O Nίκος Καββαδίας γεννήθηκε στο Harbin της Μαντζουρίας το 1910 αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και ο Καββαδίας πήγε στη Γαλλική σχολή και στο Γ΄ Γυμνάσιο Πειραιά όπου από πολύ νωρίς, άρχισε να δείχνει το ενδιαφέρον του για τη Λογοτεχνία, δημοσιεύοντας σε περιοδικά της εποχής με το ψευδώνυμο Πέτρος Βαλχαλάς —αρχικά στη στήλη αλληλογραφίσς με επισημάνσεις του (βλέπε Μπουκέτο) και αργότερα με αποστολή προς δημοσίευση ποιημάτων του

Σε όλη του τη ζωή υπήρξε ναυτικός— έχοντας για πρώτη φορά μπαρκάρει -εγκαταλειποντας τις σπουδές του στην Ιατρικη μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του- στο φορτηγό πλοίο "Άγιος Νικόλαος" το 1929.
Εργάστηκε έκτοτε στα πλοία αποκτώντας την ειδικότητα του ασυρματιστή. Σαν μαρκόνης (ασυρματιστής) εργάστηκε στα πλοία του Καβουνίδη για μεγάλο διάστημα.

Τοιουτοτρόπως η ποίηση του διαμορφώθηκε με βάση τη ναυτική ζωή, τους ναυτικούς και τις σχέσεις τους με την πατρίδα, τη θάλασσα με τις περιπέτειες της, με τα μακρινά εξωτικά λιμάνια, αλλά και τους καϋμούς της...
Η ποίηση του —καταδείχνοντας πως κατέχει άριστα την τεχνική αλλά και το υπόβαθρο των σύγχρονων ρευμάτων της στο σύνολο της, είναι εξομολογητική —σαν όλα όσα σκέπτετα και βιώνει, να τα αποτυπώνει με ειλικρίνεια στο χαρτί, με υπαρξιακό — συχνότατα σπαραχτικό υπόβαθρο.

Το πλούσιο ναυτικό λεξιλόγιο, προσδίδει μια έντονη αργκό στην ποίηση του.
Πολλές φορές ο τόνος είναι χιουμοριστικός καθώς σχολιάζει τις γυναίκες στα διάφορα λιμάνια, άλλοτε τραγικός— έτσι όπως περιγράφει τον αγώνα για ζωή και επιβίωση στη θάλασσα, αιχμαλωτίζοντας την προσχοχή του αναγνώστη του με μια αποστασιοποιημένη ηθική τοποθέτηση και παρατηρώντας τα δρώμενα σε καράβια και σε λιμάνια με μια κριτική οξυδέρκεια του πνεύματος του— πολλές φορές καυστικός —σχολιάζοντας επίμονα καταστάσεις κάνοντας σε να είσαι με το μέρος του δρώντος προσώπου, "βιώνοντος" το ποίημα —ακόμα κι αν αυτός ο ήρωας του ποήματος κάνει λάθος.. Σίγουρα, ο "εξιστορών" ποιητής κατέχει την τέχνη να εμβαθύνει με λίγες λέξεις ακριβείας στην βαθύτερη υπόσταση του "δρώντος" χαρακτήρος του ποιήματος.

Αυτοκαταστροφές τάσεις διέπουν τη ζωή των ναυτικών του —παρουσιασμένη ωστόσο από τον ποιητή λεπταίσθητα, με μια αισθητική ομορφιά, δυναμικά συνυφασμένη με τραχιά και ρεαλιστική αγριότητα. Είναι οπωσδήποτε ένας απ' τους καλύτερους ναυτικούς ποιητές.
Στα ώριμα χρόνια του πάνω στο κρουαζιερόπλοιο m/s Aquarius, έγραψε το περίφημο "Fata Morgana" επιστρέφονατας σ' έναν παλιότερο του νεανικό λυρισμό.