Αρχείο ετικέτας vacations

Ταξίδι στην Κέα

Κέα Ιουλίδα πρωτεύουσ
Κέα (πρωτεύουσα Ιουλίδα)

Η Κέα με σχήμα σταγόνας, στέκεται αγέρωχη μπροστά στο μεγάλο θαλάσσιο ρεύμα του Κάβο – Ντόρο και θεωρείται η φυσική γέφυρα επικοινωνίας της Στερεάς Ελλάδας με τις Κυκλάδες, οριοθετώντας παράλληλα το Αρχιπέλαγος από το Νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Με περίμετρο περίπου 85 χιλιόμετρα και συνολική επιφάνεια 131 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Κέα είναι από τα μεγαλύτερα Κυκλαδονήσια και το δυτικότερο των Κυκλάδων καθώς και το πιο κοντινό στην Αττική.

Κέα Λιμάνι
Κέα Λιμάνι

Το λιμάνι της, απέχει μόλις 40 μίλια από τον Πειραιά και 16 μίλια από το Λαύριο. Το νησί είναι ορεινό με μέσο υψόμετρο (285μ) και με ψηλότερη κορυφή τον προφήτη Ηλία (568μ) και ανάμεσα στις βουνοσειρές σχηματίζονται στενές κοιλάδες. Οι ακτές σχηματίζουν μικρούς όρμους και ακρωτήρια σπήλαια θαλάσσια, κατά το ήμισυ ή εξολοκλήρου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, Ο μεγάλος κόλπος του Αγίου Νικολάου, ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά λιμάνια της Μεσογείου, βρίσκεται στα βορειοδυτικά ενώ λίγο πιο ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος του Οτζιά που είναι ανοιχτός στο βοριά.

Στα νοτιοδυτικά όπου τα βουνά καταλήγουν ομαλότερα στη θάλασσα, διαγράφεται ο κόλπος Κούνδουρος. Οι όρμοι Πόλες και Σπαθί στα Ανατολικά και Ποίσσες στα δυτικά είναι μικρότεροι.

Από kalofagadon.gr

Όταν οι διακοπές γίνονται τραγωδίες

Οι λάντζες είναι μικρά σκάφη αναψυχής, με προορισμό να αποβιβάσουν τους εκδρομείς σε κοντινές παραλίες, γύρω από ένα λιμάνι ή να δείξουν τα αξιοθέατα. Η «Αντωνία” ήταν αυτή η λάντζα αλλά συγχρόνως ήταν κι ένα αδύναμο ψάρι που το κατάπιε ένα φοβερό θαλάσσιο κήτος που ήρθε κι έπεσε επάνω του. Η θαλάσσια βόλτα είχε μια απρόσμενη θανατηφόρο εξέλιξη: ένα παιδάκι πέντε ετών έχασε τη ζωή του μαζί με τον πατέρα του. Γιατί αναρωτιέται κανείς; Ποιο είναι η αιτία για να προκύψει αυτό; Συχνά κρις κράφτ έχουν προκαλέσει ατυχήματα σε λουόμενους. Όμως να μη δει ο οδηγός, ένα ολόκληρο πλοιάριο από μακριά, σε χρόνο ικανό να αποτρέψει τη μοιραία σύγκρουση γίνεται;

Όταν οι διακοπές γίνονται τραγωδίες
eginaWreckCaptureΥπάρχει μια διαδικασία όταν αναποδογυρίζεται η σειρά των πραγμάτων. Όπως και στο ναυτικό δυστύχημα στην Αίγινα: Η Αίγινα – από τόπος κοντινός ευχάριστων, ήρεμων διακοπών μεταβάλλεται σε μια στιγμή σε κρανίου τόπος καθώς το ταχύπλοο θερίζει τους ανυποψίαστους επιβάτες του μικρού τουριστικού πλοιαρίου, που έκανε βόλτα τους επιβαίνοντες στις παραλίες του νησιού. Εδώ όπως ισχυρίζεται ο οδηγός του ταχύπλοου δεν τηρήθηκε η προτεραιότητα: «ήμουν στα δεξιά του και ήθελα να προσπεράσω αλλά δεν μείωσε ταχύτητα” λέει στο απολογητικό του υπόμνημα στην ανακρίτρια. Όμως αυτό το επιχείρημα δεν στέκει καθώς το πλοιάριο είχε ορισμένη πορεία και το ταχύπλοο θα πήγαινε όπου ήθελε.

Οι επιβαίνοντες του ταχύπλοου έχουν κι αυτοί βγει για μια βόλτα όπως τους παρότρυνε ο ιδιοκτήτης και χειριστής του σκάφους Duende: «Θα σας δείξω όλες τις παραλίες του νησιού”. Ήταν δεκαπενταύγουστος, χρονιάρες μέρες και όλοι ήθελαν να απολαύσουν τις χαρές της θάλασσας και των παραλιών της.

eginaWreck2CaptureΤο ίδιο και στο τουριστικό πλοιάριο: μια βόλτα στις κοντινές παραλίες του νησιού: Μονή, Πέρδικα, Αγκίστρι. Ο καπετάνιος είχε μαζί και την μικρή του κόρη. Όμως τίποτε δεν έγινε ευχάριστο καθώς η βόλτα αναψυχής μετατρεπόταν αστραπιαία σε μοιραία σύγκρουση των δύο σκαφών στο θαλάσσιο δίαυλο μεταξύ Πέρδικας και Μονής: το ταχύπλοο έπεσε με ορμή στη λάντζα και την εμβόλισε κόβοντας τη στα δύο! οι επιβαίνοντες βρέθηκαν στη θάλασσα και ο καπετάνιος βρέθηκε πνιγμένος καθώς αιχμηρό αντικείμενο τον είχε χτυπήσει στο μέτωπο κάνοντας τον να χάσει τις αισθήσεις του πέφτοντας και να πνιγεί ζωντανός.

Κάτοικος της Πέρδικας ο καπετάνιος του πλοιαρίου, χρόνια κάτοικος στο νησί – όπου η θάλασσα του έγινε ο τάφος και για εκείνον και για τη μικρή κόρη του. Το ταχύπλοο αμέσως εξαφανίστηκε από την περιοχή μη ρίχνοντας ούτε καν σωσίβια καθώς όπως ελέχθη από τον οδηγό του «θα ‘ταν ανώφελο καθώς ο άνεμος φυσούσε αντίθετα”. Ένας τόπος αναψυχής, ένα γιορταστικό τριήμερο, σε μια μόνο στιγμή μετετράπη σε τόπο οδύνης και σπαραγμού.

Ο δύτης Νεκτάριος Μαλτέζος αποκάλυψε στο protothema.gr το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, ότι ήταν αυτός που εντόπισε πρώτος μαζί με τον αδελφό του το ναυάγιο του «Αντωνία”, πριν καν φτάσουν εκεί οι δύτες του Λιμενικού. Ο κ. Μαλτέζος ειδοποιήθηκε από αυτόπτη μάρτυρα και καταδύθηκε με την ελπίδα να βρει διασωθέντες.

Αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα είναι πως οι άδειες για οδήγηση ταχυπλόων σκαφών πρέπει να δίνονται κατόπιν εξονυχιστικής εξέτασης. Ο οδηγός είχε προβλήματα υγείας καθώς ο ίδιος γράφει στο υπόμνημα της απολογίας του στην ανακρίτρια Πειραιώς όπου εκλήθη να καταθέσει – μάλιστα στο σκάφος επέβαινε η προσωπική του νοσηλεύτρια. Πως λοιπόν οδηγούσε το σκάφος; Δεν μπόρεσε να αποφύγει το πλοιάριο που βρισκόταν σε πλεύση απέναντι του, και κατ’ ευθείαν – θαρρείς και το σημάδεψε, έπεσε αφήνοντας στη θάλασσα συντρίμμια να επιπλέουν. Όπως και να ‘ναι ο δράστης-οδηγός του ατυχήματος, θα κατηγορηθεί με την αιτιολογία ανθρωποκτονία εξ αμελείας και η ποινή θα εξαγορασθεί με χρηματική αντικαταβολή εκ μέρους του, καθώς είναι οικονομικώς λίαν ευκατάστατος.

fotos, naftemporiki.gr – σχετική πληροφόρηση

Το σύνδρομο Καζαντζίδη

Τα τραγούδια που έγραψε και τραγούδησε ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι πάρα πολλά. Τα περισσότερα με ωραίους στίχους και μουσική αλλά όλα τραγουδισμένα με το το ταλέντο μιας μεγάλης πηγαίας φωνής. Αναβιώνοντας ένα παρελθόν μέσα από αυτές τις μνήμες που τα πάντα μοιάζουν να κινούνται γύρω του: ακόμη κι αυτή η τυπωμένη επιγραφή στη χαρτοπετσέτα του πολύ μοντέρνου καφέ: «οπισθοδρομικές σπεσιαλιτέ…”

kazantzidisCapture
Στέλιος Καζαντζίδης 1931 – 2001

Με όλη αυτή τη μόδα των ουζερί, των μεζέδων, του ούζου, του τσίπουρου… με όλα αυτά τα κέντρα σε στιλ παλιό στέκι… τα μπαράκια με ζωντανή μουσική όπου παίζουν δυο τρία άτομα… τα μεζεδοπωλεία αλλιώς τσιπουράδικα… τα ρακόμελα… τη ρετσίνα που αναβιώνει σαν από παλιά ταβέρνα της Πλάκας… Απ’ όλα αυτά σ’ όλη την Ελλάδα του τουρισμού, στα νησιά, στις ψαροταβέρνες και τις χασαποταβέρνες δεν θα μπορούσε να λείπει ο Στέλιος Καζαντζίδης.

Με τη γνήσια λαϊκή φωνή, τα τραγούδια όλο αίσθημα και πάθος με το αιώνιο παράπονο του έφηβου που δεν είδε τα όνειρα του να πραγματοποιούνται… του μετανάστη – αλήθεια πόσο επίκαιρο σήμερα με την εγκατάλειψη προς τα ξένα τόσων και τόσων νέων… που έδωσε τα καλύτερα του χρόνια στις ξένες φάμπρικες αλλά και στις ξένες πολυεθνικές σήμερα… γίνεται ένας τραγουδιστής σύμβολο της προδοσίας:

Η προδοσία στον έρωτα, στη φιλία, στην πολιτική εσχάτως και πολύ καίρια… ανάγεται σε σύμβολο και σήμα κατατεθέν μιας πατρίδας που προδίδει τα παιδιά της καθώς την προδίδουν οι πατέρες της! Πέρα από αυτά τα αρκετά πεσιμιστικά κι απαισιόδοξα ο καιρός κυλά με όλα τα μοντέρνα να κυριαρχούν πλάι στο παλιό φάντασμα της προδοσίας – έτσι που αυτή να μοιάζει ένα σκιάχτρο που στέκεται πάνω από όλα και δείχνει προς τα παλιά ορόσημα:

Του τέλους του εμφυλίου, της βασιλείας του παρακράτους υπό τις εντολές ενός υποδόριου κράτους έτσι όπως ανδρώθηκαν και γιγαντώθηκαν όλα τα χρόνια που υφαινόταν ο ιστός μιας σαθρής ανάπτυξης – το περισσότερο με δάνεια που αλλού να βρίσκονταν τα χρήματα… Έτσι που το σήμερα στο σήμερα να μη μοιάζει – έτσι που όλα είναι ακουμπισμένα στα παλιά θαρρείς για να μπορούν να υπάρχουν όπως ο κισσός που τυλίγεται τον κορμό του πεύκου για να αναπτυχθεί.

Και το ερώτημα πόσο αλήθεια είναι σαθρό ένα τέτοιο παρόν; Που δεν αφήνει τίποτε καινούργιο να υπάρξει αφ’ εαυτού και αναπαράγει ένα άλλο παρελθόν που μοιάζει αρκετά αφύσικο έτσι όπως προβάλλεται  στις γυαλιστερές προσόψεις των ακριβών καταστημάτων, των κτιρίων από κρύσταλλο και ατσάλι, των επώνυμων αρωμάτων της σαγήνης και της παραπλάνησης των αισθήσεων.

Στο μεταξύ η Ελλάδα προχωράει με στήριγμα όλα όσα έχουν σβήσει και τα ‘χει καταπιεί ο καιρός στα έγκατα του χωρίς να μπορεί να βρει το καινούργιο πρόσωπο της: ένα αμάλγαμα μονάχα φωνών απ’ το παρελθόν στον υπόκωφο κρότο της νύχτας καθώς πέφτει πάνω από τα κουρασμένα βήματα της…

Ως πότε κανείς μπορεί ν’ αντέξει χωρίς τη φρέσκια πνοή του καινούργιου; χωρίς τα νέα ιδανικά και οράματα; χωρίς μια νέα ταυτότητα που να αντικαταστήσει την ένδοξη γνωστή αλλά ξεθωριασμένη από το χρόνο και τα πάθη του, μέσα στο παλιό συρτάρι των αναμνήσεων…