχε εντυπωσιασθεί με τον περιβαλλοντικό ζήλο του. Ο Αμερικανός ηθοποιός πέρασε μεγάλη περιπέτεια για να κατορθώσει να παρευρεθεί στην παγκόσμια σύνοδο για την προστασία των απειλούμενων με εξαφάνιση τίγρεων, που πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Εξ αιτίας μιας βλάβης του αεροπλάνου του επέστρεψε εκτάκτως στη Νέα Υόρκη και νοίκιασε εκεί ιδιωτικό αεροπλάνο για να τον μεταφέρει για να μη χάσει τη σύνοδο. Όπως είπε ο Πούτιν, «στη Ρωσία θεωρούμε αληθινό άνδρα κάποιον που έκανε αυτό που έκανε ο Ντι Κάπριο». Πέρα από τη φυσική παρουσία του στη σύνοδο, ο Ντι Κάπριο έδωσε 1 εκατ. δολάρια για τη διάσωση των τίγρεων.


Η επιστροφή (2015) on IMDb

Η καθηλωτική ερμηνεια του στην ταινία «Επιστροφή» (The Revenant) σε σκηνοθεσία Alejandro Gonzalez Inarritu, του χάρισε το Όσκαρ στην απονομή του 2016. Ωστόσο θαυμαστές του από τη Γιακουτία του είχαν ήδη απονείμει το σιβηρικό Όσκαρ για την ταινία, το οποίο είναι από χρυσό και ασήμι. Περίπου 150 γυναίκες δώρισαν τα χρυσαφικά τους για να κατασκευαστεί το Όσκαρ αυτό! Την κατασκευή ανέλαβη η ρωσική εταιρεία κοσμημάτων Kierge ενώ το αγαλματίδιο παρέδωσε στον Ντι Κάπριο ο Ρώσος μεγιστάνας των ακινήτων και στενός φίλος του ηθοποιού, Βλαντισλάβ Ντορονίν.

Όπως εξήγησαν κάποιοι «είδαν τον εαυτό τους» στην ταινία «Επιστροφή», μια που πραγματεύεται τη σχέση και την αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με το περιβάλλον, στάση ζωής και κομμάτι της καθημερινότητας τους. Και βέβαια τους συγκίνησε ο λόγος του Ντι Κάπριο, όταν παρέλαβε τη Χρυσή Σφαίρα πριν από την απονομή των Όσκαρ, για την ερμηνεία του και αφιέρωσε το βραβείο του στους «αυτόχθονες λαούς». Όπως δήλωσε, «είναι καιρός ν’ ακούσουμε τη φωνή τους και να προστατεύσουμε τη γη τους από τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών που θέλουν να την εκμεταλευθούν».

Πηγή εφημερίδα Αγορά, Μάιος 2015

Μονικα η μουσα

Monica Vitti (1931)

MonicaCapture
Monica Vitti – Modesty Blaise 1966

Η Ιταλίδα ηθοποιός αν και τέλειωσε θεατρικές σπουδές, εμφανίστηκε στον κινηματογράφο – αρχικά στο έργο «Ridere, Ridere, Ridere» του Ettore Scola το 1954. Από το 1957 έπαιξε σε έργα ανεβασμένα στη σκηνή από τον Michelangelo Antonioni, ο οποίος της έδωσε τον πρώτο ρόλο στο βραβευμένο κατόπιν έργο «Η Περιπέτεια» το 1960 με το οποίο ξεκίνησε η αποτύπωση της ως μια ταραγμένη, κομψή, απόμακρης ομορφιάς Persona, αναδεικνύοντας τη σε μια διεθνή ηθοποιό.

Χρίζεται με επιτυχία ως μούσα του Αντονιόνι με τα έργα που ακολουθούν όπως η «Έκλειψη» 1962, «Κόκκινη Έρημος» 1964, όπου εκείνος κινηματογραφεί τη γυναίκα με την οποία συνδέεται ερωτικά στην προσωπική του ζωή. Γι’ αυτήν, επινοεί την εικόνα της ωραίας διανοούμενης γυναίκας, λίγο νευρωτικής αστής, που πάντα αισθάνεται έξω από το περιβάλλον πλήττοντας σ’ αυτό και κρύβοντας τις μυστικές της πλευρές. Τα μάτια της δεν εστιάζουν σε κάποιο αντικείμενο – σαν να είναι απορροφημένη πάντα από κάποιο κρυμμένο ενδότερα, μυστικό.

Όταν η σχέση τους τελειώνει, εκείνη αρχίζει να παίζει σε κωμικούς ρόλους, φανερώνοντας την κωμική αίσθηση που έχει μέσα της παίζοντας σε ειρωνικά και παρακμιακά Βρετανικά έργα, όπως το «Modesty Blaise» του Joseph Losey 1966.
Στη δεκαετία του ’70 καθιερώνεται ως η μεγαλύτερη κωμική ηθοποιός όπως στο «Pizza Triangle» το 1970.

Κατά τη δεκαετία του ’80 αρχίζουν να χαμηλώνουν τα φώτα για τη Μόνικα Βίτι αποδεχόμενη λίγες μόνο προτάσεις για ταινίες.
Σήμερα η απρόσιτη σφίγγα πάσχει από Αλτσχάιμερ σαν οι σιωπές της και τα απόμακρα βήματα της στην οθόνη, να είχαν υπάρξει προφητικές.

Από theredlist.com

Το φάντασμα της Marilyn

marilyn
Marilyn Monroe 1926 – 1962

Η Marilyn Monroe —η απόλυτη σταρ των ’60’s, έμεινε στην αρχή της καριέρας της στο Hotel Roosevelt στο Hollywood του Los Angeles για δυο χρόνια.

Μετά τη διαμονή στο ορφανοτροφείο του Los Angeles, τις σπουδές υποκριτικής στο περίφημο Actors Studio της Νέας Υόρκης, η Μέριλυν Norma Jeane Mortenson επέστρεψε στην Καλιφόρνια και διάλεξε το Hollywood Roosevelt Hotel για να μείνει.

marilyn_jLord
H Marilyn Monroe στη Νέα Υόρκη μαζί με τον Jack Lord

Ήταν την εποχή που επέστρεψε στη γενέτειρα της το Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια,  από τη Νέα Υόρκη όπου τελείωσε τις σπουδές της, για να ξεκινήσει μια λαμπρή καριέρα. Πρώτος σταθμός το «Νιαγάρας» 1953, ακολουθώντας το «Ποτάμι δίχως επιστροφή» 1954. Το ξενοδοχείο – στους πρόποδες του λόφου του Hollywood προς τον ωκεανό (Pacific ocean), είναι από τα διασημότερα της δυτικής ακτής. Υπάρχει δε η φήμη ότι εκεί πλανάται και το φάντασμα της!

rooseveltCA
Roosevelt Hotel – 7000 Hollywood Boulevard – Los Angeles

Το ξενοδοχείο αυτό έχει φιλοξενήσει πλείστους όσους το πορτοφόλι τους αντέχει τα ακριβά γούστα και πέταξαν στη δυτική ακτή των ΗΠΑ για να δουν τα αξιοθέατα – κυρίως τη τεράστια επιγραφή με άσπρα κεφαλαία γράμματα, στην κορυφή του λόφου – HOLLYWOOD,  απ’ όπου η θέα του Λος Άντζελες απλώνεται πανοραμική.

rooseveltCA2
Roosevelt Hotel – Θέα από το δωμάτιο στην πισίνα

Τις βίλες των σταρ, τα διάσημα στούντιο των εταιριών παραγωγής Metro Goldwing Mayer, Fox, Paramount, Universal . Θα πιει το ποτό ή τον καφέ του – ανάλογα στο περίφημο bar Tropicana, θα ξαπλώσει κάτω από τις άσπρες ομπρέλες της πισίνας του ξενοδοχείου Hollywood Roosevelt Hotel. ανάμεσα στους πανύψηλους φοίνικες.

σχετικά: Ωδή στη Marilyn Monroe

ARS GRATIA ARTIS – Η ΤΕΧΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

Herman Hesse: Ανθρωπος η Λυκος;

Ο άνθρωπος ως ο Λύκος της Στέππας

Herman Hesse - Knulp
Herman Hesse – Knulp

Steppenwolf
Herman Hesse (novel) Steppenwolf

Herman Hesse
Herman Hesse 1877 – 1962

Ο Χέρμαν Έσσε (1877 – 1962) έγινε γνωστός με το βιβλίο του Σιντάρτα. Το Σιντάρτα είναι ένα από τα βασικά μυθιστορηματικά τεκμήρια της σύγχρονης εποχής. Καταγραφή της πορείας ενός ανθρώπου που ψάχνει να βρει τον εαυτό του και τη βαθύτερη αλήθεια της ζωής, γραμμένη με βιβλική σχεδόν απλότητα και ομορφιά, που καταλήγει σ’ έναν παθιασμένο ύμνο της ατομικότητας και της πνευματικής ανεξαρτησίας. Δεν είναι περίεργο που το βιβλίο τούτο, απαλλαγμένο από τις βαριές, αποπνικτικές αναθυμιάσεις της εποχής των ορθοδοξιών και των δογμάτων, έγινε κάτι σαν ευαγγέλιο για τις γενιές του ποπ και του ροκ, για τις γενιές της σύγχρονης μαρκουζικής μεταμαρξιστικής αμφισβήτησης.
Μέσα στις λιγοστές σελίδες του Σιντάρτα, οι νέοι βρήκαν την πιστή, αποκαλυπτική αντανάκλαση του κόσμου που αγωνίζονται να δημιουργήσουν: ενός κόσμου όπου η πείρα και η γνώση κατακτούνται και δε χαρίζονται, όπου ο έρωτας είναι μαθητεία, γνωστική περιπέτεια κι όχι φτηνός συναισθηματισμός, ενός κόσμου, τέλος, όπου η ζωή προχωρεί προς το αύριο, χωρίς να δεσμεύεται από την πίστη και τις φιλοδοξίες κανενός χθες.
Είναι αμφίβολο αν υπάρχει στη σύγχρονη λογοτεχνία άλλο βιβλίο τόσο αποκαλυπτικό, τόσο πολύτιμο για τους νέους του καιρού μας… για όσους θέλουν να είναι νέοι.

Ντέμιαν Πέρα από την επιφανειακή διάκριση ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο «φωτεινό» και στο «σκοτεινό» κόσμο, ο νεαρός Εμίλ Σίνκλερ αναζητά την ολοκλήρωση, γυρεύει να βρει τον πραγματικό του εαυτό, καθώς περνά τα διαδοχικά στάδια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας. Ένας δρόμος κουραστικός, μια περιπέτεια του νου και της ψυχής, μια πορεία κοπιαστική. Στήριγμα, φίλος και οδηγός του ένας μεγαλύτερος μαθητής, ο Ντέμιαν. Μορφή άλλοτε θεϊκή, άλλοτε σατανική, συμβολίζει τον άνθρωπο, το μοναδικό και ξεχωριστό σημείο όπου συγκλίνουν τα φαινόμενα του σύμπαντος.

Νάρκισσος και Χρυσόστομος Tο Nάρκισσος και Xρυσόστομος, μυθιστόρημα της όψιμης ωριμότητας του Έρμαν Έσσε, στην οποία ανήκουν και τα όμοιου ψυχισμού έργα του Nτέμιαν και O λύκος της στέπας, είναι βαθιά επηρεασμένο από την ψυχαναλυτική μέθοδο του Kαρλ Γιουνγκ στη σκιαγράφηση των ηρώων του έργου. Tα δίδυμα έρως – θάνατος, ομορφιά – ασχήμια, δικαιοσύνη – αδικία, ειρήνη – σφαγή αποτελούν τον κεντρικό άξονα ενός ακόμη γοητευτικού μυθιστορήματος, όπου με τρόπο άκρως αισθητικό αποδεικνύεται η ανάγκη προσαρμογής του ανθρώπου σ’ ένα ανώτερο συνθετικό επίπεδο, πέραν του καλού και του κακού.

Ο λύκος της Στέππας – Το δέκατο μυθιστόρημα που έγραψε ο Έσσε («Der Steppenwolf» 1927) Πρόκειται για την ανάπτυξη εν είδη διατριβής της έννοιας της διττής υπόστασης του ανθρώπου αφ’ ενός σαν ένα ψυχικά και πνευματικά ανώτερο όν, αφ’ ετέρου της κατώτερης υπόστασης του σαν ένας (μοναχικός) λύκος της στέππας. Αντανακλά τη βαθειά κρίση που πέρασε ο Έσσε στα μέσα της δεκαετίας του ’20 στην εσωτερική του ζωή καθώς μια περίεργη αντίφαση εκδηλώνεται στο χαρακτήρα του – πότε με την αίσθηση της πνευματικότητας, πότε με παράξενα επιθετικά γνωρίσματα μοναξιάς και στέρησης.

Πρόκειται για βιβλία με έντονη την εναγώνια αναζήτηση για την προσωπική ολοκλήρωση μέσω της έρευνας περί του Θείου και των αντιθέτων που συγκροτούν την ανθρώπινη διανόηση (Δυϊσμός). Επηρεασμένος από την Ανατολική Φιλοσοφία της δίδει εξέχουσα σημασία στα μυθιστορήματα του ιδιαίτερα με το «Ταξίδι στην Ανατολή» που εκδόθηκε το 1932 και την διέδοσε στη Δύση.

Μυθιστόρημα που γνώρισε επιτυχία επίσης είναι το Γερτρούδη Η Γερτρούδη αστράφτει με την ομορφιά της σαν ένα σύμβολο της ζωής που ακτινοβολεί τα νιάτα και την αθωότητα. Θα μείνει, όμως, για τον ήρωα κάτι απρόσιτο. Σαν όνειρο απλησίαστο – κι ας είναι δίπλα του. Ο καλύτερος φίλος του θα γίνει άντρας της. Αλλά δε θα ζήσουν ευτυχισμένοι. Ο Έσσε λέει πως είναι πιο σωστό να υπομείνεις το άδικο παρά να το διαπράξεις. Έτσι θα φερθεί ο κεντρικός του ήρωας, γιατί, ψάχνοντας να βρει το αληθινό εγώ του, άθελά του ψάχνει για τη βάση κάθε ζωής, πηγαίνει πέρα από το καλό και το κακό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο άσβεστος έρωτας, η Γερτρούδη, παύει να φωτίζει σαν άστρο αυτή την «άλλη ζωή» του ανθρώπου που αγαπά χωρίς αντάλλαγμα.

Έργα του που γυρίστηκαν ταινίες είναι το Σιντάρτα (Siddhartha 1972) και ο Λύκος της Στέππας (Steppenwolf 1974). Στον Ευρωπαϊκό αστικό περίγυρο μετά το τέλος του Β΄Π.Π. μπορεί να υπάρξει κάτι που θα σώσει τον άνθρωπο; Ο Χάρρυ Χάλλερ, ένας μονήρης διανοούμενος μάχεται να αντιμετωπίσει τη διπλή του φύση: να ‘ναι συγχρόνως άνθρωπος αλλά και θηρίο —ένας μοναχικός λύκος της στέππας με τους Max von Syntov, Dominique Sanda.

O Herman Hesse γεννήθηκε στο Calw της Γερμανίας στα 1877. Βιβλιοπώλης στην αρχή, έγινε γρήγορα γνωστός με τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του. Στα 1904 δημοσιεύει το πρώτο του μυθιστόρημα, Πήτερ Κάμεντσιντ, και απο κεί και πέρα κερδίζει το ψωμί του απ’ τα γραφτά του. Στη Ροσάλντε (1914) εξετάζει τα προβλήματα του καλλιτέχνη, ο Κνουλπ (1915) είναι μια προσφορά στην αλητεία, ο Ντέμιαν (1919) αποτελεί μια ψυχαναλυτική μελέτη της αιμομειξίας, ενώ στο Νάρκισσος και Χρυσόστομος (1930) σκιαγραφεί τις δυο πλευρές της ανθρώπινης φύσης, αντιπαραθέτοντας ένα μοναχό με έναν ηδονιστή. Ο Λύκος της Στέπας (1927) αντικαθρεπτίζει τη σύγχυση της σύγχρονης ύπαρξης, ενώ ο Μαγκίστερ Λούντι (1945) δεν είναι παρά μια ουτοπική φαντασία πάνω στο θέμα της απόσυρσης απ’ τον κόσμο. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το Ταξίδι στην Ανατολή (1932), ένα απ’ τα πρώτα βιβλία που κίνησαν στον 20ό αι. το ενδιαφέρον της Δύσης για την ανατολική φιλοσοφία και στάση ζωής.

Οι βασικές επιρροές στο έργο του Έσσε είναι, όπως ο ίδιος λέει: «Το χριστιανικό και απόλυτα αντεθνικιστικό πνεύμα των γονιών μου, η μελέτη των μεγάλων Κινέζων δασκάλων και η φυσιογνωμία του ιστορικού Γιάκομπ Μπούρκχαρντ».
Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, διαμαρτυρόμενος ενάντια στο μιλιταριστικό καθεστώς, εγκατέλειψε τη Γερμανία κι εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελβετία (Montagnola), όπου και πέθανε το 1962. Πήρε το Βραβείο Γκαίτε το 1946 και το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1947. Ο χρόνος δεν κατάφερε να μειώσει την αξία του έργου του Έσσε, που βασικό του θέμα είναι η ολόψυχη και εναγώνια προσπάθεια του ατόμου να χτίσει έναν ακέριο και αρμονικό εαυτό.

Πηγή πληροφοριών: kastaniotis.com, imdb.com

Εγκλημα και Τιμωρια

Έγκλημα και Τιμωρία

Eγκλημα και Τιμωρια – Σκηνοθεσια Lev Kulidzhanov

Έγκλημα και Τιμωρία
Έγκλημα και Τιμωρία

crimeEtChatiment
Έγκλημα και Τιμωρία

crime_Amazon
Crime and Punishment – Amazon DVD

Τίτλος: «Prestuplenie i nakazanie»  (1970)
Είδος: Δράμα (Μεταφορά του μυθιστορήματος του Fyodor Mikhailovich Dostoevsky) (1821-1881)
Σκηνοθεσία: Lev Kulidzhanov (1924-2002)
Σενάριο: Nikolai Figurovsky, Lev Kulidzanov
Πρωταγωνιστούν: Georgi Taratorkin, Innokentiy Smoktunovskiy, Tatyana Bedova
Διάρκεια: 221
Χώρα: Σοβιετική Ένωση

Πρόκειται για την καλύτερη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Φιοντόρ Ντοστογιέβσκι. Έργο της 2ης περιόδου του ρεύματος του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, με τη στροφή στα ανθρώπινα συναισθήματα παρά στην ιστορία και τον πόλεμο (βλ. Θωρηκτό Ποτέμκιν, Ιβάν ο Τρομερός, Αλέξανδρος Νίεβσκι, Όταν περνούν οι γερανοί).
Το ύφος είναι πάντα αυστηρό, τα νοήματα ξεκάθαρα, η αφήγηση λιτή και εντυπωσιακή, εκτυλίσσεται με τη γεωμετρική ακρίβεια ενός αραβουργήματος.

Σύνοψη – Κύριοι Χαρακτήρες του έργου
Ρωσία Αγία Πετρούπολη 19ος Αιώνας
Κλεισμένος στη φτωχική του σοφίτα ο άλλοτε φοιτητής της Νομικής Ρασκόλνικοφ (Georgi Taratorkin) τυραννιέται από τη φτώχεια. Για να ζήσει έχει βάλει ενέχυρο έναντι πενιχρού τιμήματος ό,τι τιμαλφές είχε στην κατοχή του από την οικογένεια του.

Τυλιγμένος στο μαύρο του τριμμένο παλτό, ο Rodya Raskolnikov επισκέπτεται την τελευταία φορά τη τοκογλύφο Alyona Ivanovna για να της αφήσει το ρολόι του. Μέρες περνούν κλεισμένος στο δωμάτιο του με το αδύναμο φως να μπαίνει από τον μικρό φεγγίτη. Όταν βρίσκεται μέσα και δεν κοιμάται πότε δέχεται τη σπιτονοικοκυρά του, πότε το φίλο του Razumikhin.

Τη μονοτονία διακόπτει η άφιξη της μητέρας του και της αδελφής του Dunya, που καταφθάνουν στην Πετρούπολη ανακοινώνοντας του, πως η αδελφή του έφυγε από το σπίτι του πλούσιου Svidrigailov που ήταν γκουβερνάντα, κι έτσι θα ζουν εφ’ εξής κοντά του.

Αυτά τα νέα όμως δεν καταφέρνουν να απαλύνουν την απελπισία του. Εξωθημένος από την ανέχεια αποφασίζει να σκοτώσει την τοκογλύφο. Έτσι και γίνεται – όμως άναυδος και τρομαγμένος μάρτυρας του φόνου, η αδελφή της, που επιστρέφει ξαφνικά στο σπίτι και τον βλέπει έτοιμο να φύγει μετά το αποτρόπαιο έγκλημα του. Τη σκοτώνει κι εκείνη με το τσεκούρι – που μόλις πριν είχε καθαρίσει σ’ ένα βαρέλι με νερό στη σκοτεινή κουζίνα.

Η αστυνομία τον υποπτεύεται και ο δαιμόνιος αστυνόμος Porfiry Petrovitch (Innokentiy Smoktunovskiy) τον επισκέπτεται στη σκοτεινή σοφίτα του για να του πει να παραδοθεί γιατί ξέρουν πως αυτός είναι ο ένοχος. Εκείνος το αρνείται, αλλά σε λίγο καιρό, μετά από μέρες ατέλειωτης ενοχής και τύψεων – παρ’ όλο που ο ίδιος μόλις λίγο καιρό πριν που είχε κληθεί στο τμήμα, είχε εκμυστηρευθεί στον αστυνόμο Porfiry Petrovitch πως υπάρχουν πράξεις που δεν είναι κολάσιμες – πράξεις που απλώς αποδίδουν δικαιοσύνη, παραδίνεται στην αστυνομία έτοιμος να υποστεί τις συνέπειες που δεν είναι άλλες από το κάτεργο στη Σιβηρία.

ΥπόθεσηΛεπτομέρειες του έργου
Αρχής γενομένης από την ηθοποιία: Η ηθοποιία όλων είναι εξαιρετική προεξάρχουσας φυσικά του Georgi Taratorkin που υποδύεται τον φτωχό, τέως φοιτητή Ρασκόλνικοφ με απαράμιλλη τέχνη. Η ψιλόλιγνη μαύρη σιλουέτα του με το ημίψηλο καπέλο, να διασχίζει τους σκοτεινούς πλακόστρωτους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης, να συζητά στις φτωχικές ταβέρνες με άλλους απελπισμένους όπως αυτός – τον Marmeladov έναν φτωχό πρώην αξιωματικό που απολύθηκε σαν μέθυσος από το στρατό, του οποίου η κόρη  Sonya Marmeladova βγάζει το ψωμί τους τώρα, εκδιδόμενη εν γνώσει του – για  όλη αυτή η απέραντη δυστυχία που τον τριγυρίζει, ποιος φταίει αναρωτιέται.

Ψάχνει να βρει μια δικαίωση και το πιο κοντινό πρόσωπο που θα μπορούσε να πληρώσει για όλη αυτή την αδικία, είναι η τοκογλύφος – τόσο υπολογίστρια και εκμεταλεύτρια καθώς φθάνει στο σημείο να κρατά τον τόκο από τα λεφτά που δίνει για το ενέχυρο προκαταβολικά. Αποφασίζει να τη σκοτώσει σαν ένας άγγελος τιμωρός.
Άλλωστε σαν φοιτητής της Νομικής είχε γράψει μια διατριβή υποστηρίζοντας πως ένας φόνος μπορεί να δικαιώσει το θύτη. Όπλο για το έγκλημα του, θα γίνει το τσεκούρι με το οποίο κόβουν τα στοιβαγμένα ξύλα στη πίσω αυλή του οικήματος όπου μένει. Μετά το φόνο την άλλη μέρα, ξυπνά με ρίγη και πυρετό – όλα τα συμπτώματα μιας ξαφνικής, φοβερής αρρώστιας.


Prestuplenie i nakazanie (1970) on IMDb

Στο δωμάτιο του κοιμάται με τα ρούχα ενώ ψήνεται από τον πυρετό. Ο φίλος του Dmitri Prokofych Razumikhin θα φωνάξει τον γιατρό Zossimov με τη βοήθεια του οποίου θα συνέλθει – αλλά αλίμονο για λίγο.

Πινακας Κυριων Χαρακτηρων στο Εγκλημα και Τιμωρια του Φιοντορ Ντοστογιεβσκι

Τον κυνηγούν οι τύψεις – ένας τυραννισμένος που βλέπει όλους γύρω του να τυραννιούνται με τα πιο σημαντικά του πρόσωπα – αυτά της αδελφής του Dunya και της αγαπημένης του Sonya Marmeladova να κυριεύουν τις σκέψεις του και να εντείνουν την απελπισία του. Μαζί μ’ αυτά και το αποτρόπαιο πρόσωπο της τοκογλύφου που σκότωσε – να γεμίζει με εφιάλτες τις νύχτες του.

Όμως όλα θα τελειώσουν με το πιο σκληρό τέλος: Η σύλληψη εκείνου και η εξορία, στην οποία φυσικά θα τον ακουλουθήσει και η αγαπημένη του Sonya όπως του το είχε υποσχεθεί: «Παραδώσου να γλυτώσεις από το βασανιστήριο σου και θα σ’ ακολουθήσω στο κάτεργο«.

Προβλήθηκε από την τηλεόραση της Βουλής τον Οκτώβριο του 2014. Το έργο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη τα οποία προβλήθηκαν σε μία προβολή 3:20 ωρών. Τα αντίστοιχα DVDs είναι τρία τον αριθμόν. Τιμή πακέτου 38,95 λίρες στο Amazon

Aki Kaurismaki – Η τριλογια Φινλανδια

Aki Kaurismaki «Φινλανδία» ή η Τριλογία των χαμένων, εξετάζει τη θέση της Φινλανδίας με φόντο την οικονομική κρίση

Aki Kaurismaki Τριλογια Φινλανδια

Μακριά πετούν τα σύννεφα - 1996
Μακριά πετούν τα σύννεφα – 1996

Ο Άνθρωπος σίχως Παρελθόν - 2002
Ο Άνθρωπος σίχως Παρελθόν – 2002

Φώτα στο Σούρουπο - 2006
Φώτα στο Σούρουπο – 2006

Η τριλογία «Φινλανδία» περιλαμβάνει τα έργα Μακριά πετούν τα Σύννεφα Drifting Clouds (1996), Ο Άνθρωπος δίχως παρελθόν The Man without Past, (2002), Φώτα στο Σούρουπο (Lights  in the Dusk) (2006). Κέντρο της δράσης έχει την πρωτεύουσ Ελσίνκι κατά το διάστημα δέκα χρόνων που κράτησε η κρίση που έπληξε τη Σκανδιναυική αυτή χώρα και επίκεντρο άνεργους – άτυχους στην αναζήτηση εργασίας, μιας νέας ταυτότητας.

Στη πρώτη ταινία «Μακριά πετούν τα Σύννεφα» Drifting Clouds 1996, ο οδηγός τραμ Lauri, χάνει την δουλειά του, στο επόμενο διάστημα το ίδιο παθαίνει και η γυναίκα του Ilona που εργάζεται σαν σερβιτόρα σε ένα ρεστοράν που κλείνει. Η οικονομική κρίση κτυπάει για τα καλά το ζευγάρι. Πολύ περήφανοι για να γραφτούν στο ταμείο ανεργίας για να εισπράτουν το επίδομα, ψάχνουν να βρουν καινούργια δουλειά. Ωστόσο στέκονται άτυχοι και αδέξιοι στην αναζήτηση της.

Στη δεύτερη ταινία «Ο Άνθρωπος δίχως Παρελθόν» Man without a Past (2002) ένας ξένος στο Ελσίνκι, πέφτει θύμα επίθεσης από μια ομάδα ξένων. Τον αφήνουν λιπόθυμο στο δρόμο και όταν συνέρχεται, διαπιστώνει πως έχει χάσει εντελώς τη μνήμη του. Περιφέρεται στους δρόμους χωρίς να γνωρίζει τίποτε για την ταυτότητα του. Σε  ένα αφιλόξενο, ξένο περιβάλλον θα μπορέσει να ανακτήσει έστω μια καινούργια ταυτότητα, μια άλλη θέση στην κοινωνία;

Με την τρίτη ταινία – σε απόσταση δέκα χρόνων από την πρώτη, τα «Φώτα στο Σούρουπο» Lights in the Dusk (2006), ολοκληρώνεται η Τριλογία,  Στο Ελσίνκι, ένας μοναχικός, μελαγχολικός νυχτοφύλακας ο Koistenin, ελπίζοντας πως κάποτε θα κάνει τη δική του δουλειά, εμπλέκεται εξ αιτίας αυτής του της φαντασίωσης με μια μοιραία ξανθιά, νομίζοντας πως έχουν μαζί σχέση αλλά εκείνη έχει έναν απατεώνα που σχεδιάζει να ληστέψει ένα χρυσοχοϊο. Η γνωριμία του με την κοπέλα του κοντινού του παγωτατζίδικου δεν τον κάνει να ξεκόψει από τα σχέδια τους να ληστέψουν το μαγαζί.
Drifting Clouds 1996 Full Movie

I Vitelloni

VitelloniΑυτό το έργο είναι πράγματι κορυφαίο. Δείχνει όλη την επαρχιακή στενόκαρδη πόλη με τις φιλοδοξίες των νέων να ξεφύγουν απ’ αυτή. Όμως τι θα έχει να τους προσφέρει η πρωτεύουσα; Αυτό είναι άγνωστο αλλά η ζωή στην επαρχία είναι τόσο πνιγηρή που ο ήρωας θα βρει στη φυγή μια λύση. Έργο με αυτοβιογραφικά στοιχεία του σκηνοθέτη του που κι αυτός διάλεξε τη μεγάλη πόλη, τη Ρώμη για να εκπληρώσει το όνειρο του – να γίνει σκηνοθέτης.


I vitelloni (1953) on IMDb

Ανατομία των ηθών και των αδιεξόδων – ακόμη μια απαισιόδοξη ματιά του σκηνοθέτη στον Ιταλικό – μιας άλλης εποχής πια, περίγυρο που δεν ωραιοποιεί με συνειρμούς τύπου ρομαντικού «ταγκό», μια ιστορία – με ενθουσιώδη αρχή, μελαγχολική συνάμα αστεία εξέλιξη,  άδοξο και άγνωστο εν πολλοίς τέλος.  Το έργο είναι επιγραμματικά μια απαισιόδοξη ματιά στην επαρχιακή ζωή, με όσα αυτή επιφέρει. Μουσική Nino Rotta.

Το μινορε της Αυγης

 Ο Φώτης Μεσθεναίος υπήρξε ο δημιουργός της δημοφιλούς σειράς «Το Μινόρε της Αυγής». Ήταν μια σπουδαία σειρά της ΕΤ από αυτές που δεν ξαναγίνονται.
Σκηνοθέτης μεγάλης πνοής, ο Φώτης Μεσθεναίος ήταν ανηψιός του ρεμπέτη Μήτσου Περδικόπουλου ο οποίος και του ενεφύσησε την αγάπη του προς το ρεπέτικο τραγούδι. Πράγατι, μ’ αυτή τη σειρά, έκανε μια βαθειά κατάδυση στο κόσμο του ρεμπέτικου τραγουδιού ξεκινώντας από τις 10ετίες ’30, ’40 με εκτενείς αναφορές στο πρώτο κύκλο των επεισοδίων στους μεγάλους συνθέτες του ρεμπέτικου Τσιτσάνη, Βαμβακάρη (Αντώνης Καφετζόπουλος),  φθάνοντας ως αυτή του ’70 (εποχή της Χούντας)  έως το τέλος της –  ουσιαστικά, λίγο πριν από την εποχή που πραγματώνεται η σειρά, που κράτησε από το 1983 – 1984 – με το Β΄κύκλο επεισοδίων.

Δες όλους τους Έλληνες Σκηνοθέτες σ’ αυτή τη λίστα

Ο Φώτης Μεσθεναίος γεννήθηκε το 1931, απεβίωσε το 1988, λίγο μετά αφού είχε ολοκληρώσει το «κύκνειο άσμα» του «Σαν τα τρελά πουλιά» από το μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου (συγγραφέως της Λωξάνδρας), πάλι μια παραγωγή της ΕΤ1.

Μεγάλου μήκους ταινία του ήταν οι «Νύχτες με τη Σιλένα» (1986).
Άνθρωπος βαθειάς κουλτούρας ζούσε και στο Λονδίνο όπου διέμενε με τη Βρετανή γυναίκα του Ελίζαμπεθ.

Επεισόδια της σειράς στο Ψηφιακό Αρχείο της ΕΡΤ.

Hunted in the Snow

The American movie
George Clooney – Hunted in the Snow  Η ιστορία ενός μοναχικού ανθρώπου. Σε μια επαρχιακή πόλη της Ιταλίας ο επαγγελματίας δολοφόνος προσπαθεί να ξεχάσει το παρελθόν προετοιμαζόμενος για μια καινούργια τελευταία – το ‘χει αποφασίσει, αποστολή. Όμως εκεί θα τον βρουν οι διώκτες του… Θα τα καταφέρει να σωθεί; Απ’ το παρελθόν, τον εαυτό του, τους διώκτες του —που συνάμα είναι και οι εργοδότες του;


The American (2010) on IMDb

Μοναδικής ομορφιάς εικόνες της Ιταλίας σε μια ερμητικά κλειστή επαρχιακή πόλη. Ο ήρωας της ταινίας θα προσπαθήσει εκεί να ριζώσει, ν’ αποκοπεί απ’ το κυνηγητό, τις διώξεις, τη ψυχρή προμελέτη των εγκλημάτων που άλλοι τον πληρώνουν για να διαπράξει. Στο κρυσφηγετό του θα οργανώσει την τελευταία του αποστολή…
Μια ερημική τοποθεσία που κρύβει μια ζωή που προσπαθεί να κρατηθεί έξω απ’ το ζόφο που η ίδια δημιούγησε…

Ταινία
: Ο Αμερικάνος (2010) / The American
Δικτυακός τόπος
ταινίας, αρχική πηγή εικόνας