Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης γεννήθηκε το 1872 στην Κέρκυρα, γιος

του Μάρκου Θεοτόκη και της Αγγελικής Πολυλά —και ως εκ τούτου, ανιψιός του Ιάκωβου Πολυλά, επιφανούς λογίου της Κέρκυρας και στενός φίλος του Διονυσίου Σολωμού. Είχε δυο αδερφούς. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο ιδιωτικό σχολείο “Κοντούτη”, στη συνέχεια φοίτησε για οχτώ χρόνια στο Εκπαιδευτήριο “Καποδίστριας” όπου και τελείωσε το Γυμνάσιο, το 1888.

Διέγραψε μια εξελικτική πορεία από την ψυχογραφική ηθογραφία και την αισθητιστική γραφή, προς τον ιδεολογικά φορτισμένο κοινωνικό ρεαλισμό (επιρροές από το σοσιαλισμό) και το νατουραλισμό.
Σταθμοί της πορείας του στάθηκαν: "Το Πάθος, Το Πίστομα", "Η τιμή και το χρήμα", "Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλλα", oι Σκλάβοι στα δεσμά τους". Σ' όλη του τη ζωή δεν έπαψε να δημοσιεύει πεζογραφικά, ποιητικά και μεταφραστικά έργα σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες (όπως "Η Τέχνη", "ο Νουμάς", "ο Διόνυσος" κ.α.).

• Χρονολόγιο:



Λυκουργος Κογεβινας (1887-1940) - Τοπιο στην Κερκυρα (1924)
• 1884 εξέδωσε με τον αδερφό του Κωνσταντίνο (σε ηλικία 14 χρόνων) την εφημερίδα Ελπίς.
• 1887 εξέδωσε μια μελέτη για τον ηλεκτροχημικό τηλέγραφο και έστειλε μια μελέτη για το κυβερνώμενο αερόστατο στη Γαλλική Ακαδημία των Επιστημών που επαινέθηκε.
• 1889 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης για σπουδές φυσικομαθηματικών επιστημών.
• 1890 Συνέχεια σπουδών στη Βενετία, γνωριμία με βαρώνη Ερνεστίνη φον Μάλοβιτς, 17 χρόνια μεγαλύτερη του την οποία και παντρεύτηκε το 1892 όταν και εγκατεστάθησαν στον οικοενειακό πύργο του στους Καρουσάδες..
• 1897 έναρξη της βαθιάς φιλίας του με το Λορέντζο Μαβίλη, με τον οποίο πήρε μέρος στην κρητική επανάσταση και στον πόλεμο του 1897 και από τον οποίο υιοθέτησε το ενδιαφέρον του για τη σανσκριτική μυθολογία.
• 1895 εξέδωσε ένα ρομάντζο στα γαλλικά
• 1899 δημοσίευσε σε συνέχειες το "Πάθος και το Πίστομα" στο περιοδικό "Τέχνη" του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου.
• 1901 Μετά το θάνατο της 5χρονης κόρης του από μηνιγγίτιδα δημοσιεύει στο "Διόνυσο" το "Juventus Mundi" το και κατόπιν το "Κασσιώπη".
• 1902 επισκέφτηκε τη Ζάκυνθο με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Σολωμού και τον ίδιο χρόνο δημοσίευσε ένα άρθρο για το Σολωμό στην εφημερίδα Neue Presse της Βιέννης.
• 1903 γνωρίστηκε με την μετέπειτα στενή φίλη του Ειρήνη Δεντρινού
• 1904 δημοσίευσε στο Νουμά τη διατριβή του Σανσκριτική και καθαρεύουσα.
• 1905 οργάνωσε συνέδριο δημοτικιστών στην Κέρκυρα με αφορμή την εκεί επίσκεψη του Αλέξανδρου Πάλλη. Οι καλεσμένοι επίσης Κωστής Παλαμάς, Γιάννης Ψυχάρης και Ιωάννης Γρυπάρης δεν παρευρέθηκαν.
• 1907-1909 βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου για σπουδές και επέστρεψε στην Κέρκυρα, όπου υποδέχτηκε τον σοσιαλιστή Μαζαράκη. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σοσιαλιστικού Ομίλου Κερκύρας και κατόπιν του Αλληλοβοηθητικού Εργατικού Συνδέσμου Κερκύρας. Σκόπευε στην ανάπτυξη των χωρικών της υπαίθρου.
• 1917 μετά την πτώση της Αυστροουγγρικής μοναρχίας ο Θεοτόκης και η σύζυγός του καταστράφηκαν οικονομικά. Η υγεία του κλονίστηκε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν πολύ δύσκολα λόγω της άθλιας οικονομικής του κατάστασης και της αρρώστιας του.
• Το 1923 (σε ηλικία 51 ετών), πεθαίνει στην Κέρκυρα αφήνοντας ανολοκλήρωτο το τελευταίο του έργο με τίτλο "Ο παπά Ιορδάνης περίχαρος και η ενορία του". Σημειωτέον πως το Μεταφραστικό έργο του υπήρξε μεγάλο καθώς μιλούσε 10 γλώσσες!

• Η Τιμή και το Χρήμα ^{Κέρκυρα, 1914} - Οι Σκλάβοι στα Δεσμά τους ^{Αθήνα Ελευθερουδάκης, 1922}— ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

• Τίμιος Κόσμος Κεφάλαιο/ Απόσπασμα από το "Η Τιμή και το Χρήμα"
• Οι σκλάβοι στα δεσμά τους